মাৰিয়া মেডিনা কোয়েলি

মাৰিয়া মেডিনা কোয়েলি (১৭৬৪ চনত চিয়াভেনাত – ১৮৪৬ চনত পিয়ানেলো লাৰিঅ'ত) (হেলেনা পাৰ্পেণ্টি নামেৰেও জনাজাত) ইটালীৰ এগৰাকী চিকিৎসক, উদ্ভাৱক আৰু উদ্ভিদবিজ্ঞানী আছিল।

মাৰিয়া আছিল চিকিৎসক চেবাষ্টিয়ান মদিনা কোয়েলিৰ কন্যা আৰু তেওঁৰ পত্নী ইছাবেলা বাটিষ্টেছা কোয়েলি যি মাৰিয়াৰ জন্ম হোৱা আলপাইন চহৰখনৰ অন্যতম বিশিষ্ট পৰিয়ালৰ আছিল। পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল সৰু।^১

চিকিৎসা অধ্যয়ন

মাৰিয়াই দেউতাকে কৰা ধৰণে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আৰম্ভণিতে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল, বিশেষকৈ ছমপক্সৰ মহামাৰী আৰু আৰম্ভণিৰ ভেকচিনৰ সম্ভাৱনাৰ প্ৰতি। বিষয়টো আগবঢ়াই নিবলৈ তেওঁ মিলানৰ চিকিৎসক লুইজি ছাকোৰ সৈতে চিঠি-পত্ৰ লিখিছিল। তাই ছমপক্সৰ প্ৰতিষেধক প্ৰস্তুত কৰি নিজৰ আৰু পৰিয়ালৰ ওপৰত পৰীক্ষা কৰিলে (সেই সময়ত কোনো অস্বাভাৱিক পদ্ধতি নাছিল), আৰু কোমো অঞ্চলত টিকাকৰণৰ প্ৰৱৰ্তনৰ কাৰণ তেওঁৰ প্ৰচেষ্টা বুলি কোৱা হয়।^২

... তেওঁ নিজেই পৰিয়ালতো, নিজৰ সন্তানৰ ওপৰতো একেটা প্ৰথাৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল। তেওঁৰ আদৰ্শ আৰু ছমপক্স প্ৰতিৰোধৰ প্ৰসাৰৰ প্ৰতি তেওঁৰ দায়বদ্ধতাৰ বাবেই আমি কোমোৰ ভূ-খণ্ডত এই প্ৰথাৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে ঋণী।^১

এছবেষ্টছ স্পিনিং

কোয়েলিয়ে প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞানতো অধ্যয়ন কৰিছিল। অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁ কোমোলৈ যায় যদিও ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ১৭৮৮ চনত কেৰাণী বাৰ্নাৰ্ডিনো লেনা পাৰ্পেণ্টিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু হেলেনা পাৰ্পেণ্টি নামেৰে পৰিচিত হয়। "বিবাহৰ পিছত একবিংশ বছৰত পোন্ধৰটা সন্তানৰ জন্ম হয়।"^১ তেওঁৰ বিবাহৰ বহু সন্তানে তীব্ৰ পঢ়া-শুনাত বাধা দিছিল যদিও তেওঁ সৰু পৰিসৰত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এছবেষ্টছ ঘূৰোৱাৰ উপায় উদ্ভাৱন কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ "ইটালী আৰু বিদেশত যথেষ্ট খ্যাতি" লাভ কৰিছিল।[2]

বিশেষ কম্বৰ ব্যৱহাৰেৰে তেওঁ প্ৰকৃততে এছবেষ্টছ কাটিব পৰা পদ্ধতি এটা বিকশিত কৰিছিল যিয়ে তেওঁক অসংখ্য সামগ্ৰী বোৱাৰ সুবিধা দিছিল য'ত নাৰীসুলভ কৃপা আৰু কাৰিকৰী-ব্যাৱহাৰিক কৌশল নিখুঁতভাৱে মিলি গৈছিল: ফিতা, জৰী, সম্পূৰ্ণ অগ্নিনিৰ্বাপক কাপোৰ। তেওঁ প্ৰস্তুত কৰা বিভিন্ন কাপোৰৰ ভিতৰত ভাইচৰয় ইউজেনিঅ' বিউহাৰনেইছক দান কৰা এযোৰ গ্ল'ভছও আছে।^১

এছবেষ্টছৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ অগ্নিনিৰ্বাপক কাগজ আৰু জুইৰ প্ৰতিৰোধীও বিশেষ চিয়াঁহী তৈয়াৰ কৰিছিল, যিটো ভিট্ৰিয়েল আৰু মেংগানিজেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। তাই বনোৱা অগ্নিনিৰ্বাপক পৰীক্ষাৰ পমফ্লেটবোৰ বিভিন্ন পুথিভঁৰাললৈ পঠিয়াইছিল। তেখেতে তেওঁৰ ব্যক্তিগত বন্ধু আলেছান্দ্ৰ' ভল্টালৈও এটা নমুনা পঠিয়াইছিল।^১

ক’লিৰ এই উদ্ভাৱনে ইটালী আৰু ইয়াৰ বাহিৰৰ ঔদ্যোগিক ব্যৱসায়ীসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁৰ কামৰ বাবে তেওঁক নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ মিলানৰপৰা ৰূপৰ পদক (১৮০৬) আৰু তাৰ পিছত সোণৰ পদক (১৮০৭) লাভ কৰা হয়। পেৰিছৰ ছ’চাইটি অৱ এনকুৰেজমেণ্ট ফৰ নেশ্যনেল ইণ্ডাষ্ট্ৰীত তেওঁৰ কামৰ খবৰ পোৱাৰ পিছত, কোৱা হয় যে ই "নেপোলিয়নৰ দৃষ্টি আৰু প্ৰশংসা আকৰ্ষণ কৰিছিল।"^১

উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ অৱদান

লিনিয়ান শ্ৰেণীবিভাজন ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰি কোয়েলিয়ে (তেতিয়া বহুলভাৱে হেলেনা পাৰ্পেণ্টি নামেৰে জনাজাত)^৩ কোমো হ্ৰদৰ ওচৰৰ লাৰিয়া উপত্যকাৰ উদ্ভিদ অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৮১৭ চনত তেওঁ কেম্পেনুলাৰ এটা নমুনা পাইছিল যিটো পিছলৈ নামেৰে জনাজাত হয়: কেম্পেনুলা পাৰ্পেণ্টিয়া। এই বিৰল প্ৰজাতিৰ ফুলৰ বিষয়ে তেওঁৰ আৱিষ্কাৰ প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত, তেওঁ ফৰাচী উদ্ভাৱন অভিধানত এগৰাকী বিশিষ্ট প্ৰকৃতিবিদ হিচাপে স্থান লাভ কৰে।^১