কিয়োমিজু-ডেৰা

কিয়োমিজু-ডেৰা(清水寺) হৈছে জাপানৰ পূৱ কিয়োটোত অৱস্থিত এটা বৌদ্ধ মন্দিৰ। মন্দিৰটো প্ৰাচীন কিয়োটো ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰৰ ঐতিহাসিক স্মাৰকসমূহৰ অংশ।^১

ইতিহাস

মন্দিৰটো ৭৭৮ চনত নাৰাৰ শেষৰ ফালে এনচিন শোনিনে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যি নাৰাৰ পুৰোহিত আছিল, তেওঁ ওটোৱা উঁহৰ কাষত মন্দিৰনিৰ্মাণৰ এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল।^২৩

৭৯৮ চনত, শোগুন চাকানুয়ে তামুৰামাৰোৱে সম্ৰাট কামমুৰ প্ৰাসাদৰ পৰা পুনৰ একত্ৰিত কৰা এটা ডাঙৰ হল অন্তৰ্ভুক্ত কৰি স্থানটো উন্নত কৰে। বৌদ্ধ মঠবোৰে তাত চৰকাৰৰ ওপৰত যি শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলাইছিল তাৰ বাবে সম্ৰাটে নাৰা ত্যাগ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত কোফুকুজী আৰু কিয়োমিজু-ডেৰা মন্দিৰৰ মাজত এক শক্তিশালী প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আছিল আৰু অঞ্চলটোৰ চাৰিওফালে দুয়োৰে শক্তিশালী প্ৰভাৱ আছিল।^২

টোকুগাৱা ইমিটচুৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা আদেশত মন্দিৰৰ বৰ্তমানৰ বহুতো অট্টালিকা ১৬৩৩ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^৪ গোটেই গাঁথনিটোত এটাও নখ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই। ই ইয়াৰ নাম কমপ্লেক্সৰ ভিতৰত থকা জলপ্ৰপাতৰ পৰা লয়, যি ওচৰৰ পাহাৰৰ পৰা যায়। কিয়োমিজু ৰ অৰ্থ হৈছে পৰিষ্কাৰ পানী, বা বিশুদ্ধ পানী।^৫৬

এইটো মূলতঃ নাৰা সময়ৰ পুৰণি আৰু প্ৰভাৱশালী হচ সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে জড়িত আছিল।^৩ অৱশ্যে, ১৯৬৫ চনত ই সেই সম্পৰ্ক ছিন্ন কৰে, আৰু ইয়াৰ বৰ্তমানৰ ৰক্ষকসকলে নিজকে "কিতা-হচ" সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য বুলি কয়।^৭

বৰ্তমান

"কিয়োমিজুৰ মঞ্চৰ পৰা জঁপিয়াই পৰা" জাপানী শব্দটো ইংৰাজী "ডুব যাবলৈ" শব্দটোৰ সমতুল্য।^৬ ইয়াৰ দ্বাৰা এডো যুগৰ পৰম্পৰাৰ কথা কোৱা হৈছে যে যদি কোনোবাই মঞ্চৰ পৰা ১৩ মিটাৰ (৪৩ ফুট) জাঁপ মাৰিলে বাচি যায় তেন্তে তেওঁৰ ইচ্ছা পূৰণ হ’ব। ইডো সময়ছোৱাত ২৩৪টা জাম্প ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল আৰু সেই জাম্পৰ ভিতৰত ৮৫.৪ শতাংশ জাম্পাৰ বাচিল।^৬ ১৮৭২ চনত এই প্ৰথা নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল।^৬

মন্দিৰ চৌহদত আন কেইবাটাও মন্দিৰ অন্তৰ্ভুক্ত, ইয়াৰ ভিতৰত জিছু মন্দিৰ, প্ৰেম আৰু "ভাল মিল"ৰ দেৱতা অকুনিনুছিৰ নামত উৎসৰ্গিত মন্দিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।^৫ জিছু মন্দিৰত ১০ মিটাৰ (৩০ ফুট) দূৰত্বত ৰখা এযোৰ "প্ৰেমৰ শিল" আছে,^৮ যিবোৰৰ মাজত অকলশৰীয়া দৰ্শকে চকু মুদি খোজ কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে। চকু মুদি আনটো শিলটো পোৱাৰ সফলতাই বুজায় যে তীৰ্থযাত্ৰীজনে প্ৰকৃত প্ৰেম পাব।^৯

এই চৌহদত বিভিন্ন তাবিজ, ধূপ, আৰু ওমিকুজি (কাগজৰ ভাগ্য)ও উপলব্ধ। বিশেষকৈ নৱবৰ্ষৰ সময়ত আৰু গ্ৰীষ্মকালত ওবনৰ সময়ত এই ঠাইখন বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ উঠে‍ যেতিয়া অতিৰিক্ত দোকান-পোহাৰে পৰম্পৰাগত ছুটীৰ খাদ্য আৰু স্মাৰক বিক্ৰীৰ বাবে খেলপথাৰখন দখল কৰি তোলে।^১০

২০০৭ চনত কিয়োমিজু-ডেৰা নিউ চেভেন ৱাণ্ডাৰছ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডৰ ২১টা নিৰ্বাচিত চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী স্থানৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল,^১১ কিন্তু সাতটা বিজয়ী স্থানৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা নাছিল। ২০২০ চনৰ অলিম্পিকৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে মন্দিৰটো পুনৰুদ্ধাৰৰ কাম চলি থকাৰ সময়তে সম্পূৰ্ণৰূপে অৰ্ধস্বচ্ছ মৰাপাটৰ দ্বাৰা আবৃত হৈছিল।

স্থাপত্য

কিয়োমিজু-ডেৰা পূব কিয়’ট’ত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা হিগাছিয়ামা পৰ্বতমালাৰ অংশ মাউণ্ট অট’ৱাৰ পাদদেশত অৱস্থিত। মূল হলঘৰটোত এটা ডাঙৰ বাৰাণ্ডা আছে, যিটো কাকেজুকুৰি [জা] ব্যৱহাৰ কৰি ওখ খুঁটাৰে সহায়ত কৰা হৈছে আৰু পাহাৰৰ ঢালৰ ওপৰেৰে যিটো ওলাই আছে আৰু ইয়াৰ পৰা চহৰৰ দৃশ্য দেখা যায়। ইডো যুগত বহু জনপ্ৰিয় স্থানত বৃহৎ সংখ্যক তীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে বৃহৎ বাৰাণ্ডা আৰু মূল হল নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^১২

মূল হলঘৰৰ তলত অট’ৱা জলপ্ৰপাত, য’ত তিনিটা চেনেলৰ পানী এটা পুখুৰীত পৰে। দৰ্শনাৰ্থীয়ে এই পানী ধৰি পান কৰিব পাৰে, যিখিনি‍ পানীৰ ইচ্ছা পূৰণৰ ক্ষমতা আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও দৈজুইকু বছাটছু (বোধিসত্ত্ব মহাপ্ৰতিছাৰা)ৰ গৰ্ভক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি কোৱা অন্ধকাৰ সুৰংগ টাইনাই মেগুৰিও আছে।^১৩১৪