বেলেট-চেৰী

বেলেট-চেৰী আছিল মেছ’পটেমিয়াৰ এগৰাকী দেৱী যিয়ে পাতালৰ দেৱী এৰেচকিগালৰ দৰবাৰত লিখক হিচাপে কাম কৰিছিল। বেলেট-চেৰীক চুমেৰিয়ান গেষ্টিনানাৰ আক্কাডিয়ান সমকক্ষ হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি, কিন্তু এই নামটোৱে আমুৰুৰ পত্নী আশ্ৰতমৰ উপাধি হিচাপে বা সম্পূৰ্ণ স্বাধীন দেৱতা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে।

চৰিত্ৰ

বেলেট-চেৰী নামৰ অৰ্থ হ'ল "ষ্টেপৰ মিষ্ট্ৰেছ।"^১ আক্কাদিয়ান শব্দ ṣēru, ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থৰ উপৰিও, পাতাল জগতকো বুজাব পাৰে।^২ উডুগ-হুলৰ দৰে পুৰণি বেবিলনীয় মন্ত্ৰই প্ৰমাণ কৰে যে বেলেট-চেৰীক পাতালৰ লিখক (ṭupšarrat arallê) হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল।^৩ প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে তেওঁক এৰেচকিগালৰ পাতালৰ দৰবাৰত ৰাজকীয় লিখক (টুপছাৰ এক্লি)ৰ দাপোন হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্য আছিল।^৪ তেওঁৰ হাতত মৃতকৰ নাম থকা এখন তালিকা থকাৰ সম্ভাৱনা বেছি বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল, যাৰ ভিত্তিত তেওঁলোকক পাতালত ভৰ্তি কৰা হৈছিল।^৫ গিলগামেছৰ মহাকাব্যত তেওঁৰ ভূমিকা বৰ্ণনা কৰা হৈছে যেতিয়া এনকিডুয়ে সপোনত পাতালৰ দৰ্শন কৰে।^৬ মাকলু, ছুৰ্পু আৰু বিত মেচেৰী নামৰ মন্ত্ৰ ধাৰাবাহিকখনত তেওঁক দানৱ আৰু ডাইনীক বান্ধি পাতাল জগত এৰি যোৱাত বাধা দিবলৈ কোৱা হয়।^৭

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ এটা অনিৰ্দিষ্ট সময়ত বেলেট-চেৰীয়ে দেৱী গুলাৰ সৈতে আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ দ্বাৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সৈতে সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল।^৮

জুলিয়া ক্ৰুলে প্ৰস্তাৱ দিছে যে হেলেনিষ্টিক উৰুকত বেলেট-চেৰীক এৰেচকিগালৰ ৱিজিয়াৰ (চুক্কাল) হিচাপে দেখা গৈছিল আৰু হয়তো এওঁ অনু, কাৰণ তেওঁ পাপছুকালৰ সৈতে প্ৰসাদ লাভ কৰা ভূমিকাত ভালদৰে প্ৰমাণিত হৈছিল।^৯ তেওঁ ইয়াৰ উপৰিও ধাৰণা দিয়ে যে তেওঁক নিংগিছজিদাৰ সৈতে জড়িত হ'ব পাৰে, যাৰ পূজা এই চহৰত এতিয়াও থকাৰ কথা শেহতীয়া উৎসত পোৱা যায়।^১০

অন্য দেৱীৰ সৈতে পৰিচয়

বেলেট-চেৰীয়ে সাধাৰণতে গেষ্টিনন্নাৰ আক্কাদিয়ান নাম হিচাপে কাম কৰিছিল যদিও ইয়াক আমুৰুৰ পত্নী আস্ৰাটুম আৰু তেওঁৰ চুমেৰিয়ান সমকক্ষ গুবাৰাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি।^১১ কিন্তু প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে পিছৰ ক্ষেত্ৰত এই শব্দটোক মৃতকৰ দেশৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ইউফেমিজম নহয়, সাধাৰণ ষ্টেপৰ উল্লেখ হিচাপে বুজিব পাৰি।^১২ বেলেট-চেৰীয়ে স্বতন্ত্ৰ দেৱতা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপে নব্য-অচূৰৰ প্যান্থেয়নত।^১৩ তদুপৰি গেষ্টিনন্নাৰ সৈতে সংযুক্ত নিংগিছজিদাৰ পত্নী আজিমুৱাকো পাতালৰ লিখক বুলি ক'ব পাৰি।^১৪

উপাসনা

বেলেট-চেৰী নিপ্পুৰত আৰু আছুৰত গুলাৰ মন্দিৰত পূজা কৰা হৈছিল।^১৫ বেবিলন আৰু চিপাৰৰ মাজত অৱস্থিত ডুন্নু-চাইদিৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল।^১৬ আছুৰত গুলাৰ মন্দিৰত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল।^১৭

কিছুমান নব্য-অচূৰীয় চুক্তিৰ লগত দিয়া শপতৰ সূত্ৰত বেলেট-চেৰীয়ে আদাদ-মিলকি নামৰ এজন দেৱতাৰ সৈতে দেখা দিয়ে, যিয়ে আপাত দৃষ্টিত তেওঁৰ পত্নী হিচাপে কাম কৰিছিল।^১৮

উৰুকৰ পৰা পলমকৈ পোৱা উৎসসমূহত তেওঁ আটাইতকৈ প্ৰখ্যাত দেৱতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল^১৯ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৮৪ চনৰ পিছত পাৰ্চী ৰজা জাৰ্জেছৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বেবিলনৰ ব্যৰ্থ বিদ্ৰোহৰ পিছত ইয়ানা মন্দিৰ ভাঙি পৰাৰ বাবে এই চহৰৰ প্যান্থেয়ন পুনৰ গঠন কৰা হয়।^২০ এই সময়ছোৱাতহে তেওঁৰ কাল্টৰ প্ৰচলন তাত হৈছিল।^২১ জোয়ান গুডনিক ৱেষ্টেনহলজে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে তেওঁ আৰু উৰুকৰ পৰা পূৰ্বৰ উৎসসমূহৰ পৰাও প্ৰমাণিত নোহোৱা ছাৰাহিতুই স্থানীয় প্যান্থেয়নত উৰ্কাইতু আৰু উছুৰ-আমাছুৰ ঠাইত ল'ব।^২২ বেলেট-চেৰীৰ নিজা মন্দিৰ আছিল, যিটো আপাত দৃষ্টিত ফলৰ বাগিচাৰে আগুৰি আছিল।^২৩ চেলুচিড যুগৰ নথি অনুসৰি ইয়াৰ নাম é.gal edin, "ষ্টেপৰ ৰাজপ্ৰসাদ" আছিল।^২৪

বিভিন্ন দেৱতাই মাংসৰ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে লিখা এটা গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে চৰাইক বেলেট-চেৰীৰ বাবে অনুপযুক্ত প্ৰসাদ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।^২৫

বেলেট-চেৰীক আমন্ত্ৰণ কৰা থিয়ফ'ৰিক নামসমূহ হেলেনিষ্টিক উৰুকৰ নথিপত্ৰৰ পৰা জনা যায়।^২৬ ইয়াক বহন কৰা বেছিভাগ ব্যক্তিয়েই আছিল নিম্ন সামাজিক স্থানৰ লোক, য'ত দাস, প্ৰাক্তন দাস আৰু মুক্ত নিম্ন শ্ৰমিক আছিল।^২৭