মে ইয়ানাং

's costume competition]]

মে ইয়ানাং হৈছে থাই, কম্বোডিয়ান আৰু লাওচিয়ান সংস্কৃতিৰ নাও আৰু বিভিন্ন বাহন পহৰা দিয়া এটা আত্মা। তেওঁলোকে নিজ নিজ সংস্কৃতিৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰে। মা ইয়ানাংক পূজাৰ পৰম্পৰা মাই ফচপ আৰু নাং কোৱাক আদি নাৰী দেৱতাৰ পূজাৰ পৰাই আহিছে, যিটো চীনৰ লোকধৰ্মত মাজুৰ পূজাৰ পৰা উদ্ভৱ হ'ব পাৰে।^১

উৎপত্তি

আগতে ডাঙৰ ডাঙৰ কাঠৰ সহায়ত নাও আৰু বিভিন্ন বাহন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, বেছিভাগেই তাখিয়ান কাঠৰ পৰা, যাৰ ক্ষতি হোৱাটো কঠিন। আত্মা ধৰ্ম আৰু আধ্যাত্মিকতাবাদৰ মতে এই বিশেষ গছজোপাত অসংখ্য স্বৰ্গদূত থকা বুলি কোৱা হয়। নাও এখন ডুব যোৱাৰ সময়ত নাং তাখিয়ানক নাওখনৰ ধনুত থিয় হৈ নাওখন আৰু মালিকক ৰক্ষা কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল আৰু তাত কাকো ভৰি দিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। তাৰ পিছত, মালা আগবঢ়োৱা হৈছিল, বা নাওৰ ধনুত ৰঙা কাপোৰ বান্ধি দিয়া হৈছিল আৰু আত্মা ধৰ্মক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে এক অনুষ্ঠান কৰা হৈছিল।^২৩৪

পিছলৈ কিছুমান মানুহে মায়ে ইয়ানাংক পবিত্ৰ বুলি বিশ্বাস কৰিছিল আৰু আন বাহন যেনে গাড়ী আৰু বিমানক সুৰক্ষা দিছিল। ষ্টিয়াৰিং হুইল মায়ে ইয়ানাঙৰ বাসস্থান বুলি ধৰি ল'লে পূজাৰ পদ্ধতিটো সাধাৰণতে ত্ৰিৰংগ কাপোৰ আৰু মালাৰে বান্ধি ওলোমাই থোৱা হয়।^৫

পূজা কৰা

যদিও মে ইয়ানাং থাইলেণ্ডৰ পৰম্পৰাগত বিশ্বাস পদ্ধতি এনিমিছৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে, তথাপিও থাইলেণ্ডৰ মাছমৰীয়াসকলে ইয়াক বিশেষভাৱে সন্মান কৰিছিল। বেছিভাগ মাছমৰীয়াই বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰতিখন মাছ ধৰা নাওতে মায়ে ইয়ানাঙৰ আত্মা থাকে। যেতিয়া মাছমৰীয়াসকলে প্ৰতিবাৰেই মাছ ধৰিবলৈ নাওৰ পৰা ওলাই যায়, তেতিয়া তেওঁলোকে বৃত্তিৰ বাবে শুভতা লাভ কৰিবলৈ আৰু মে ইয়া নাং ৰুয়েয়াই তেওঁলোকক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা আৰু ৰক্ষা কৰিবলৈ মে ইয়ানাঙক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাব লাগে।

সামুত সাখোনত মে ইয়া নাং ৰুয়েয়াক শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ বাবে অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলি যেনে- খানোম জনাব, হাঁহ, শুকান স্কুইড, গাহৰিৰ পেট, চাউল, ৩ বিধ ফল, ত্ৰিৰংগ কাপোৰ, ৰূপৰ কাগজ, সোণৰ কাগজ, ১ মুঠি ধূপ, ১ মুঠি ফুল, ১ বাটি পানী, ১ মুঠি ডালিম ডাল ডাল।^৬

এই অনুষ্ঠানত নাওৰ মালিকে জলপান, হাঁহ, শুকান স্কুইড, গাহৰিৰ পেট, চাউল, ফলমূল, ত্ৰিৰংগ কাপোৰ, ৰূপৰ কাগজ, সোণৰ কাগজ, ফুল, পানী, ডালিমৰ ডাল আনি ট্ৰে এখনত ৰাখি ট্ৰেখন নাওৰ পেণ্ট্ৰিত ৰাখি ধূপ জ্বলাই মে বা নাং ৰুয়াক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। বিপদৰ পৰা সুৰক্ষা আৰু সুস্থিৰ চাকৰিৰ বাবে প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰা হ’ব আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰা হ’ব। তাৰ পিছত, নাওখনে পেণ্টামাইমটো নাওখনত বান্ধিবলৈ ত্ৰিৰংগ কাপোৰ, ফুল, ধূপ লৈ আহিছিল। ৰূপৰ কাগজ আৰু সোণৰ কাগজ জ্বলোৱা, ফটকা জ্বলোৱা, আৰু গোটেই খোলাটোৰ ওপৰত ডালিমৰ ডাল থকা বাটি এটাৰ পৰা পানী ছটিয়াই দিয়া। ইয়াৰ পিছত জাহাজখনে যাত্ৰা কৰিবলৈ ধৰিলে।

মাছমৰীয়াসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে খোন নাওখন মে ইয়া নাং ৰুয়েয়াৰ বাসস্থান, গতিকে খোন নাওখনক নাওখনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। আৰু জাহাজৰ কেপ্তেইন নেকি সেয়েহে জাহাজৰ পেণ্টামাইমক অপমানজনক যিকোনো ব্যক্তিক লাথি মাৰি, ভৰি দিয়া, বহি থকা, থিয় হোৱা, পাৰ হোৱা বা যিকোনো কাম কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰু সন্মান কৰে। কোনোবাই জাহাজখনক অসন্মান কৰিলে জাহাজৰ মালিক আৰু ক্ৰুৰ বাবে বিপদ আৰু দুৰ্ভাগ্যৰ সৃষ্টি হ’ব বুলি বিশ্বাস কৰি।

পপ সংস্কৃতিত

থাইলেণ্ডৰ ভূতবাদ আৰু আধ্যাত্মিকতাবাদৰ পৰা মে ইয়ানাঙৰ বিষয়ে বিশ্বাসৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ৰাজকুমাৰী পিকুনথং^৭৮৯ আদি থাই সাহিত্যত বৃহৎ ভূমিকা পালন কৰে আৰু ১৯৭০ চনত মে ইয়ানাঙৰ নামত চিনেমা হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হয়, তাৰ পিছত ১৯৯৬ চনত আৰ্মি ৰঙীন টেলিভিছন চেনেলৰ মে ইয়ানাঙৰ নামত এখন টেলিভিছন নাটক সৃষ্টি কৰিবলৈ ইয়াক পুনৰ অনা হয়। ৭ আৰু ২০১৯ চনত চেনেল ৮ত নতুন নাম ছাং নাং প্ৰাইত পুনৰ নতুন পুনৰ্নিৰ্মাণ লাভ কৰে।

বৰ্তমান সময়ত এতিয়াও এটা বিশ্বাস আছে যে মে ইয়ানাঙেও গাড়ীখনত থাকিব পাৰে। পূজাৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰিলে গাড়ী চলোৱাৰ সময়ত সুৰক্ষা লাভ কৰাত সহায়ক হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।^১০