মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ

মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ (ইংৰাজী ভাষা: Margaret Helen James; জন্ম: ১৮৫৯ – ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩৮) এগৰাকী ব্ৰিটিছ আঞ্চলিক লোকসংস্কৃতিবিদ আৰু সূচীবদ্ধকাৰী আছিল। তেওঁ এম. এইচ. জেমছ নামেৰে ১৮৯১ চনত বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া নামৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল। ই আছিল ইষ্ট এংলিয়াৰ স্থানীয় লোকসংস্কৃতিৰ ওপৰত আধাৰিত প্ৰথমখন গ্ৰন্থ।

পৰিয়াল

১৮৫৯ চনত ছাফোকত জেমছৰ জন্ম হৈছিল।^১ তেওঁৰ পিতৃ আছিল হেনৰী হটন জেমছ (১৮২৭–১৮৮৫), যিয়ে ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভীত সেৱা আগবঢ়াইছিল।^২ তেওঁৰ মিনী জেমছ (১৮৬৫–১৯০৩) নামৰ এগৰাকী ভনীয়েক আছিল, যি লণ্ডনৰ ইষ্ট এণ্ডৰ মুখ্য গ্ৰন্থাগাৰিক হৈছিল।^২ ১৮৯১ চনত ভগ্নীদ্বয় লণ্ডনৰ ব্লুমছবেৰীৰ টৰিংটন স্কোৱাৰত একেলগে বাস কৰিছিল।^৩

হেনৰী হটন জেমছ গ্ৰেট লিভাৰমেৰৰ ৰেক্টৰ হাৰ্বাৰ্ট জেমছৰ (১৮২২–১৯০৯) কনিষ্ঠ ভাতৃ আছিল। হাৰ্বাৰ্ট জেমছ আছিল লেখক তথা পণ্ডিত মণ্টেগ ৰোডছ জেমছৰ (১৮৬২–১৯৩৬) পিতৃ। সেই সূত্ৰে মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ আৰু মণ্টেগ ৰোডছ জেমছ সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনী আছিল।^১

কেৰিয়াৰ

১৮৯১ চনত জেমছে বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া প্ৰকাশ কৰে, য’ত নৰফোক আৰু ছাফোকৰ লোককথা সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। ইষ্ট এংলিয়াৰ লোকসংস্কৃতিৰ বাবে উৎসৰ্গিত এইখনেই আছিল প্ৰথমখন গ্ৰন্থ। তেওঁ এম. এইচ. জেমছ ছদ্মনামেৰে কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছিল।^১

বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া গ্ৰন্থখনত ডাইনীবিদ্যা, ভূত-প্ৰেত, যাদু-মন্ত্ৰ, পৰম্পৰাগত নিৰাময় পদ্ধতি, কিংবদন্তিমূলক কাহিনী আৰু বিভিন্ন "ভয়ংকৰ" আত্মাৰ বিৱৰণ আছে। ইয়াত ছাফোকৰ সাগৰীয় চহৰ অল্ডেবাৰ্গৰ সৈতে জড়িত ক’লা কুকুৰ বা ব্লেক চাকৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছে। ইয়াক এজন উগ্ৰ আৰু সুৰক্ষামূলক পহৰাদাৰী কুকুৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে আপোনাক তেওঁৰ পছন্দৰ পথেৰে নিৰাপদে খোজ কাঢ়িবলৈ অনুমতি দিয়ে।^৪ কিতাপখনত নৰফোকৰ লডনৰ ডাইনী মাদাৰ চেৰগ্ৰেভৰ কাহিনীও লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে, যিয়ে চয়তানৰ সৈতে চুক্তি কৰিছিল। তেওঁৰ দুটা কামুৰিব পৰা পোহনীয়া ভূত আছিল যাক তেওঁ এটা পুৰণি খোদিত কাঠৰ বাকচত ৰাখিছিল।^৫ কিতাপখনৰ আন এটা লোককথা আছিল স্পিক্সৱৰ্থ হলৰ প্ৰেতাত্মাৰ বিষয়ে। পবিত্ৰ পোছাক পিন্ধা এই আত্মা গৰাকীয়ে এডাল মমবাতি লৈ ফুৰিছিল আৰু এখন মৃতদেহ কঢ়িওৱা গাড়ীত উঠি ফুৰিছিল, যিটো ১৫ শতিকাৰ কাহিনী আছিল।^৬ জেমছে এই লোককথাসমূহৰ বেছিভাগেই গ্ৰাম্য মহিলাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিছিল।^১

২০১৯ চনত ফ্ৰান্সিছ ইয়ঙৰ ১৫ পৃষ্ঠাৰ পাতনিৰ সৈতে বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া পুনৰ প্ৰকাশ পায়। ২০১৭ চনলৈকে তেওঁৰ পৰিচয় নিশ্চিত হোৱা নাছিল। সেই বছৰ গৱেষক এণ্ড্ৰু লহৰাম আৰু ৰোজমেৰী পাৰ্ডোৱে ১৯৩৯ চনৰ তেওঁৰ এটা শোকসংবাদ উদ্ধাৰ কৰে। এই শোকসংবাদৰ পৰা গম পোৱা গৈছিল যে তেওঁ তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভায়েক মণ্টেগ ৰোডছ জেমছৰ বাবে এগৰাকী পেছাদাৰী সূচীবদ্ধকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।^১ লোকপিয়লৰ তথ্যইও তেওঁৰ এই পেছাক সমৰ্থন কৰে।^৩ তেওঁ উইনষ্টন চাৰ্চিল, মিলচেণ্ট ফচেট আৰু আৰ্থাৰ ৰুপিনৰ দৰে ব্যক্তিৰ কৰ্মৰাজিও সূচীবদ্ধ কৰিছিল।^৩ তেওঁ গেৰেট ফচেটৰ আজীৱন বন্ধু আছিল।^১

মৃত্যু

১৯৩৮ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ৭৯ বছৰ বয়সত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ জেমছৰ মৃত্যু হয়।^১