ভৈৰৱী হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুঃস্থানী সংগীতৰ দহটা মৌলিক ঠাটৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়।১
বিৱৰণ
ভৈৰৱী সকলো কোমল স্বৰ, ঋষভ, গান্ধাৰ, ধৈৱত, নিষাদ ব্যৱহাৰ কৰে। ভৈৰৱী ৰাগত সংৰচনা গাঁৱতে গায়কসকলে ১২টা স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ স্বাধীনতা লয়। ভৈৰৱী ৰাগৰ নাম শক্তি বা বিশ্ব জীৱন শক্তিৰ নাৰীসুলভ দিশৰপৰা আহিছে, যাক শিৱ (ভৈৰৱ)ৰ সংগীনি হিচাপে ব্যক্তিগতভাৱে প্ৰকাশ কৰা হয়।
ৰাগসমূহ
ভৈৰৱী ঠাটৰ অন্তৰ্গত ৰাগসমূহৰ ভিতৰত আছে:
- ৰাগ ভৈৰৱী (হিন্দুঃস্থানী)
- ৰাগ বিলাসখানী তোড়ী
- ৰাগ ভূপাল তোড়ী
- ৰাগ কৌঁচি কানাড়া
- ৰাগ কোমল ঋষভ আশাৱৰী
- [[ৰাগ মালকোশ]
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Bor, Joep; Rao, Suvarnalata. (1999). The Raga Guide: A Survey of 74 Hindustani Ragas. Nimbus Records with Rotterdam Conservatory of Music. পৃ. 3. ISBN 9780954397609
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ভৈৰৱী ঠাট” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৩৬৬৭১ (১ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।