অগ্নি মন্দিৰ (গুজৰাটী: અગિયારી, ৰোমানাইজড: agiyārī ) হৈছে পাৰস্য প্ৰাচীন ধৰ্ম জৰথুষ্ট্ৰবাদ অনুগামীসকলৰ উপাসনাস্থলী।১] জৰথুষ্ট্ৰবাদত আতাৰ বা জুই, আবান, পানীৰ সৈতে একেলগে আনুষ্ঠানিক বিশুদ্ধতাৰ প্রতিনিধি। পৰিষ্কাৰ, বগা "শুদ্ধিকৰণ অনুষ্ঠানৰ বাবে ছাই" ক আনুষ্ঠানিক জীৱনৰ আধাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিবোৰ "মূলতঃ ঘৰুৱা জুইৰ চোৱা-চিতা কৰাৰ বাবে উপযুক্ত ৰীতি-নীতি, কিয়নো মন্দিৰটো [জুই] হৈছে নতুন পৰম্পৰালৈ উঠা চুলাৰ জুইৰ।"[is]২ কাৰণ, যিজনে "হাতত ইন্ধন লৈ জুইৰ বাবে ত্যাগ কৰে..., তেওঁক সুখ দিয়া হয়"।৩ ২০২১ চনলৈকে বিশ্বত ১৬৭ টা অগ্নি মন্দিৰ আছিল, ইয়াৰে ৪৫ টা মুম্বাইত, ১০৫ টা ভাৰতৰ বাকী অংশত, ১৭ টা আন দেশত। ইয়াৰে মাত্ৰ নটা (ইৰাণত এটা আৰু ভাৰতত আঠটা) আতাশ বেহৰাম নামেৰে জনাজাত মূল মন্দিৰ; বাকীবোৰ হৈছে এজিয়াৰী নামেৰে জনাজাত সৰু মন্দিৰবোৰ।
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “অগ্নি মন্দিৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪২১১৮১ (১৫ মে’ ২০২৪)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।