গীত গোবিন্দ

গীত গোবিন্দ (गीत गोविन्दम्) হৈছে দ্বাদশ শতিকাৰ হিন্দু কবি জয়দেৱৰদ্বাৰা ৰচিত এক ৰচনা। ই ৰাধা-কৃষ্ণ আৰু বৃন্দাবনৰ গোপী সকলৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বৰ্ণনা কৰে। গীত গোবিন্দ বাৰটা অধ্যায়ত সংগঠিত কৰা হৈছে। প্ৰতিটো অধ্যায়ক আৰু এক বা একাধিক বিভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে যাক প্ৰবন্ধ বুলি কোৱা হয়, মুঠ চব্বিশটা। প্ৰবন্ধবোৰত আঠটাগোটত গোট কৰা দোহা থাকে, যাক অষ্টপদী বুলি কোৱা হয়। যি ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য বহুতো ৰচনা আৰু নৃত্যপৰিচালনাৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা হৈ আহিছে।^১

অনুবাদ

ৰচনাটো বেছিভাগ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু বহুতো ইউৰোপীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। প্ৰথম ইংৰাজী অনুবাদ ভান ডালবাৰ্গৰ সংস্কৰণটো উইলিয়াম জোন্সৰ ১৭৯২ চনত কলিকতাৰ এছিয়াটিক চছাইটিত প্ৰকাশিত ইংৰাজী অনুবাদৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। জাৰ্মান কবি ফ্ৰিড্ৰিক ৰুকাৰ্টৰ এটা শ্লোক অনুবাদ ১৮২৯ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ১৮৩৭ চনত চি.লাছেনৰ সম্পাদিত সংস্কৃত আৰু লেটিন অনুবাদ অনুসৰি সংশোধিত কৰা হৈছিল। দেৱনাগৰী লিপিৰ পেৰিছৰ গুইমেট সংগ্ৰহালয়ত কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ মাজৰ প্ৰেমৰ বৰ্ণনা কৰা আন এটা পাণ্ডুলিপিও আছে। এই সংস্কৰণটো ১৮০৮ চনত কলিকতাত পাণ্ডুলিপিৰ অনুকৰণত প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল, ১৯৯১ চনত সংগ্ৰহালয়ত সম্পাদন কৰা বৰ্তমানৰ বাইণ্ডিংয়ে ইয়াৰ মূল ৰূপৰ অতি বিশ্বাসী প্ৰতিলিপি গঠন কৰে।^২

উল্লেখযোগ্য ইংৰাজী অনুবাদ সমূহ হৈছে: এডউইন আৰ্নল্ডৰ The Indian Song of Songs (1875); জৰ্জ কেট আৰু হেৰল্ড পেইৰিছৰ Sri Jayadevas Gita Govinda: The loves of Krisna and Radha (Bombay 1940) এছ লক্ষ্মীনৰসিংহ শাস্ত্ৰীৰ The Gita Govinda of Jayadeva, Madras, 1956; ডানকান গ্ৰীণলীৰ Theosophical rendering The Song of the Divine, Madras, 1962; মনিকা বৰ্মাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত The Gita Govinda of Jayadeva published by Writer's Workshop, Calcutta, 1968; বাৰবাৰা ষ্টলাৰ মিলাৰৰ Jayadeva'sGitagovinda: Love song of the Dark Lord published by Oxford University Press, Delhi,1978; লী চিগেলৰ Gitagovinda: Love Songs of Radha and Krishna published in the Clay Sanskrit series.^৩