ৰজা ভোজ ৰচিত গ্ৰন্থ
৫ প্ৰবন্ধ
-
ভোজ
ভোজ মৃত্যুৰ আগলৈকে, ১০১০ চনৰ পৰা ১০৫৫ চনলৈ মালৱা পৰমৰা ৰজা আছিল। তেওঁ ধৰা (বৰ্তমান ধৰ)ৰ পৰা শাসন কৰিছিল, আৰু নিজৰ ৰাজ্য বৃদ্ধিৰ প্ৰয়াসত প্ৰায় সকলো ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল, বিভিন্ন মাত্ৰাত সফলতা লাভ কৰিছিল।
-
চম্পূ ৰামায়ণ
চম্পূ ৰামায়ণ হৈছে ৰজা ভোজৰ দ্বাৰা ৰচিত সংস্কৃত ভাষাৰ এখন কাব্যিক ৰামায়ণ, য'ত ‘‘চম্পূ’’ শৈলী অনুসৰি গদ্য আৰু পদ্যৰ সমন্বয়ে সাজি উঠিছিল। এই শৈলীসমূহৰ উল্লেখ প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যত বিশেষ স্থান দখল কৰি আছে।
-
চম্পু কাব্য
চম্পু কাব্য ( Champu Kavya) ভাৰতীয় সাহিত্য ৰচনাৰ এটা ধাৰা। “চম্পু’’ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল কবিতা আৰু গদ্যৰ সংমিশ্ৰণ। পৌৰাণিক যুগত বৈদিক সাহিত্যৰ স্তৰৰ পৰাই আমি চাম্পু-কাব্য দেখিবলৈ পাওঁ।
-
নামমালিকা (ভোজ ৰচিত)
নামমালিকা (সংস্কৃত: नाम मालिका, Nāmamālikā) হৈছে একাদশ শতিকাৰ বিখ্যাত পণ্ডিত-ৰজা ভোজৰ নামত কৃত এক সংস্কৃত গ্ৰন্থ, যি মূলতঃ ‘‘নামৰ তালিকা’’ বা ‘‘শব্দমালা’’ ৰূপে পৰিগণিত।
-
যুক্তিকল্পতৰু
যুক্তিকল্পতৰু (YuktiKalpataru) হৈছে পৰমাৰ বংশৰ একাদশ শতিকাৰ ৰজা ভোজৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন প্ৰাচীন সংস্কৃত প্ৰযুক্তিগত গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনৰ বিষয়-বস্তুত চহৰ পৰিকল্পনা, গৃহ–স্থাপত্য, মন্দিৰ নিৰ্মাণ, যান্ত্ৰিকতা আৰু বিশেষকৈ নৌ–জাহাজ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় জ্ঞান বিস্তৃতভাবে বৰ্ণিত বুলি বহু জনপ্ৰিয় উৎসত উল্লেখ…