
খাজু দলং (Khaju Bridge) হৈছে ইৰানৰ ইছফাহানত থকা ইৰাণৰ মালভূমিৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ নদী জায়াণ্ডেৰুডৰ ওপৰেৰে নিৰ্মাণ কৰা এখন ঐতিহাসিক দলং। ই দলং আৰু বান্ধ দুয়োটা কাম কৰে; খাজু দলঙে নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ খাজু চুবুৰীক জায়াণ্ডেৰুদৰ সিপাৰৰ পাৰ্চী চুবুৰিৰ সৈতে সংযোগ কৰে। এই দলংখন ইছফাহানৰ কমল ইছমাইল ষ্ট্ৰীটৰ শেষত অৱস্থিত। ১
পূৰ্বতে এই দলংখনে এটা ডাঙৰ অট্টালিকা আৰু ৰাজহুৱা সমাৱেশৰ স্থান হিচাপে কাম কৰিছিল।২৩ইয়াক মহানগৰীৰ আটাইতকৈ উন্নত দলং বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। ৩
পাৰ্চী শিল্প ইতিহাসবিদ আৰু পুনৰুজ্জীৱনবাদী আৰ্থাৰ আপহাম পোপ আৰু ফিলিছ একাৰমেনক ওচৰৰ এটা সমাধিক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছে। ৪
ইতিহাস
১৬৫০ চনৰ আশে-পাশে, ছাফাৱী ইৰাণৰ সপ্তম শ্বাহ দ্বিতীয় আব্বাছৰ ৰাজত্বকালত পূৰ্বৰ এখন দলঙৰ ভেটিত খাজু দলং নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ শিলালিপিসমূহে ইংগিত দিয়ে যে এই দলংখন ১৮৭৩ চনত মেৰামতি কৰা হৈছিল। গঠনটোৰ মাজত এটা পেভিলিয়ন অৱস্থিত, যাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় আব্বাছ এসময়ত বহি দৃশ্যটোৰ প্ৰশংসা কৰিলেহেঁতেন।৩বৰ্তমান শ্বাহৰ চকীখনৰ শিলৰ আসন এখনহে বাকী আছে।
আৰ্থাৰ পোপ আৰু জিন চাৰ্ডিনৰ ভাষাত খাজু দলংখন হৈছে "পাৰ্চী দলং স্থাপত্যৰ শিখৰ আৰু অস্তিত্বৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় দলং... য'ত সমগ্ৰ গঠনটোৱে এক ছন্দ আৰু মৰ্যাদাৰ অধিকাৰী, আৰু ই উপযোগিতা, সৌন্দৰ্য্য আৰু বিনোদনৰ এক নিখুঁত সংমিশ্ৰণ।" ৫ ইছফাহানৰ কবিসকলে খাজু দলঙৰ বিষয়ে ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰশংসা কৰি সুন্দৰ কবিতা লিখিছিল। এই কবিতাসমূহৰ ভিতৰত আছে ছায়েব তাব্ৰিজীৰ এটা দীঘলীয়া কবিতা, য’ত দলঙৰ সমীপত উদ্যাপন কৰা উৎসৱমুখৰ আৰু আলোকিত দিন এটাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
চাফাৱী বংশৰ অধ্যয়ন কৰা ইতিহাসবিদ আৰু পণ্ডিতসকলৰ মতে, দ্বিতীয় শ্বাহ আব্বাছৰ খাজু দলং নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্য আছিল খাজু আৰু হাছানাবাদ গেট জিলা দুখনক তখত-ই ফোলাদ আৰু শ্বিৰাজ ৰোডৰ সৈতে সংযোগ কৰা। বিভিন্ন সময়ত ইছফাহান ভ্ৰমণলৈ অহা পৰ্যটকসকলে খাজু দলঙৰ সৌন্দৰ্য্যক প্ৰশংসা কৰি ইৰাণী আৰু ইছলামিক স্থাপত্যৰ অন্যতম অমৰ সৃষ্টিশৈলী বুলি গণ্য কৰে।৬
গাঁথনি
২৩টা তোৰণ থকা দলংখনৰ দৈৰ্ঘ্য ১৩৩ মিটাৰ আৰু বহল ১২ মিটাৰ। ইৰাণৰ স্থপতিসকলে শেহতীয়াকৈ "উন্নয়ন কাৰ্যসূচী"ৰ অংশ হিচাপে কৰা সংস্কাৰৰ সময়ত দলংখনৰ ক্ষতিৰ বাবে উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে; অন্যান্য সমস্যাৰ লগতে তেওঁলোকে দলঙৰ মূল ষ্টেপযুক্ত ভেটি ধ্বংস, নদীৰ তলৰ পৰিৱৰ্তন আৰু ছাফাৱী যুগৰ শিলালিপি থকা শিলৰ টুকুৰা এটা আঁতৰোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰে। ৭৮
অধিক পঢ়ক
- Blair, Sheila S.; Bloom, Jonathan M. (1994). The Art and Architecture of Islam. Yale University Press
- Michell, George. (1978). Architecture of the Islamic World. Thames and Hudson
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Isfahan book (Lotfollah Honarfar), 1977, pocket books company, page 98
- ↑ Mainstone, Rowland J. (1998). Developments in Structural Form. Architectural Press. পৃ. 261
- ↑ Burke, Andrew; Elliot, Mark. (2008). Iran. Lonely Planet. পৃ. 243
- ↑ Erdbrink, Thomas. (2014-04-14). American’s Wish for Iranian Burial Riles Hard-Liners. The New York Times
- ↑ Sir John Chardin, Ronald W. Ferrier. (1996). A Journey to Persia: Jean Chardin's portrait of a seventeenth-century empire. I.B.Tauris. পৃ. 149
- ↑ Isfahan website, 2021
- ↑ Parsipour, Mehrdad. (20 July 2010). Critiquing Recent Renovations of the Khaju Bridge in Esfahan, Iran. Green Prophet
- ↑ Farrokh, Kaveh. 'Restoration' damages at Pole Khaju in Isfahan
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “খাজু দলং” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬০৯৯২০ (৩০ মে’ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।