ক্বাঁটি

ক্বাঁটি ( নেপালৰ নেপালীৰ নেৱাৰ ভাষাত ক্কাঁ মানে 'গৰম' আৰু টি মানে 'চুৰুহা') হৈছে নপ্ৰকাৰৰ অংকুৰিত মাহৰ মিশ্ৰিত চুৰুহা। নেপালৰ চন্দ্ৰ কেলেণ্ডাৰত দশম মাহ গুণলাৰ পূৰ্ণিমা দিন গুণলা পুঁহি উৎসৱত খোৱা পৰম্পৰাগত খোৱা নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ খাদ্য। নেপালৰ মিথিলা অঞ্চলত ইয়াক গেদাগুডি আৰু মৈথিলী ভাষাতো গেদাগুডি বুলিও জনা যায় আৰু বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

৯বিধ মাহ মিশ্ৰণ ^১কৰি চাৰিদিন তিয়াই থৈ গজালি ওলোৱাৰ পাছতহে ৰন্ধা এনে ব্যঞ্জন স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী। ^২৩ টুছা উমৰি হৈছে নেপালীৰ পৰম্পৰাগত বিশেষ খাদ্য (ঝোল)। উমৰি পূৰ্ণিমাৰদিনা নটা ভিন্নপ্ৰকাৰৰ বীনৰ অংকুৰক ক্কাঁটি হিচাপে খোৱা হয়। ক্কাঁটিয়ে শক্তি আৰু ৰুচি দুয়োটাৰে সংমিশ্ৰণ ঘটায়। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি প্ৰতিখন শ্ৰৱণ শুক্ল পূৰ্ণিমাৰ নিশা কোৱাটি বা ক্কাঁটি খোৱাৰ প্ৰথা আছে, যাক জনৈ পূৰ্ণিমা বুলিও কোৱা হয়। জনৈ পূৰ্ণিমা বা ঋষিৰ উৎসৱ সমগ্ৰ দেশৰ হিন্দুসকলে পালন কৰে। ঋষিৰ স্মৃতিত ভক্তসকলে জলাশয় আৰু নদী পৰিদৰ্শন কৰি বোকা, গৰুৰ গোবৰ, কুশ ঘাঁহ, ছাইত গা ধুই বিশেষ মন্ত্ৰৰে ৰছী বান্ধি ৰাক্ষবন্ধন পালন কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যেসেইদিনা বান্ধি থোৱা ৰছীডাল যদি তিহাৰত গৰুৰ ঠেঙত বান্ধি দিয়া হয়, তেন্তে মৃত্যুৰ পাছত বৈতৰাণী পাৰ হ’ব। জনৈ পূৰ্ণিমা উপলক্ষ্য্যে পাটনৰ কুম্ভেশ্বৰ, ৰসুৱাৰ গোসাঁইকুণ্ডা, নুৱাকোটৰ দেৱীঘাট, ম্যাগদীৰ নগীবড়ীকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন মন্দিৰত মেলা অনুষ্ঠিত হয়। হিন্দু বিশ্বাসত ব্ৰাহ্মণে ৰাতিপুৱা জপ কৰা মন্ত্ৰৰে সূতা বান্ধি লয় আৰু ভনীয়েকে ভাতৃৰ হাতত বান্ধি দিয়ে আৰু সন্ধিয়া নপ্ৰকাৰৰ বাদামৰ মিশ্ৰণ ক্কাঁটি খায়। বিশেষকৈ নেৱাৰ সমাজে কোৱাটি বা ক্বাঁটি প্ৰতি আকৰ্ষিত। যিহেতু নেপাল এখন কৃষিপ্ৰধান দেশ। সেয়েহে বাৰিষা কালত কুৱাটি বা ক্কাঁটি খোৱা হয় যাতে ভাগৰুৱা শৰীৰক খেতিৰপৰা শক্তি প্ৰদান কৰা হয় আৰু ঠাণ্ডাৰপৰা হাত সাৰিব পাৰি। কোৱাটি খাই উৎসৱ পালন কৰাৰ উপৰি যিহেতু সুৰক্ষা বন্ধনও এই দিনটোত পৰে। সেয়েহে ভগ্নীসকলে ভাতৃৰ হাতত ৰাখী বান্ধি আনন্দৰে উদ্‌যাপন কৰে। ^৪৫

বীনবোৰ অংকুৰিত নোহোৱালৈকে তিনি-চাৰিদিন পানীত তিয়াই ৰখা হয়। বিভিন্ন মছলা দি সিজাই ডাঠ চুৰুহা তৈয়াৰ কৰা হয়। আজৱাইনৰ গুটি তেলত গৰম কৰি তাত বিশেষ জুতি হিচাপে যোগ কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

• www.wvi.org/more-than-a-meal/recipe-book/kwati-s