মাৰুলা (কবি)

মাৰুলা (ত্ৰয়োদশ শতিকা বা তাৰ আগৰ) ভাৰতৰ এগৰাকী সংস্কৃত ভাষাৰ কবি। শাৰংগধাৰৰ পদ্ধতি আৰু জলহনাৰ সুক্তি-মুক্তাৱলীকে ধৰি মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ সংস্কৃত সংকলনসমূহত তেওঁৰ শ্লোকসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

তাৰিখ

ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ জলহানাৰ সুক্তি-মুক্তাৱলী আৰু ১৪ শতিকাৰ শাৰংগধাৰাৰ পদ্ধতি আদি সংস্কৃত সংকলনত মাৰুলাৰ পদ্য সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। গতিকে, তেওঁ নিশ্চয় ত্ৰয়োদশ শতিকা বা তাৰ আগতে জীয়াই আছিল, যদিও তেওঁৰ জীৱিত কালৰ সঠিক সময়সীমা নিশ্চিত নহয়।^১

তেওঁ নিশ্চয় তেওঁৰ সময়ৰ এগৰাকী বিখ্যাত কবি আছিল, কাৰণ শাৰংগধৰাৰ পদ্ধতিত ধনদাদেৱৰ আখ্যা দিয়া এটা পদ্যত মাৰুলাক চাৰিগৰাকী উল্লেখযোগ্য নাৰী কবিৰ ভিতৰত নাম উল্লেখ কৰিছে:^২

শিলাভট্টাৰিকা, বিজ্জা, মাৰুলা, আৰু মৰিকা মহান কাব্য প্ৰতিভা আৰু পাণ্ডিত্যৰে খ্যাতিসম্পন্ন কবি। যিসকলে শিক্ষাৰ সকলো শাখাৰ ওপৰত আধিপত্য ৰাখে, আন পণ্ডিতৰ সৈতে আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰি বিতৰ্কত তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰি তেওঁলোকক সুস্থ পণ্ডিত আৰু বিশেষজ্ঞ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ফলস্বৰূপে পণ্ডিত জগতত কেৱল তেওঁলোক পূজনীয়। - ধনদাদেৱ, শাৰংগধৰাৰ ''পদ্ধতি ^৩

মাৰুলাৰ মাত্ৰ পাঁচটা পদ্যহে এতিয়া বিদ্যমান।^৪ তাৰে এটা পদত প্ৰেমিকৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱা এগৰাকী নাৰীৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে:^৫

তথ্য সূত্ৰ

• A. K. Warder. (1994). Indian Kavya Literature. Motilal Banarsidass. পৃ. 421–. ISBN 978-81-208-0449-4
• Supriya Banik Pal. (2010). Asian Literary Voices: From Marginal to Mainstream. Amsterdam University Press. ISBN 978-90-8964-092-5