বিজয় গুপ্তা (কবি)

বিজয় গুপ্তা আছিল পঞ্চদশ শতিকাৰ বৰিশালৰ এজন বঙালী কবি। ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ বাংলা সাহিত্যৰ নৱ-জাগৰণৰ অংশ আছিল।^১

জীৱনী

গুপ্তাৰ জন্ম হৈছিল ১৫ শতিকাত, বৰিশালৰ আগৈলঝৰাত^২ এটা বৈদ্য পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ সনাতন আৰু মাতৃৰ নাম ৰুক্মিণী।^৩৪

গুপ্তাই মনসা দেৱীৰ বিষয়ে লিখা দ্বিতীয়জন সাহিত্যিক(কানা হৰিদত্তৰ প্ৰথম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়) বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ মনসাক প্ৰশংসা কৰি বংগত তেওঁৰ পূজা প্ৰচাৰ কৰি কবিতা আৰু মহাকাব্য ৰচনা কৰিছিল। মনসাৰ বিষয়ে তেওঁ মানসমাংগ (পদ্মপুৰণ) ৰচনা কৰিছিল। কাহিনীটোত এগৰাকী শিৱভক্ত কেনেকৈ তেওঁৰ ভক্ত হৈছিল আৰু কেনেকৈ মুছলমানসকলে তেওঁক পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা পৰে, সেই বিষয়ে কোৱা হৈছে।^৩৫ কাহিনীটোত ১৪৯৪ চনৰ পৰা ১৫১৯ চনলৈকে শাসন কৰা আৰু বংগৰ এজন স্বাধীন চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহৰ বিষয়েও কোৱা হৈছে।^৩ তেওঁৰ লেখাত বংগ আৰু বংগত ব্যৱসায় কৰা বিভিন্ন বন্দৰৰ ব্যৱসায়ৰ বিষয়েও কোৱা হৈছিল।^৬