এডেল ৰেচেলি

এডেল ৰেচেলি ( Adele Rachelli; ১৪ জুলাই ১৮৯৭ – ৩ জানুৱাৰী ১৯৯২) এগৰাকী ইটালীয় অভিযন্তা আৰু ১৯২৫ চনত মিলানত ইটালীৰ পেছাদাৰীসকলৰ বৌদ্ধিক সম্পত্তি সুৰক্ষাৰ বাবে এটা সফল পেটেণ্ট সুৰক্ষা কাৰ্যালয়ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ফাৰ্মখন এতিয়াও বৰ্তি আছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৯৭ চনৰ ১৪ জুলাইত ইটালীৰ পিয়াচেঞ্জাত মাৰিয়া কেৰ'লিনা (জন্ম পাভেচি) আৰু ভিট'ৰিয়া ৰেচেলিৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ^১ কৰা এডেলিনা ৰেচেলিৰ সাতজন সৰু ভাই-ভনী আছিল।^২ স্কুলত পঢ়োৱা পাঠ ভালদৰে বুজাৰ উপায় হিচাপে তেওঁ ৰাতি নিজৰ ক্লাছৰ টোকাবোৰ হাতেৰে কপি কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত সহপাঠীসকলক বিক্ৰী কৰিছিল।^৩৪ পিয়াচেঞ্জাত তেওঁ হাইস্কুল আৰু দুবছৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িছিল যদিও পৰিয়াল মিলানলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ মিলানৰ পলিটেকনিক বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা প্ৰথম মহিলাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল, ১৯২০ চনত ঔদ্যোগিক যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল, এই পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা স্নাতক হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা।^৪

১৯৮৫ চনত সাক্ষাৎকাৰ লোৱাৰ সময়ত তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছিল যে, মেকানিকৰ প্ৰতি তেওঁৰ আৰম্ভণিৰ মোহ ঠিক চাইকেল আকৰ্ষণৰ পৰাই আহিছিল, যিটো সেই সময়ত, সদায় ভাঙি গৈছিল। তথাপিও তেওঁ জীৱনৰ কৃতিত্বৰ ওপৰত মন্তব্য কৰি কয় যে, যদি তেওঁৰ পৰিয়ালে "তেওঁক পাগল বুলি ভাবিছিল" তথাপি তেওঁৰ বাবে ইয়াৰ কোনো গুৰুত্ব নাই।^৪

কৰ্মজীৱন

ৰেচেলিৰ প্ৰথম কামবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল মিলানৰ পেটেণ্ট অফিচত কাম কৰা, যিটো এটা পৰিৱৰ্তনশীল অভিজ্ঞতাত পৰিণত হৈছিল, যিয়ে তেওঁক বৌদ্ধিক সম্পত্তি সুৰক্ষিত কৰাৰ গুৰুত্ব শিকাইছিল। ১৯২৫ চনত তেওঁৰ সহযোগী ৰ'জিটা বছিৰ সৈতে অংশীদাৰিত্বৰে মিলানত নিজাকৈ পেটেণ্ট সুৰক্ষা কাৰ্যালয় মুকলি কৰে, যাক ৰেচেলি এণ্ড বছি পেটেণ্ট অফিচ বুলি কোৱা হয়।^৩৫ ইয়াৰ পিছত কোম্পানীটোৰ নামটো সংক্ষিপ্ত কৰি ৰেচেলি কৰা হয় আৰু এতিয়া মিলানৰ মূল স্থানৰ উপৰিও ইটালীত আন দুটা কাৰ্যালয় চলাই আছে। ২০২০ চনৰ পৰা কোম্পানীটোৱে নিজকে "ঔদ্যোগিক আৰু বৌদ্ধিক সম্পত্তিৰ পৰামৰ্শদাতা প্ৰতিষ্ঠান, যিয়ে ইটালী আৰু বিদেশতো পৰামৰ্শদাতা আৰু সংবাদদাতাৰ নিৰ্বাচিত নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে কাম কৰে।"^৫৬

১৯৫৭ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ৰেচেলি মহিলা পেছাদাৰীসকলক সহায় কৰিবলৈ এটা নতুন সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। তেনে কৰিবলৈ তেওঁ অভিযন্তা এমা ষ্ট্ৰাডা, আন্না ই. ১৯৪৮ চনত বৈদ্যুতিক অভিযন্তা মাৰিয়া আৰ্টিনিয়ে কাৰিকৰী ক্ষেত্ৰত কাম কৰা আন মহিলাসকলক সহায় কৰিবলৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই সংস্থাটোৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল যদিও এই কাম আনুষ্ঠানিকভাৱে আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই আৰ্টিনিৰ মৃত্যু হয়।^৭৮

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯২৩ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰেচেলিয়ে একেখন বিশ্ববিদ্যালয়তে অধ্যয়ন কৰা কনষ্টেণ্ট ডমেনিগেটি নামৰ এজন অভিযন্তাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ছ'চাইটি ইটালিয়ানা মেচিন এডিলি ষ্ট্ৰাডালি ই এগ্ৰিক'ল (SIMESA) কোম্পানী স্থাপন কৰে।^৯ ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ নাম সলনি কৰি এডেল ৰেচেলি ডমেনিগেট্টী হৈ পৰে। ১৯৮৫ চনত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ গৌৰৱ কৰিছিল যে তেওঁ "তেওঁতকৈ সদায় অধিক উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যি এজন মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ আছিল আৰু চলাবলৈ নিজা কোম্পানী আছিল।"^৪ এই দম্পতীহালৰ পাঁচটা সন্তান আছিল, ডমেনিকো, যমজ সন্তান ডাফনে আৰু ডায়েনা (জন্ম ১৯২৯),^১০ ডাৰিয়া আৰু ডেলফিনা।^১১

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ১৯৪৩ চনত ঘৰ আৰু কাৰ্যালয় বোমাত ধ্বংস হোৱাৰ পিছত পৰিয়ালটোৱে যুদ্ধৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ চুইজাৰলেণ্ডলৈ গুচি যায়।^১১

১৯৯২ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত এডেল ৰেচেলি ডমেনিগেট্টীৰ মৃত্যু হয়।