বালেশ্বৰ

বালেশ্বৰ বা বালাচোৰ ( Balasore ) ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ বালেশ্বৰ জিলাৰ এখন চহৰ আৰু পৌৰসভা অঞ্চল৷ ইংৰাজীত বালাচোৰ যদিও ওড়িয়া ভাষাত বালেশ্বৰ নামেৰে পৰিচিতি। ^১ পূব ভাৰতৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ভুবনেশ্বৰৰ পৰা প্ৰায় ১৯৪ কিলোমিটাৰ (১২১ মাইল) উত্তৰত আৰু কলকাতাৰ পৰা ৩০০ কিলোমিটাৰ (১৮৬ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত ওড়িশা ৰাজ্যৰ এইখন চহৰ। উত্তৰ ওড়িশাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চহৰ আৰু বালেশ্বৰ জিলাৰ প্ৰশাসনিক মুখ্য কাৰ্যালয়। ই চণ্ডীপুৰ বিলৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। ইয়াক 'মিছাইল চহৰ' বুলিও কোৱা হয়।^২৩ বালেশ্বৰৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে অৱস্থিত ভাৰতীয় বেলিষ্টিক মিছাইল প্ৰতিৰক্ষা কাৰ্যসূচী।

জনসংখ্যাৰ তথ্য

২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বালেশ্বৰ চহৰৰ জনসংখ্যা ১৪৪,৩৭৩ জন। ^৪ পুৰুষৰ সংখ্যা ৫১.০৬% আৰু মহিলাৰ সংখ্যা ৪৮.৯৪%।

ইয়াৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৮.০৯%। পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯১.৪৩% আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৪.৬২%। সমগ্ৰ ভাৰতৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯.৫%, বালেশ্বৰৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ তাতকৈ বেছি।

এই চহৰৰ জনসংখ্যাৰ ৮.২১% ৬ বছৰ আৰু তাৰ তলৰ।

পৰ্যটন

• চণ্ডীপুৰ বিলঃ বালাসোৰৰ এখন ধুনীয়া বিল। বেলা ভূইকুমৰ বাকী অংশতকৈ ই পৃথক, য’ত কেৱল ৰাতিপুৱা আৰু ৰাতিহে ঢৌ দেখা যায়। ৩-৪ মাইল সাগৰ কেতিয়াও গোটেই দিনটো বানপানীত নপৰে। পিকনিক আৰু খোজ কাঢ়িবলৈ এখন ধুনীয়া ঠাই।
• বালিঘাট বন্দৰঃ চহৰৰ এটা মূৰত থকা পুৰণি বন্দৰ।
• ভুজাখিয়া পীৰঃ ছুনহাটৰ ভুজাখিয়া পীৰ হিন্দু আৰু মুছলমানৰ ঐক্যৰ প্ৰতীক। আস্থানা শ্বৰীফ হজৰত পীৰ বাবা ইয়ালৈ আহিছিল কুষ্ঠ ৰোগীক সেৱা কৰিবলৈ, তেওঁৰ পিছত ই তিৰহিতাভু হৈ পৰিল, বালি ভাষাত ভূজা মানে মূৰ, বাবাৰ মূৰত গধুৰ মালা আছিল, আৰু সেয়েহে এই ঠাইৰ নাম ভুজাখিয়া পীৰ।
• গান্ধী স্মৃতি ভৱনঃ মহানগৰীৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলৰ এটা পুৰণি বিধানসভা হল য’ত বহুতো সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।
• তালাছাৰী বিলঃ বালাসোৰত আন এখন সুন্দৰ বিল আছে।
• পুৰী, বৰিপাদ আৰু কোৰাপুতৰ পিছত নীলগিৰিৰ জগন্নাথ মন্দিৰ ৰাথাযাত্ৰা এটা গধুৰ নাম।
• বেলেয়াৰিক দ্বীপপুঞ্জৰ আন এক সুন্দৰ বন্দৰ ধমৰা আৰু ই গোলাবাৰুদ পৰীক্ষাৰ বাবে পৰিচিত।
• এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ শিৱলিংগ ভূষণ্ডেশ্বৰত অৱস্থিত।
• চন্দনেশ্বৰ মন্দিৰঃ শিৱপিঠ নামেৰে জনাজাত ইয়াত চাৰিআডুৰ ভক্তসকলক জাগৰমেলাৰ বাবে এৰি দিয়া হৈছে।
• সাহিত্যিক ফকিৰ মোহন সেনাপতি, কবি ৰাধনাথ ৰায়, ভক্ত কবি দিনাকৃষ্ণ দাস আৰু ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ মনোজ দাসৰ জন্ম বালেশ্বৰত।

ফটো গেলাৰী