সোমলম্মা, যাক সোমনলম্মা আৰু সোমনয়কি আম্মা বুলিও কোৱা হয়, এগৰাকী হিন্দু দেৱী (দেৱী) যিয়ে সোমক ৰক্ষা কৰে আৰু নিজৰ ভক্তসকলক সোম দি তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য আৰু মানসিক লক্ষণসমূহৰ পৰা উপশম দিয়ে।১
সোম আছিল আদিম ভাৰত-ইৰাণী জনগোষ্ঠী আৰু পিছৰ বৈদিক আৰু বৃহত্তৰ পাৰ্চী সংস্কৃতিৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পানীয়। ঋগবেদত ইয়াৰ উল্লেখ সঘনাই পোৱা যায়, য'ত ইয়াৰ শক্তিশালী গুণৰ প্ৰশংসা কৰা বহুতো গীত আছে। বেদত সোমক পবিত্ৰ আৰু ঐশ্বৰিক দেৱী হিচাপে ব্যক্তিত্ব কৰা হৈছে। পুৰণি শাস্ত্ৰত ইন্দ্ৰ আৰু অগ্নি দেৱতাই প্ৰচুৰ পৰিমাণে সোম পান কৰা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। মানুহে সোম সেৱন কৰাটো সম্ভৱতঃ এই বিশ্বাসৰ অধীনত আছিল যে ই তেওঁলোকক ঐশ্বৰিক গুণ প্ৰদান কৰে।
মন্দিৰ
দেৱী সোমলম্মা মন্দিৰসমূহ মূলতঃ গৌড় সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। প্ৰতি বছৰে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিভিন্ন মন্দিৰত তেওঁৰ বহু ভক্তৰ সমাৱেশ হয়৷
- সোমলম্মা মন্দিৰ, গাইগালাপাডু, কাকিনাদা
- সোমলম্মা মন্দিৰ ৰাজমুণ্ড্ৰী-৫৩৩১০৩
- সোমলম্মা মন্দিৰ জাংগাৰেড্ডি গুডেম, পশ্চিম গোদাৱৰী
- সোমজিগুডা, হায়দৰাবাদ
- সোমৰাম, সোমাৱৰাম, ৱাৰংগল
- সোমৰাম, সোমাৱৰাম, নলগোণ্ডা
- সোমৰাজপুৰম, কোথুৰু, শ্ৰীকাকুলাম
- সোমৱৰাম, চট্ৰাই মণ্ডল, কৃষ্ণ দ
- সোমৱৰাম নন্দিগামা মণ্ডল
- সোমবাৰপ্পাডু, পেদাপাৰুপুডি মণ্ডল
- সোমসুন্দৰপালেম, তেনালি, গুন্টুৰ dt
- সোমৱৰাম, ৱাইৰা মণ্ডল, খাম্মাম
- সোমৰাম, ছৈদাপুৰ মণ্ডল, কৰিম নগৰ
- সোমনপল্লে, জগীত্যাল মণ্ডল
- সোমৰাম টিডৱাই, নিজামাবাদ dt
- সোমপুৰম, গাদিভেমুলা, কুৰ্ণুল
- সোমলবন্দলাপল্লী, তালুপুলা, অনন্তপুৰ
- সোমলাপুৰম, ধীৰেহাল
- সোমঘটা, চিলামট্টু
- সোমপুৰম, পেডডুৰু, চিত্তুৰ
- সোমনাধাপুৰম, পেনুমুৰ মণ্ডল
- সোমলগদ্দা গাঁও, মদনাপল্লে মণ্ডল
- সোমৰাজুলাপল্লে, ক্বপল্লে মণ্ডল
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “সোমলম্মা” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪৭৯১৩১ (১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।