পূৰ্ব ফাল্গুনী ( पूर्व फाल्गुनी) হিন্দু জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ একাদশ নক্ষত্ৰ (এটা চন্দ্ৰ ভৱন)।১ ই সিংহ ৰাশিৰ ১৩°২০′ৰপৰা ২৬°৪০′লৈকে বিস্তৃত আৰু ইয়াৰ পিছত আছে উত্তৰ ফাল্গুনী।২
এই নক্ষত্ৰ পৰম্পৰাগতভাৱে 'বিশ্ৰাম, উপভোগ, সৃষ্টিশীলতা আৰু সম্পৰ্ক' বিষয়ৰ সৈতে জড়িত আৰু ধ্ৰুপদী জ্যোতিষ শাস্ত্ৰসমূহত সমৃদ্ধি আৰু নবীকৰণৰ সৈতে জড়িত।৩
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
ফাল্গুনী নামটো সংস্কৃত ফাল্গুনা শব্দৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ ৰঙা বা ফল-মূল আৰু হিন্দু পঞ্জিকাত ই ফাল্গুনা মাহৰ সৈতে জড়িত।৪ পূৰ্ব শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পূৰ্ব বা পূৱ, ইয়াক উত্তৰ ফাল্গুনীৰপৰা পৃথক কৰা হৈছে।
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ সংঘ
ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত পূৰ্ব ফাল্গুনীক পৰম্পৰাগতভাৱে সিংহ ৰাশিৰ তৰাৰ সৈতে, সাধাৰণতে ডেল্টা লিঅ’নিছ (জোছমা)ৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে।৫ আন নক্ষত্ৰৰ দৰে ইয়াৰ সীমা আধুনিক নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ সীমাতকৈ গ্ৰহণৰ সমান বিভাজনৰদ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰা হয়।৬
দেৱতা আৰু প্ৰতীকবাদ
পূৰ্ব ফাল্গুনীৰ মূল দেৱতা হৈছে ভগ, এগৰাকী আদিত্য যি 'সৌভাগ্য, বৈবাহিক সুখ আৰু সমৃদ্ধি'ৰ সৈতে জড়িত।৭ নক্ষত্ৰৰ প্ৰধান প্ৰতীক হৈছে 'বিছনা বা চাৰপাই'ৰ সন্মুখৰ দুটা খুঁটা', ইয়ে 'বিশ্ৰাম, শিথিলতা আৰু আনন্দ'ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।৮
জ্যোতিষৰ বৈশিষ্ট্য
পৰম্পৰাগত হিন্দু জ্যোতিষত:
- শাসক গ্ৰহ: শুক্ৰ গ্ৰহ
- গুণ: ৰাজস
- জাতি: ব্ৰাহ্মণ (ধ্ৰুপদী শ্ৰেণীবিভাজনত)
- উপাদান: অগ্নি (সিংহ ৰাশিৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্কৰ জৰিয়তে)
ধ্ৰুপদী উৎসসমূহে পূৰ্ব ফাল্গুনীক বিবাহ, কলাত্মক সাধনা, উদ্যাপন আৰু সামাজিক সম্প্ৰীতিৰ সৈতে জড়িত কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে অনুকূল বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
পদ বিভাগ
পূৰ্ব ফাল্গুনীক চাৰিটা পদত বিভক্ত কৰা হৈছে, প্ৰত্যেকেই গ্ৰহণৰ ৩°২০′ অংশ বিস্তৃত। এই বিভাগসমূহ পৰম্পৰাগত জ্যোতিষ ব্যৱস্থাত জন্ম তালিকাৰ ব্যাখ্যাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।৯
সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য
বৈদিক সাহিত্য, ব্ৰাহ্মণ আৰু পিছৰ জ্যোতিষ গ্ৰন্থ যেনে বৃত সংহিতা আদিত ফাল্গুনী নক্ষত্ৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়।১০ হিন্দু পঞ্জিকা আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সময়ত নক্ষত্ৰ ব্যৱস্থা প্ৰচলিত হৈ আছে।১১
টোকাসমূহ
এই প্ৰবন্ধটোত হিন্দু জ্যোতিষৰ ভিতৰত পৰম্পৰাগত শ্ৰেণীবিভাজনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ই অভিজ্ঞতাভিত্তিক জ্যোতিষ বা বৈজ্ঞানিক দাবীক প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Kochhar, Rajesh. (2024-02-20). Science and the British Empire. Routledge India. পৃ. 78–88. ISBN 978-1-003-46640-6
- ↑ Zysk, Kenneth G.; Bhat, M. Ramakrishna; Türstig, Hans-Georg. (October 1985). Varāhamihira's Bṛhat Saṃhitā. Journal of the American Oriental Society. পৃ. 790
- ↑ Wright, J. C. (January 1995). Jan E. M. Houben (ed. and tr.): The Pravargya Brāhmaṇa of the Taittirīya āraṇyaka: an ancient commentary on the Pravargya ritual. Introduction, translation and notes. xv, 147 pp. Delhi: Motilal Banarsidass Pvt. Ltd., 1991.. Bulletin of the School of Oriental and African Studies. পৃ. 171
- ↑ Macdonell, A. A. (2004-09-23). Williams, Sir Monier Monier- (1819–1899), orientalist. Oxford Dictionary of National Biography
- ↑ Kak, Subhash C. (1992). The astronomy of the Vedic altars and the Rgveda. Mankind Quarterly. পৃ. 43–55
- ↑ Pingree, David. (2004-01-01). Catalogue of Jyotiṣa Manuscripts in the Wellcome Library. BRILL. ISBN 978-90-474-1269-4
- ↑ Ref, Cross. (2019). Book Chapter Submission Validation Test. Book Title Submission Validation Test. The Test Institution. পৃ. 87–107
- ↑ Dash, Sabita. (2022-03-01). Horticultural practices based on brihatsamhita. International Journal of Sanskrit Research. পৃ. 96–99
- ↑ (2016-04-19). Ancient Loons. A K Peters/CRC Press. পৃ. 27–30. ISBN 978-0-429-11294-2
- ↑ MYLIUS, KLAUS. (January 1984). Taittiriya-Brähmana I, 1, 1–7. Altorientalische Forschungen
- ↑ Bhadada, S. K.; Rastogi, A.; Agarwal, A. (February 2018). Authors' response. Indian Journal of Medical Research. পৃ. 208
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “পূৰ্ব ফাল্গুনী” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৯০৯৯ (২৭ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।