নুহা

নুহা প্ৰাক-ইছলামিক আৰবত উত্তৰ আৰবৰ জনগোষ্ঠীৰ মাজত পূজা কৰা এক দেৱী। সূৰ্যৰ লগত লগ হৈ তেওঁ ৰুদা আৰু আতৰছামাইনৰ সৈতে দেৱতাৰ ত্ৰিমূৰ্তিৰ অংশ গঠন কৰিছিল। দক্ষিণ আৰবত শ্বামছ আছিল তেওঁৰ সমতুল্য।

অৰ্থ

ত্ৰিকঞ্চোনেণ্টেল ছেমিটিক ৰুট (Semitic root) N-H-Y ৰ মতে নুহাৰ অৰ্থ হ'ব পাৰে "চূড়ান্ত।"^১ অচীৰীয় ৰজাসকলৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা পোৱা এটা প্ৰাচীন আক্কাদিয়ান শিলালিপিত "উচ্চ সূৰ্য্য" উপনামেৰে নুহাৰ উল্লেখ কৰা হৈছে।^১ এই উল্লেখটোক আক্ষৰিক অৰ্থত পঢ়িব পাৰি যে, নুহা সূৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত আছিল, ইয়াক বিশেষ ধৰণৰ প্ৰজ্ঞাৰ উল্লেখ হিচাপেও ৰূপকভাৱে পঢ়িব পাৰি।^১

উপাসনা

ডায়েৰ্ক লেংগে লিখিছে যে, নুহাই তেওঁ কোৱা ইউমু'ইল কনফেডাৰেচনে পূজা কৰা দেৱতাৰ ত্ৰিত্বৰ অংশ গঠন কৰিছিল, যাক তেওঁ ইছমাইলী বংশৰ উত্তৰ আৰব জনজাতীয় কনফেডাৰেচন বুলি বৰ্ণনা কৰিছে যাৰ নেতৃত্বত আছিল "কেদাৰ বংশ" (কেদাৰীসকল)।^২ লেংগেৰ মতে, নুহা আছিল সূৰ্য্য দেৱতা, ৰুদা চন্দ্ৰ দেৱতা আৰু আতৰছামাইন মূল দেৱতা শুক্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।^২

সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ আৰু শুক্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱতাৰ ত্ৰিত্ব খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱম আৰু চতুৰ্থ শতিকাৰ ভিতৰত দক্ষিণ আৰব ৰাজ্য আৱছান, মাইইন, কাটাবান আৰু হাদ্ৰমাৱতৰ জনগোষ্ঠীৰ মাজতো পোৱা যায়।^২ তাত শুক্ৰৰ লগত জড়িত দেৱতা আছিল অষ্টাৰটে, সূৰ্য্য দেৱতা আছিল যম আৰু চন্দ্ৰ দেৱতাক বিভিন্ন ধৰণে ৱাড, আম্ম আৰু চিন বুলি কোৱা হৈছিল।^২

শিলালিপি

নাজ্দ অঞ্চলৰ উত্তৰ আৰবীয় উপভাষাত নুহাৰ বিষয়ে উল্লেখ থকা শিলালিপিত আৱেগক তেওঁ আৰু আন দেৱতাসকলৰ পৰা পোৱা উপহাৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এজনে পঢ়ে, "নুহাৰ দ্বাৰা ক্ৰোধলৈ উৰি যোৱা", আন এজনে পঢ়ে, "নুহাৰ দ্বাৰা প্ৰেমিকৰ ঈৰ্ষা।"^৩ আন আন শিলালিপিসমূহে ইংগিত দিয়ে যে ভাল-বেয়া সকলো বস্তু দেৱতাৰ পৰা অহা বুলি ভবা হৈছিল, যেনে শিলালিপি।"^৩