ভাৰতীয় সৌৰ পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহৰ ভিতৰত তুলা অন্যতম।১২৩
তুলা মাহৰ তুলা ৰাশিৰ সৈতে মিল আছে আৰু গ্ৰেগ’ৰিয়ান পঞ্জিকাত অক্টোবৰৰ প্ৰায় দ্বিতীয়াৰ্ধ আৰু নৱেম্বৰৰ প্ৰায় প্ৰথমাৰ্ধৰ সৈতে ওপৰাওপৰি হয়।১ বৈদিক গ্ৰন্থত তুলা মাহক ইছা (IAST: Issa) বুলি কোৱা হয়, কিন্তু এই প্ৰাচীন গ্ৰন্থসমূহত ইয়াৰ কোনো ৰাশি সম্পৰ্ক নাই।৪ হিন্দু লুনছ’লাৰ কেলেণ্ডাৰত তুলা সৌৰ মাহটো ইয়াৰ চন্দ্ৰ মাহ কাৰ্তিকৰ সৈতে ওপৰাওপৰি হয়।৫৬ তুলাত বাৰিষাৰ শস্য চপোৱাৰ অন্ত পৰে, শৰৎকালৰ শীতল সময়, শীতকালীন শস্যৰ আগতে বিৰতি আৰু চন্দ্ৰচক্ৰৰদ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত বহুতো বাৰ্ষিক উৎসৱ আৰু মেলা সমগ্ৰ ভাৰত উপমহাদেশতে পঞ্জিকাৰ এই অংশত আৰু ইয়াৰ ওচৰত পালন কৰা হয়। ইয়াৰ আগত কন্যা সৌৰ মাহ, আৰু বৃশ্চিক পিছৰ সৌৰ মাহ।২ হিন্দু গ্ৰন্থ অনুসৰি এই মাহৰ পৰাই সূৰ্যই ইয়াৰ দক্ষিণ দিশলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে আৰু দিনবোৰ চুটি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।৭
তামিল হিন্দু পঞ্জিকাত তুলা মাহক আইপাছি বুলি কোৱা হয়।১ ভাৰতৰ প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় যুগৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহৰ হিচাপত তুলাৰ সময়সীমাৰ বিষয়ে বেলেগ বেলেগ, ঠিক আন মাহৰ ক্ষেত্ৰতো ভিন্নতা আছে। যেনে, সূৰ্য সিদ্ধান্ত, আনুমানিক ৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দত তুলাৰ সময়সীমা ২৯ দিন, ২১ ঘণ্টা, ২৬ মিনিট আৰু ২৪ ছেকেণ্ড বুলি গণনা কৰা হৈছে।৬ ইয়াৰ বিপৰীতে আৰ্য সিদ্ধান্তত তুলা মাহৰ সময় ২৯ দিন, ২১ ঘণ্টা, ৪০ মিনিট আৰু ৪৮ ছেকেণ্ড বুলি গণনা কৰা হৈছে।৬
দক্ষিণ এছিয়াৰ এপিগ্ৰাফিক অধ্যয়নত ভাৰতীয় সৌৰ মাহৰ নামসমূহ উল্লেখযোগ্য। উদাহৰণস্বৰূপে, তুলা মাহ, অন্যান্য সৌৰ মাহৰ লগতে মধ্যযুগীয় যুগৰ হিন্দু মন্দিৰত লিখা পোৱা যায়।৮
ভাৰতীয় ৰাশিফল ব্যৱস্থাত তুলাও জ্যোতিষবিজ্ঞানৰ ৰাশি, তুলা ৰাশি (জ্যোতিষ)ৰ সৈতে মিল খায়।৯
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ James G. Lochtefeld. (2002). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M, N-Z (Vol 1 & 2). The Rosen Publishing Group. পৃ. 19. ISBN 978-0-8239-3179-8
- ↑ Robert Sewell; Śaṅkara Bālakr̥shṇa Dīkshita. (1896). The Indian Calendar. S. Sonnenschein & Company. পৃ. 5–11, 23–29
- ↑ Vasudeva Rao. (2002). Living Traditions in Contemporary Contexts: The Madhva Matha of Udupi. Orient Blackswan. পৃ. 48–53. ISBN 978-81-250-2297-8
- ↑ Nachum Dershowitz; Edward M. Reingold. (2008). Calendrical Calculations. Cambridge University Press. পৃ. 123–128. ISBN 978-0-521-88540-9
- ↑ Christopher John Fuller. (2004). The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India. Princeton University Press. পৃ. 291–293. ISBN 978-0-69112-04-85
- ↑ Robert Sewell; Śaṅkara Bālakr̥shṇa Dīkshita. (1896). The Indian Calendar. S. Sonnenschein & Company. পৃ. 10–11
- ↑ Robert Sewell; Śaṅkara Bālakr̥shṇa Dīkshita. (1896). The Indian Calendar. S. Sonnenschein & Company. পৃ. 9–10, 149
- ↑ E Hultzsch. (1906). Epigraphia Indica. Education Society Press. পৃ. 6, 275
- ↑ Bangalore V. Raman. (2003). Studies in Jaimini Astrology. Motilal Banarsidass. পৃ. 10–19. ISBN 978-81-208-1397-7
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “তুলা (মাহ)” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৯৩১৮ (২৮ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।