পনমাগ্যি

পনমাগ্যি বা পনমাগ্যি শ্বিনমা নামেৰেও জনাজাত এক বাৰ্মিজ ধান আৰু উৰ্বৰতাৰ নাট (আত্মা) যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে উজনি ম্যানমাৰৰ কৃষকসকলে পূজা কৰে।^১

উৎপত্তি

পনমাগিৰ উৎপত্তি সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ প্ৰজনন পূজাৰ প্ৰথাৰ পৰা হৈছে।^২ আধুনিক থাইলেণ্ডৰ ফচপ, আৰু আধুনিক ইণ্ডোনেছিয়াৰ দেৱী শ্ৰীকে ধৰি একেধৰণৰ ধান দেৱী আৰু টিউটেলাৰী স্পিৰিট সমগ্ৰ অঞ্চলটোত বিদ্যমান।

ভক্তিমূলক ৰীতি-নীতি

সমগ্ৰ উজনি ম্যানমাৰৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত বিশেষকৈ বাগান আৰু মাগৱেৰ আশে-পাশে থকা শুকান অঞ্চলৰ অঞ্চলত পনমাগিৰ পূজা সাধাৰণ বিষয়।^৩ পৰম্পৰাগত বাৰ্মিজ মাহৰ টাবাউংৰ প্ৰথমৰ পৰা অষ্টম দিনত পনমাগীক পূজা কৰা হয়, কাৰণ সেই দিনৰ পৰাই কৃষকসকলে বছৰটোৰ বাবে নিজৰ মাটিৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰে।^৩

তেওঁৰ ভক্তসকলৰ ভিতৰত কৃষক, কৃষক আৰু ধান উদ্যোগত কাম কৰা অন্যান্যসকে। তেওঁলোকে পূজা কৰে যাতে বাৰ্ষিক ৰোপণৰ সময়ত সুস্থিৰ আৰু ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্য বতৰ আৰু ধান, বীন আৰু দালি, আৰু তিলৰ দৰে শস্যৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে চপাব পৰা হয়।^১ ভক্তসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে ৰন্ধা চাউল, লেফেট (চাহপাত) আৰু চাউলৰ আটাৰ জলপান আগবঢ়ায় যাক mont hsi gyaw বুলি কোৱা হয়^১।