ফটেহপুৰ মছজিদ

ভাৰতৰ দিল্লীৰ পুৰণি দিল্লী চুবুৰীত থকা চান্দনী চক নামৰ আটাইতকৈ পুৰণি গলিটোৰ পশ্চিম মূৰত অৱস্থিত ফটেহপুৰী মছজিদ যাক ফটেহপুৰ মছজিদো বোলে। এই মছজিদটো লালকিল্লাৰ বিপৰীতে আৰু জামা মছজিদৰ পিছত ই দিল্লীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম মছজিদ।^১

ইতিহাস

১৬৫০ চনত ফটেহপুৰী মছজিদটো সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ এগৰাকী পত্নী ফতেহপুৰী বেগমে নিৰ্মাণ কৰিছিল, যি ফতেহপুৰ ছিক্ৰিৰ আছিল^২ আৰু তাজমহলৰ মছজিদৰ নামো তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।^৩

১৮৫৭ চনৰ যুদ্ধৰ পিছত ব্ৰিটিছে এই মছজিদটো ৰায় লালা চুন্নামলক ১৯,০০০ টকাত নিলাম কৰিছিল।^৪ (যাৰ বংশধৰ এতিয়াও চান্দনী চকৰ^৫ চুন্নামল হাভেলীত বাস কৰে), যিয়ে মছজিদটো সংৰক্ষণ কৰিছিল। পিছলৈ ১৮৭৭ চনত চাৰিখন গাঁৱৰ বিনিময়ত চৰকাৰে ইয়াক অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু ব্ৰিটিছে মুছলমানসকলক পুৰণি দিল্লীলৈ উভতি যাবলৈ অনুমতি দিয়াৰ লগে লগে দিল্লী দৰবাৰত মুছলমানসকলৰ হাতত পুনৰ ঘূৰাই দিয়ে। আকবৰাবাদী বেগমে নিৰ্মাণ কৰা একেধৰণৰ মছজিদ, যাক আকবৰাবাদী মছজিদ বুলি কোৱা হয়, ইংৰাজে ধ্বংস কৰে।^৬ আজি এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ মছলাৰ বজাৰ খাৰী বাৱলীৰ মছজিদ নিৰ্মাণৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে বিকাশ ঘটিছিল।

পিতৃ মৌলানা মুফতি মহম্মদ আহমদ (মৃত্যু ১৩৯১ হিজৰী (১৯৭১/১৯৭২ খ্ৰীষ্টাব্দ))ৰ উত্তৰাধিকাৰী মুফতি মুকাৰৰাম আহমদ মছজিদৰ মুখ্য মুফতি আৰু বংশগত ইমাম।

মহান স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা মুছলমান নেতা মৌলানা আব্দুল কাদিৰ লুধিয়ানভিৰ পত্নীৰ কবৰ ফাতেহপুৰী মছজিদৰ চোতালত অৱস্থিত।^৭

স্থাপত্য

ৰঙা বেলেগ বেলেগ শিল ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা এই মছজিদটোত মহাপদ্মা আৰু কলশ শিখৰৰ সৈতে ফুটাযুক্ত গম্বুজ আছে। যমজ মিনাৰেৰে আবৃত এই মছজিদটোৰ পৰম্পৰাগত ডিজাইন আছে আৰু প্ৰাৰ্থনা হলটোৰ সাতটা উপাসনা থলী আছে। মছজিদটোৰ কাষত একক আৰু দুমহলীয়া এপাৰ্টমেণ্ট আছে।^৮

মাজত থকা কেন্দ্ৰীয় ইৱানটোৰ দুয়োফালে তিনিটাকৈ তোৰণ থাকে।