চিংকী (নেপালী ব্যঞ্জন)

চিংকী হৈছে এবিধ নেপালী ব্যঞ্জন। কিন্বন প্ৰক্ৰিয়াৰে তৈয়াৰ কৰা গুন্দ্ৰুকৰ দৰেই।^১২ কিন্তু গুন্দ্ৰুক শাক-পাচলিৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা হয় কিন্তু চিংকি মূলা আলুৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।^৩

এই প্ৰজন্ম পুৰণি থলুৱা খাদ্য বনাবলৈ পূৰঠ মূলাৰ টুকুৰাবোৰ বাঁহ আৰু খেৰেৰে আবৃত গাঁত এটাত হেঁচা মাৰি থৈ দিয়া হয়। তাৰ পিছত গছ-গছনি, শিল, কাঠ আৰু শেষত বোকাৰ আৱৰণেৰে বাকচত ভৰাই থোৱা হয়। বেক্টেৰিয়াৰদ্বাৰা নিৰাময় হোৱাৰ এমাহৰ পিছত তাৰপৰা পোৱা সংৰক্ষিত শাক-পাচলি ৰ'দত শুকুৱাই কেইবছৰমান বা তাতকৈ অধিক সময়ৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰা হয়।^৪

প্ৰক্ৰিয়াকৰণ আৰু প্ৰস্তুতি

চিংকী তৈয়াৰ কৰা প্ৰথম প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় মূলা কেইদিনমান মৰহি যাবলৈ দি। তাৰ পিছত পাতৰ ওপৰ অংশ কাটি মূলা আলুবোৰ মিহিকৈ কাটি লোৱা হয়। যদি প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিবলগীয়া মূলাৰ পৰিমাণ বেছি হয়, তেন্তে সাধাৰণতে হাতেৰে কাটি পেলোৱাৰ পৰিৱৰ্তে ভাঙিবলৈ থ্ৰেছিং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদি চিংকি কিম্বন কৰাৰ পাছত আচাৰ কৰিব লাগে তেন্তে মূলাখিনি মিহিকৈ কাটি লোৱাৰ পৰিৱৰ্তে পোনে পোনে গাঁতত কাটি লোৱা হয়। ইফালে ২ৰপৰা ৩ ফুট (০.৬ৰপৰা ০.৯ মিটাৰ) দ' গাঁত খান্দি লোৱা হয় আৰু সংৰক্ষণৰ সময় আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগতেই তলত সৰু জুই জ্বলাই গৰম কৰা হয়।

গাঁতটো যথেষ্ট গৰম হ’লেই জুই নিৰ্বাপিত কৰা হয় আৰু তলত বাঁহ আৰু খেৰ ৰখা হয়। মূলাবোৰ ওপৰত ৰখা হয়। তাৰ পিছত অধিক গছ-গছনি, তক্তা, শিল, মাটিৰে তললৈ হেঁচা মাৰি ধৰি বায়ু সোমাব নোৱাৰাকৈ বন্ধ কৰা হয়। লেক্টিক এচিডৰ শৃংখলাৰদ্বাৰা সঠিকভাৱে কিম্বন হ’বলৈ বিশৰপৰা ত্ৰিছ দিন লাগে। তাৰ পিছত খোৱাৰ আগতে চিংকী ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হয়।

সেৱন

চিংকী খোৱাৰ কৰা এটা সাধাৰণ পদ্ধতি হ'ল প্ৰথমে কিম্বন কৰা মূলাখিনি পানীত প্ৰায় ১০ মিনিট তিয়াই বনোৱা এটা সাধাৰণ জোল কৰা হয়। আনহাতে পিঁয়াজ, বিলাহী আৰু মৰিচাৰ দৰে কটা শাক-পাচলিবোৰ চালনীৰে চেকি লোৱা মূলাৰ টুকুৰাৰ সৈতে তেলত ভাজি লোৱা হয়, মাত্ৰ অলপ নিমখ আৰু হালধি গুড়িৰ সৈতে। ^৫ বগা চাউলৰ লগত খোৱা এই চূপখিনি পানী দি আৰু ১০ মিনিট শাক-পাচলি ৰান্ধি সকলো উপাদান সম্পূৰ্ণ কোমল হোৱালৈকে তৈয়াৰ কৰা হয়।

চিংকী আচাৰ হিচাপেও খোৱা হয়। আচাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ চিংকি শুকুৱাই লোৱা নহয়। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াক পোনপটীয়াকৈ মচলাৰ সৈতে মিহলাই বটলত ভৰোৱা হয়।

উপকাৰিতা

চিংকীক হজমৰ বাবে ভাল বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ই ডায়েৰিয়া আৰু পেটৰ বিষ নিৰাময় কৰাত সহায় কৰে। ^৬