ব্লেক লেডী অফ ব্ৰেডলী উদচ

ব্লেক লেডী অফ ব্ৰেডলী উদ্চ হৈছে ইংলেণ্ডৰ লিংকনশ্বায়াৰৰ ব্ৰেডলি গাঁৱৰ ওচৰৰ বনাঞ্চলত খেদি ফুৰা এটা ভূত।^১

তথাকথিত প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে তেওঁক ডেকা আৰু ধুনীয়া, প্ৰায় ৫ ফুট ৬ ইঞ্চি (১৬৮ চে.মি.) ওখ, বৈ যোৱা ক’লা পোছাক আৰু ক’লা হুড পিন্ধা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে, যিয়ে তেওঁৰ চুলিখিনি অস্পষ্ট কৰি তোলে যদিও তেওঁৰ শোকাৰ্ত, শেঁতা, চকুলোৰে তিতি থকা মুখখন উন্মোচন কৰে। কিংবদন্তি অনুসৰি তাই কেতিয়াও কাৰো ক্ষতি কৰা নাই আৰু সদায় কৰুণ, যদিও অস্থিৰতাৰে দেখা বুলি প্ৰমাণিত হৈছে।

উৎপত্তি

কাহিনীটো বহু প্ৰজন্মৰপৰা কোৱা হৈছে বুলি জনা যায়। এসময়ত ইয়াক পিতৃ-মাতৃয়ে শিশুক ভয় খুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল; এই অঞ্চলৰ অভিভাৱকসকলৰ মাজত এইটো এটা সাধাৰণ প্ৰথা আছিল যেন লাগে আৰু শিশুসকলক সকীয়াই দিয়া হৈছিল যে যদি তেওঁলোকে এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত নিৰাপদে বিছনাত নাথাকে, তেন্তে “কৃষ্ণাংগ মহিলাগৰাকীয়ে ধৰি লৈ যাব’’!^২

এটা তত্ত্ব আগবঢ়োৱা হৈছে যে ব্লেক লেডী এগৰাকী নানৰ ভূত।^১ তাইক ক’লা কাপোৰ পিন্ধা যেন লাগে, আৰু নিশ্চিতভাৱে ওচৰৰ নানষ্ট’ৰ্পত (বৰ্তমান গ্ৰিমছবিৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল) সংস্কাৰৰ সময়লৈকে এটা কনভেণ্ট আছিল। এই তত্ত্বই ব্লেক লেডীয়ে নানষ্টৰ্পৰপৰা ২ মাইল (৩ কিলোমিটাৰ) দূৰৈৰ ব্ৰেডলি উডছলৈ কিয় স্থানান্তৰিত হ’ব লাগিছিল তাৰ কোনো কাৰণ নিদিয়ে। লগতে, যদিও তাই ক’লা কাপোৰ পিন্ধিছে, তথাপি প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে কমেইহে তাইৰ চেহেৰাক এগৰাকী ননৰ চেহেৰাৰ সৈতে মিল থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

আন এটা সম্ভাৱ্য ব্যাখ্যা হ’ল তাই আছিল এগৰাকী স্পিনষ্টাৰ যিয়ে এসময়ত গাঁৱৰপৰা যথেষ্ট দূৰৈৰ হাবিত থকা নিজৰ কটেজত বিচ্ছিন্ন জীৱন কটায়ছিল। যদি গাঁৱৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে হাবিত নিজাববীয়াকৈ বাস কৰা এগৰাকী মহিলাৰ সন্মুখীন হ’লহেঁতেন, যিয়ে নিজৰ গোপনীয়তা আৰু নিঃসংগতা ভংগ হ’লে খং উঠে, তেন্তে ডাইনীৰ কাল্পনিক কাহিনীবোৰে কিংবদন্তিটোক অতিৰঞ্জিত কৰিব পাৰিলেহেঁতেন।

এই দুয়োটা তত্ত্বই লোককথাৰ লগত জড়িত নহয়।

কাহিনী

ৱাৰ অফ দ্যা ৰোজেচৰ সময়ত^২ বা বিকল্পভাৱে বেৰন যুদ্ধৰ সময়ত এজন যুৱ কাঠমিস্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁলোকৰ কেঁচুৱা পুত্ৰৰ সৈতে ব্ৰেডলি উডচৰ এটা কুটিৰত বাস কৰিছিল। অৱশেষত কাঠমিস্ত্ৰীজনে যুদ্ধত যুঁজিবলৈ ওলাই গ’ল, পত্নীক অকলে কেঁচুৱাটোক ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ এৰি দিলে। বহু মাহৰ পাছতো কাঠমিস্ত্ৰীৰ কোনো খবৰ নাছিল। প্ৰতিদিনে তাই নিজৰ সন্তানক ধৰি হাবিৰ পাৰলৈ খোজ কাঢ়ি গৈছিল, স্বামী ঘৰলৈ অহাৰ দৃশ্যৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে এদিন শত্ৰুৰ সৈন্যই হাম্বাৰ নদী পাৰ হৈ বাটত সেই অঞ্চলৰ মাজেৰে মাৰ্চ কৰি লিংকনক আক্ৰমণ কৰিছিল। কুটিৰৰপৰা ওলাই যোৱাৰ সময়তে মহিলাগৰাকীক তিনিজন অশ্বাৰোহীয়ে আক্ৰমণ কৰি নিষ্ঠুৰভাৱে ধৰ্ষণ কৰাৰ আগতে কেঁচুৱা ল’ৰাটোক কাঢ়ি লৈ হাঁহি হাঁহি হাবিলৈ গুচি যায়। হৃদয় বিদাৰক আৰু অপমানিত হৈ তাই হাবিত ঘূৰি-ফুৰি নিজৰ সন্তান আৰু স্বামীক অসাৰভাৱে বিচাৰি ফুৰিছিল।^২ মৃত্যুৰ পাছত মানুহে তাইক কেতিয়াও শেষ নোহোৱা স্বামী-পুত্ৰৰ সন্ধানত হাবিত ঘূৰি ফুৰা দেখিবলৈ ধৰিল।^৩