পৰহিতা

পৰহিতা ভাৰতৰ কেৰালা আৰু তামিলনাডুত প্ৰচলিত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ এক ব্যৱস্থা। ইয়াক কেৰেলাৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী হৰিদত্তই প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, (প্ৰায় ৬৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দ^১)। নীলাকান্ত সোমাজীয়ে (১৪৪৪–১৫৪৪) তেওঁৰ ড°ক্কাৰণত ভাৰতপ্পূজা নদীৰ পাৰৰ তিৰুনাৱায়ত উৎসৱৰ বাবে গোট খোৱা পণ্ডিতৰ দল এটাৰ সংযুক্ত পৰ্যবেক্ষণৰ ভিত্তিত কেনেকৈ পৰহিতাৰ সৃষ্টি হৈছিল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। সংস্কৃত ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞানৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "সাধাৰণ মানুহৰ লাভৰ বাবে", আৰু উদ্দেশ্য আছিল জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ গণনাসমূহ সৰল কৰা যাতে সকলোৱে কৰিব পাৰে।

সিদ্ধান্তিক পৰম্পৰাৰ সৰলীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত পৰহিতা এক উল্লেখযোগ্য পদক্ষেপ। এই ব্যৱস্থাৰ গ্ৰহচৰণিবন্ধন আৰু মহামাৰ্গনীবন্ধন নামৰ গ্ৰন্থ দুটাৰ ভিতৰত প্ৰথমটোহে জনা যায়। এই ব্যৱস্থাই ৫৭৬ বছৰৰ উপ-যুগ প্ৰৱৰ্তন কৰি আৰ্যভট্টীয় গণনা চক্ৰ সৰল কৰি বাগভাব নামৰ শূন্য সংশোধন প্ৰৱৰ্তন কৰে যাৰ ভিত্তিত হৰিদত্তৰ সময়ৰ আশে-পাশে ব্যৱস্থাটোৱে সঠিকভাৱে কাম কৰিছিল।^২

লগতে হৰিদত্তই আৰ্যভট্টৰ জটিল সংকেতৰপৰা কটাপায়াদি ব্যৱস্থালৈকে সংখ্যাৰ উপস্থাপন সৰল কৰি তুলিছিল যিয়ে পিছৰ কেৰেলা গণিতত ব্যাপক মুদ্ৰা লাভ কৰিছিল। কাটাপায়াদি ব্যৱস্থাত সংখ্যাবোৰক বিভিন্ন আখৰেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰি যাতে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ গণনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বৃহৎ সংখ্যাসূচক তালিকাবোৰ পদ্য হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি মুখস্থ কৰিব পৰা যায়।

গ্ৰহচৰণীবন্ধন-সংগ্ৰহ (৯৩২ খ্ৰীষ্টাব্দ) নামৰ গ্ৰন্থখনত পৰহিতা কৌশলৰ অধিক বিৱৰণ দিয়া হৈছে। পদ্ধতিসমূহ ধৰি ৰখা হৈছিল যদিও কিছুমান ধ্ৰুৱক পৰমেশ্বৰে তেওঁৰ দৃগণিতা (১৪৮৩)ত, আৰু অচ্যুত পিশাৰতীয়েও তেওঁৰ ৰাসিগোলাছফুতনিতি (১৬০০)ত ডাউনগ্ৰেড কৰিছিল।