এ ডি লোগানাথন

মেজৰ জেনেৰেল আৰ্কট ড’ৰাইস্বামী লোগানাদন (কিছুমান ঐতিহাসিক উল্লেখত 'লোগানাথন' বুলিও বানান কৰা হয়)^১২ (১২ এপ্ৰিল ১৮৮৮ – ৯ মাৰ্চ ১৯৪৯) ভাৰতীয় জাতীয় সেনাবাহিনীৰ এজন বিষয়া আছিল (যি সেনাবাহিনী দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বিৰুদ্ধে জাপানী সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰিছিল), আৰু আজাদ হিন্দ চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীও আছিল (আন এটা প্ৰভিজন দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানী সাম্ৰাজ্যৰ মিত্ৰ) হিচাপে তাত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সেনাৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কাম কৰিছিল। লোগানাথনে আন্দামান দ্বীপপুঞ্জৰ গৱৰ্ণৰ হিচাপেও কিছুসময়ৰ বাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু যুদ্ধৰ সময়ত এই দ্বীপসমূহ জাপানীসকলে দখল কৰিছিল,^৩৪ আৰু তাৰ পিছত যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত বাৰ্মালৈ গুচি গৈছিল।^৫

লোগানাদনে মাদ্ৰাজ মেডিকেল কলেজত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হিচাপে নামভৰ্তি কৰাৰ পূৰ্বে বেংগালুৰুৰ চেণ্ট্ৰেল কলেজত পঢ়িছিল আৰু পিছলৈ লণ্ডনত ক্ৰান্তীয় ৰোগৰ চিকিৎসক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

ইতিহাস

১৯১৭ চনৰ ২৭ আগষ্টত লোগানাথনে ভাৰতীয় চিকিৎসা সেৱাত লেফটেনেণ্ট হিচাপে অস্থায়ী কমিচন লাভ কৰে, আৰু পিছলৈ তেওঁক অস্থায়ী কেপ্তেইন হিচাপে পদোন্নতি দিয়া হয়। ১৯২২ চনৰ ১ মাৰ্চত ভাৰতীয় চিকিৎসা সেৱাৰ নিয়মীয়া আয়োগত নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯২৯ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁক মেজৰ পদোন্নতি দিয়া হয়।^৬ লোগানাথনে প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সেৱা আগবঢ়াইছিল।

১৯৪০ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈকে তেওঁক ১৯৩৯ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল পদোন্নতি দিয়া হয়।^৭

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত লোগানাথনে ছিংগাপুৰৰ পতনৰ পিছত ভাৰতীয় জাতীয় সেনাবাহিনীত যোগদান কৰি সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ অধীনত আজাদ হিন্দ চৰকাৰত যোগদান কৰি ভাৰতক ব্ৰিটিছ শাসনৰপৰা মুক্ত কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ চমু দখলৰ সময়ত জাপানৰ নৌসেনাৰপৰা আজাদ হিন্দ কৰ্তৃত্বলৈ বদলি হোৱাৰ সময়তো তেওঁক গৱৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

বেয়া স্বাস্থ্য আৰু জাপানী দখল বাহিনীৰ সৈতে তীব্ৰ মতানৈক্যৰ বাবে অৱশেষত লগানাডানে কৰ্তৃত্ব ত্যাগ কৰি বাৰ্মালৈ উভতি যায়। পিছলৈ মিত্ৰশক্তিৰ সফল বাৰ্মা অভিযানৰ শেষৰফালে লগানাদনক ভাৰতীয় জাতীয় সেনাৰ বাৰ্মা কমাণ্ডৰ G.O.C(General officer commanding) হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, কাৰণ আজাদ হিন্দ চৰকাৰ ৰেংগুনৰপৰা আঁতৰি আহিছিল। নিয়মীয়া আৰক্ষী বাহিনী বা নিৰাপত্তা বাহিনী অবিহনে তেওঁৰ সৈন্য, আই এন এ কণ্টিংজেণ্ট ৬,০০০ শক্তিশালী, চহৰখনত থকা মুকলি কৰি দিয়া ব্ৰিটিছ প'ডব্লিউৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে আত্মসমৰ্পণ কৰে আৰু বাৰ্মিজ ৰাজধানীত মানুহ চলায়, ১৯৪৫ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলৰপৰা ৪ মে'ৰ ভিতৰত সফলতাৰে আইন-শৃংখলা বজাই ৰাখে।

পিছত লগানাদনক ভাৰতলৈ ঘূৰাই পঠিওৱা হয় আৰু ভাৰতীয় জাতীয় সেনাৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে দেশদ্ৰোহৰ গোচৰত বিচাৰ কৰাৰ প্ৰস্তুতি চলি থকাৰ বাবে লালকিল্লাত ৰখা হয়। বিচাৰ সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত আৰু দোষমুক্ত হোৱাৰ পিছত ১৯৪৬ চনত বাংগালুৰুত থকা পৰিয়াললৈ উভতি আহে। কিন্তু ১৯৪৬ চনৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰত লণ্ডন গেজেটত আই এম এছৰ লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল হিচাপে তেওঁক ভাৰতীয় সেনাৰপৰা অপসাৰণ কৰা হয়। স্বাস্থ্য পৰি অহাৰ বাবে তেওঁ নেহৰু চৰকাৰৰ অধীনত নিউজিলেণ্ডলৈ কূটনৈতিক নিযুক্তিৰ কথাটো অস্বীকাৰ কৰিছিল।

পৰিয়াল

লোগানাথনৰ বিবাহ সৰোজা লোগানাথনৰ সৈতে হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰপৰা পাঁচটা সন্তান জন্ম হৈছিল - সম্পাথ লোগানাদন, ললিতা লোগানাদন, সুকুমাৰ লোগানাদন, মেনাকা লোগানাদন আৰু কুমালাথা লোগানাদন (ম. চি. ডি. গোপীনাথ)।