লেলুৰি

লেলুৰি বা লিলুৰি, বা লেল্লুৰি আছিল দক্ষিণ-পূব আনাতোলিয়া আৰু উত্তৰ ছিৰিয়াত পূজা কৰা হুৰিয়ান দেৱী। তেওঁ পাহাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু জনা উৎসত মানুজী দেৱতাৰ সৈতে জড়িত বুলি উল্লেখ আছে।

চৰিত্ৰ

লেল্লুৰিৰ উৎপত্তি সম্ভৱতঃ নুৰ পৰ্বতমালাত হৈছিল আৰু তেওঁৰ নামটো হুৰিয়ান ভাষাৰ প্ৰত্যয় -লুৰিৰে শেষ হয়, যিটো উপেলুৰি (কুমাৰবী চক্ৰৰ পৰা অহা এটা আদিম দৈত্য), আৰু ইম্পালুৰি (সাগৰীয় দেৱতাৰ চুক্কাল) নামৰ ধাৰাৰ পৰা হোৱা বুলি জনা যায়, লগতে হুৰিয়ান পৰ্বত আৰু শিলৰ কেইবাটাও নামৰ পৰাও জনা যায়।^১ অচূৰবিজ্ঞানী বিট পংগ্ৰাটজ-লেইষ্টেনে তেওঁক "হুৰিয়ান পৰিচয়ৰ সৈতে জড়িত" দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰে।^২ ভলকেৰ্ট হাছে লেলুৰীক "পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলা" ("ডাই হেৰিন ডেৰ গেবিৰ্গে") বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।^৩

বতৰ আৰু পাহাৰ দুয়োটাৰে সৈতে জড়িত দেৱতা মানুজীৰ সৈতে তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল।[4] লেলুৰি সম্ভৱতঃ তেওঁৰ সংগী আছিল, আৰু যে তেওঁলোকে কুম্মানীত এটা মন্দিৰ ভাগ কৰিছিল।^৪

ইমাৰৰ পৰা পোৱা এটা আভিধানিক গ্ৰন্থই ইংগিত দিয়ে যে তেওঁক মেছ'পটেমিয়াৰ দেৱী নিনমেনাৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ বুলি বুজা হৈছিল।^৫

পূজা

ভলকেৰ্ট হাছৰ মতে, লেলুৰীক মূলতঃ পশ্চিমে নুৰ পৰ্বতমালা আৰু অৰণ্টেছ নদীৰ ওচৰত আৰু ইউফ্ৰেটিছৰ মাজভাগলৈকে পূবে পূজা কৰা হৈছিল।^৬ কিজ্জুৱাটনাত তেওঁক হিছুৱা উৎসৱৰ সময়ত উদযাপন কৰা হৈছিল, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল ৰজা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মংগলৰ নিশ্চয়তা দিয়া। ইয়াৰ সৈতে জড়িত গ্ৰন্থসমূহত উপস্থিত থকা আন দেৱতাসমূহৰ ভিতৰত "তেশুব মানুজী" ([পৰ্বত] মানুজীৰ বতৰৰ দেৱতা) ইছাৰা, আল্লানি, মালিয়া আৰু নুপতিকৰ দুটা হাইপ'ষ্টেছ আদি।^৭ উৎসৱৰ সময়ত তেওঁৰ বাবে এটা প্ৰসাদ ঢালি দিয়াৰ পিছত "লেলুৰীয়ে তেওঁৰ হৃদয়ৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিছে" সূত্ৰটো উচ্চস্বৰে আবৃত্তি কৰিবলগীয়া হৈছিল।^৮ তেওঁৰ বাবে তথাকথিত আম্বাশ্বি প্ৰসাদ এটা মেৰ পোৱালি, এটা হাঁহ, এটা ভেড়া আৰু এটা পিঠাৰে গঠিত আছিল।^৯

তথাকথিত "চিৰিয়ান ছাবষ্ট্ৰেট" দেৱতা (ইছাৰা, কুবাবা, আষ্টাবি, আদামা)ৰ দৰেই হেবাট আৰু শ্বাৰৰুমা লেলুৰীকো হিট্টী ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।^১০ প্ৰথম ৰজা হাট্টুচিলিয়ে তেওঁক (আলেপ্পোৰ ধুমুহা দেৱতা আল্লাটুমৰ কাষত আৰু পৰ্বত দেৱতা আদালুৰ আৰু আমাৰুক) উল্লেখ কৰিছে, যাৰ মূৰ্তি তেওঁ যুদ্ধৰ লুটপাত হিচাপে হাট্টিলৈ আনিছিল^১১ কিন্তু তেওঁক যিখন চহৰৰ পৰা অনা হৈছিল সেই চহৰৰ সঠিক অৱস্থান এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই।^১২