ছুয়ে টাও

ছুয়ে টাও (ইংৰাজী ভাষা: Xue Tao; চীনা ভাষা: 薛濤; প্ৰায় ৭৭০–৮৩২), যাৰ সৌজন্য নাম আছিল হংডু, টাং ৰাজবংশৰ সময়ৰ এগৰাকী গণিকা আৰু কবি আছিল। তেওঁক ইউ চুয়ানজি, লি ইয়ে আৰু লিউ চাইচুনৰ সৈতে "টাং ৰাজবংশৰ চাৰিজনীয়া মহান মহিলা কবি"ৰ এগৰাকী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

জীৱনী

ছুয়ে টাওৰ জন্ম হৈছিল টাং ৰাজবংশৰ ৰাজধানী চাংআনত আৰু তেওঁ সৰুতে মাক-দেউতাকৰ সৈতে শ্বু ৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।^১ তেওঁ আছিল এজন নিম্নবৰ্গৰ চৰকাৰী বিষয়া ছুয়ে ইউনৰ কন্যা। তেওঁ সৰু থাকোতেই দেউতাকৰ মৃত্যু হৈছিল।

দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত ছুয়ে টাওৰ মাতৃ বিধৱা হয় আৰু তেওঁলোকে চৰম দৰিদ্ৰতাৰ মাজত দিন অতিবাহিত কৰিছিল। ছুয়ে টাওক চেংডুৰ গণিকা আৰু মনোৰঞ্জনকাৰীসকলৰ সংঘত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ নিজৰ বুদ্ধি আৰু কাব্যিক প্ৰতিভাৰ বাবে সুপৰিচিত হৈ পৰিছিল।

তেওঁৰ কবিতাই চিচুয়ান চাৰ্কিটৰ সামৰিক গৱৰ্ণৰ ৱেই গাওৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁক অফিচিয়েল পৰিচাৰিকা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। এই পদত থাকোঁতেই তেওঁ ইউয়ান ঝেনৰ দৰে কবিসকলক লগ পাইছিল, যাৰ সৈতে তেওঁৰ অন্তৰংগ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল বুলি কোৱা হয়।

৮০৭ চনত যেতিয়া ৱু ইউয়ানহেং গৱৰ্ণৰ হৈছিল, তেতিয়া ছুয়ে তেওঁক দুটা কবিতা উপহাৰ দিছিল। ৱু ইমানেই আপ্লুত হৈছিল যে তেওঁ সম্ৰাটক ছুয়েক নিজৰ কাৰ্যালয়ত এগৰাকী সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। যিহেতু ছুয়ে টাও এগৰাকী মহিলা আৰু চৰকাৰী গণিকা আছিল, সেইবাবে এই অনুৰোধ আছিল অতি অস্বাভাৱিক। যদিও ছুয়ে টাওক কেতিয়াও সেই পদটো দিয়া হোৱা নাছিল, তথাপিও তেওঁ "মহিলা জিয়াওছু" হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিছিল। পিছলৈ "মহিলা জিয়াওছু" শব্দটো এগৰাকী প্ৰতিভাশালী গণিকাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত ছুয়ে চহৰৰ বাহিৰত পূৰ্বৰ প্ৰজন্মৰ মহান কবি ডু ফুৰ সৈতে জড়িত এটা স্থানত স্বতন্ত্ৰভাৱে বাস কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কিছুমান উৎসৰ মতে তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা কাৰুশিল্প কাগজ নিৰ্মাতা হিচাপে কাম কৰি নিজৰ পোহপাল দিছিল। ছুয়ে টাওয়ে তৈয়াৰ কৰা লেটাৰহেডবোৰে কাব্যিক প্ৰেৰণা তৎক্ষণাত সংৰক্ষণ কৰাত সহায় কৰিছিল। অতীতত ডাঙৰ লেটাৰহেডবোৰ কঢ়িয়াই নিয়াটো সহজ নাছিল, কিন্তু ছুয়ে টাওৰ লেটাৰহেডবোৰ আছিল সৰু আৰু যিকোনো ঠাইতে যিকোনো সময়তে লৈ যাব পৰা বিধৰ আছিল। ছুয়ে টাওয়ে তৈয়াৰ কৰা এই চিঠিৰ কাগজক পিছলৈ "ছুয়ে টাও জিয়ান" বুলি কোৱা হৈছিল। টাং ৰাজবংশৰ মাজভাগৰ পৰা শেষৰ ফাললৈ তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা কাগজবোৰ পণ্ডিতসকলৰ মেজৰ এক অপৰিহাৰ্য সামগ্ৰী হৈ পৰিছিল। মিং ৰাজবংশৰ সময়লৈকে এই কাগজ নিৰ্মাণৰ প্ৰযুক্তি প্ৰায় হেৰাই গৈছিল। মিং ৰাজবংশৰ শ্বুৰ ৰজাই এবাৰ ইয়াক উপহাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি মিং ৰাজবংশৰ ৰাজসভাত অৰ্পণ কৰিছিল। ছুয়ে টাও এগৰাকী কেলিগ্ৰাফাৰো আছিল আৰু তেওঁৰ কেলিগ্ৰাফীয়ে সমৃদ্ধ টাং ৰাজবংশৰ ৱেই ঝিৰ শৈলী উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল। উত্তৰ চং ৰাজবংশৰ "চ্যুয়ানহে কেলিগ্ৰাফী"ত ছুয়ে টাওৰ কেলিগ্ৰাফীৰ ওপৰত মন্তব্য কৰি কোৱা হৈছে যে তেওঁৰ কেলিগ্ৰাফী কোনো গুণেই মহিলাৰ দৰে কোমল নাছিল আৰু তেওঁৰ লিখনি আছিল অতি শক্তিশালী। তেওঁৰ কেলিগ্ৰাফীৰ সৌন্দৰ্য ৱাং চিঝিৰ সৈতে বহু পৰিমাণে একে। চীনা কেলিগ্ৰাফীৰ ইতিহাসত ছুয়ে টাও আছিল প্ৰথম মহিলা উদ্ভাৱক আৰু লগতে চীনা কাগজ নিৰ্মাণৰ ইতিহাসতো এগৰাকী মহিলা উদ্ভাৱক। এজন সমসাময়িক লেখকে লিখিছিল যে তেওঁ তাও ধৰ্মীয় পোছাক পৰিধান কৰিছিল, যিয়ে টাং সমাজত তেওঁৰ আপেক্ষিকভাৱে স্বায়ত্তশাসিত মৰ্যাদা সূচাইছিল।

শুক্ৰ গ্ৰহৰ এটা আগ্নেয়গিৰিৰ গহ্বৰৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে "ছুয়ে টাও" ৰখা হৈছে।

কবিতা

ছুয়ে টাওৰ প্ৰায় ৫০০০ কবিতা দ্য ব্ৰকেড ৰিভাৰ কলেকচনত সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল যিটো ১৪ শতিকালৈকে বৰ্তি আছিল। বৰ্তমান তেওঁৰ প্ৰায় ৯০টা কবিতা পোৱা যায়,^২ যি সংখ্যা টাং ৰাজবংশৰ আন যিকোনো মহিলা কবিতকৈ বেছি।^৩