কেম্পফায়াৰ ষ্ট'ৰী

কেম্পফায়াৰ ষ্ট'ৰী (Campfire story) বা বনজুইৰ কাহিনী হ’ল উত্তৰ আমেৰিকাত নিশা মুকলি জুইৰ কাষত পৰিৱেশন কৰা মৌখিক কাহিনী কথনৰ এক প্ৰকাৰ। সাধাৰণতে নিৰ্জন অৰণ্যত পৰিৱেশন কৰা এই কাহিনীবোৰ মূলত অলৌকিক বিষয়বস্তু বা নগৰীয়া কিংবদন্তিৰ সৈতে জড়িত। যদিও এই কাৰ্যটো খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে কিছু পৰিমাণে সদৃশ, তথাপিও সমসাময়িক প্ৰেক্ষাপটত এই দুয়োটাকে একাকাৰ কৰিব নালাগে।

ইতিহাস

আধুনিক বনজুইৰ কাহিনী হ’ল উত্তৰ-আধুনিক কালৰ এক উদ্ভাৱন। ইয়াৰ আৰম্ভণি সম্ভৱতঃ সৈনিক বা সীমান্তত পহৰা দিয়া লোকসকলৰ মাজত হৈছিল, যিসকলে নিশা পহৰা দি থকাৰ সময়ত সাৰে থাকিবলৈ কাহিনী কথনক এক মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।^১

উত্তৰ আমেৰিকাত ১৮৪০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতেই "কেম্প-ফায়াৰ ষ্ট'ৰী" শব্দটো যুদ্ধকালীন বিৰত্বগাথাৰ সৈতে জড়িত আছিল, যিবোৰ সামৰিক শিবিৰত কোৱা হৈছিল।^{২৩৪৫৬৭৮৯১০১১} ১৮০০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বনজুইৰ কাহিনী সন্মিলিত আলোচনী আৰু বক্তৃতাৰ বিজ্ঞাপনসমূহ প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে।^{১২১৩১৪} সেই সময়তে বিভিন্ন সংগঠন আৰু সংস্থাই প্ৰাক্তন সৈনিকসকলৰ মাজত পুনৰ্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল, যিসকলে শান্তিৰ সময়তো শিবিৰৰ বাহিৰত এই পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।^{১৫১৬১৭১৮১৯} একেদৰে এই শব্দটো ডাঙৰ বা বিপদজনক জন্তু যেনে ভালুক,^{২০২১২২২৩} মহিষ,^২৪ চিতা বা সাপৰ মুখামুখি হোৱা কাহিনীৰ লগতো সম্পৰ্কিত হ’বলৈ ধৰে।^২৫

গাৰ্ল স্কাউট আৰু বয় স্কাউটৰ দৰে যুৱ গোটসমূহৰ গঠনৰ লগে লগে সেই সময়ৰ সংগঠনসমূহৰ দ্বাৰা ইতিমধ্যে প্ৰতিষ্ঠিত এই পদ্ধতিসমূহ গ্ৰহণ কৰা হয়। ইয়াৰ পৰিণতিত, বনজুইৰ কাহিনীসমূহ প্ৰায় আৰম্ভণিৰে পৰাই এনে সংগঠনসমূহৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰে। বয় স্কাউটছ অৱ আমেৰিকাৰ অফিচিয়েল হেণ্ডবুকৰ প্ৰথম সংস্কৰণৰ "কেম্পক্ৰাফ্ট" নামৰ তৃতীয় অধ্যায়ত কাহিনী কথনকে ধৰি বনজুইৰ কাষৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে বহুতো টোকা আগবঢ়োৱা হৈছে। যদিও তাত দিয়া উদাহৰণস্বৰূপ কাহিনীটো আমেৰিকাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মৌখিক পৰম্পৰাৰ এক অভিযোজন আছিল, তথাপিও কাহিনীৰ বাবে দিয়া চৰ্তসমূহ আছিল এনেধৰণৰ: "ভাৰতীয় কিংবদন্তি, যুদ্ধৰ কাহিনী, ভূতৰ কাহিনী, চোৰাংচোৱাৰ কাহিনী, বীৰত্বৰ কাহিনী, জীৱনৰ ইতিহাস, তৰাসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা।"^২৬ এই প্ৰাৰম্ভিক যুৱ গোটসমূহৰ মাজতেই বনজুইৰ কাহিনীৰ ধাৰণাটো ব্যাপক হৈ পৰে আৰু ইয়াৰ শ্ৰোতাৰ পৰিসৰ প্ৰাক্তন সৈনিকৰ পৰা সাধাৰণ জনতালৈ সলনি হয়। একেদৰে, এনে সংগঠনসমূহৰ প্ৰকৃতিয়েই অলৌকিক কাহিনীৰ বাবে এক অনুকূল পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে; বিশেষকৈ কম বয়সীয়া শ্ৰোতাসকলৰ অন্তৰত ভয় লগা বা কাল্পনিক কাহিনীয়ে গভীৰ সাঁচ বহুৱাব পাৰে। কালক্ৰমত, এনে কাহিনীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পায় আৰু ই অন্যান্য ধৰণৰ কাহিনীবোৰক চেৰ পেলাই প্ৰধান হৈ পৰে।

কেম্পিং কাৰ্যকলাপ

বনজুইৰ কাহিনীসমূহ আমোদ-প্ৰমোদৰ বাবে কৰা কেম্পিঙৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। লেখক উইলিয়াম ডব্লিউ ফৰ্জিয়ে তেওঁৰ ১৯৮৪ চনৰ গ্ৰন্থ কেম্পফায়াৰ ষ্ট'ৰীছ ... থিংছ দ্যাট গো বাম্প ইন দা নাইটৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে যে এজন স্কাউট মাষ্টাৰ হিচাপে তেওঁৰ দহ বছৰীয়া কাৰ্যকালত বনজুইৰ কাষত আটাইতকৈ বেছি অনুৰোধ অহা অনুষ্ঠানটোৱেই আছিল ভয় লগা কাহিনী। ফৰ্জিয়ে বনজুইৰ কাহিনী কোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কেইটামান প্ৰয়োজনীয় উপাদান চিনাক্ত কৰিছে:

1. এই অনুশীলনটো উপভোগ কৰক
2. চকুৰ সংযোগ বজাই ৰাখক
3. শ্ৰোতাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ যোগাযোগ ৰাখক
4. সৰু সৰু বিৱৰণৰ ওপৰত অতিমাত্ৰা গুৰুত্ব নিদিব
5. কাহিনী কোৱাৰ আগতে এটা নিস্তব্ধ পৰিৱেশ গঢ়ি তোলক
6. শ্ৰোতাৰ উৎসাহক ব্যৱহাৰ কৰক
7. বনজুইকুৰা জ্বলাই ৰাখক
8. কোনো সামগ্ৰী বা ভয় খুৱাবলৈ কৰা কৌশল পৰিহাৰ কৰক, কাৰণ এইবোৰে কাহিনীৰ পৰা মনোযোগ আঁতৰাই নিয়ে
9. কণ্ঠস্বৰৰ বিভিন্ন উঠা-নমা ব্যৱহাৰ কৰক
10. বিশ্বাসযোগ্যতা অৰ্জনৰ বাবে সঁচা যেন লগা কাহিনীৰে অধিবেশনবোৰ আৰম্ভ কৰক^২৭

ফৰ্জিৰ এই পইণ্টসমূহে বনজুইৰ কাহিনীক এটা ধাৰা হিচাপে নহয়, বৰঞ্চ এক অনুশীলন হিচাপেহে গুৰুত্ব দিছে, যিটো ভূতৰ কাহিনী বা নগৰীয়া কিংবদন্তিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায়। বনজুইৰ কাহিনীৰ যদিও ভৌতিক বা অলৌকিকতাৰ সৈতে এক গভীৰ সম্পৰ্ক আছে, তথাপিও ই কেৱল এটা বিশেষ শ্ৰেণীৰ কাহিনী নহয়; বৰঞ্চ হাইকিং, পৰ্বতাৰোহণ বা সাতুৰাৰ দৰেই ই এক বাহিৰত কৰা কাৰ্যকলাপ। বহুতৰে বাবে ই কৈশোৰত ভৰি দিয়াৰ এক পৰম্পৰাগত প্ৰক্ৰিয়া স্বৰূপ।