ফেনাৰণ (গ্ৰীক φανερός phaneros "যাক চাব পাৰি" বা "যাক দেখুৱাব পাৰি") হ'ল আমাৰ জ্ঞানেন্দ্ৰীয়সমূহে (দেখা, শুনা আদিৰ দ্বাৰা) আমাক দেখুৱা বাস্তৱ বিশ্বৰ ৰূপ।
শব্দৰ উৎস
এই শব্দ সৰ্বপ্ৰথম চাৰ্লছ চেণ্ডাৰ্ছ পায়াৰ্ছে ব্যৱহাৰ কৰিছিল: “ফেনাৰণৰ দ্বাৰা মই বুজাব বিচাৰো আমাৰ মনত উপস্থাপন কৰা হয় কোনো উপায় বা কোনো অনুভূতিৰে, প্ৰকৃততে ই কোনো বাস্তৱ বস্তুৰ সৈতে মিলক বা নিমিলক যদি আপুনি প্ৰশ্ন কৰে কেতিয়া, আৰু কাৰ মনত উপস্থিত, মই উত্তৰ দিও যে মই সেই প্ৰশ্নসমূহ নিৰুত্তৰকৈ এৰো, কেতিয়াও এই কথাত সন্দেহ মনোৰঞ্জিত নকৰি যে সেয়া সকলো যি বৈশিষ্ট্য মই পাইছো সেয়া সকলো সময়ত সকলো মনত উপস্থিত।” ১
তথ্য সংগ্ৰহ
| This philosophy-related article is a stub. You can help Wikipedia by expanding it. * v * t * e |
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ (Adirondack Lectures, 1905; in Collected Papers of Charles Sanders Peirce, vol. 1 [eds
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ফেনাৰণ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪০৭১৯৬ (২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৪)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।