পশুকামিতা

পশুকামিতা ( Zoophilia) বা পাশ্বাচাৰ (Bestiality) হৈছে মানুহ আৰু প্ৰাণীৰ মাজত আন্তঃপ্ৰজাতি-যৌন কাৰ্য্যকলাপ। কিন্তু কিছুমান গৱেষকে আকৰ্ষণ (পশুকামিতা) আৰু যৌনক্ৰিয়া (পাশ্বাচাৰ)ৰ মাজত বিভাজন ৰেখা তৈয়াৰ কৰিছে।^{১২৩৪৫} যদিও কিছুমান দেশত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে সংগম নিষিদ্ধ নহয়, তথাপিও বেছিভাগ দেশতে পশু নিৰ্যাতন, পায়ুকামিতা বা প্ৰকৃতি বিৰোধী পাশ্বাচাৰ আইন মতে অবৈধ।

ইতিহাস

পশুকামিতা আৰু পশু সম্পৰ্কৰ ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগী বহু পৰিমাণে ভিন্ন, প্ৰাগঐতিহাসিক যুগৰ পৰা, য'ত ইউৰোপীয় শিলাশিল্পত পশুসুলভতাৰ চিত্ৰণ দেখা যায়, মধ্যযুগলৈকে, য'ত পশুসম্পৰ্কক মৃত্যুদণ্ডৰ সন্মুখীন কৰা হৈছিল। পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত পশু নিৰ্যাতন আইন বা ছ'ড'মি বা প্ৰকৃতিৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধৰ সৈতে জড়িত আইন অনুসৰি পশুসম্পৰ্ক অবৈধ।

সংগঠনৰ পৰিসৰ

১৯৪৮ আৰু ১৯৫৩ চনৰ কিনছেৰ প্ৰতিবেদনত আমেৰিকাৰ সাধাৰণ জনসংখ্যাৰ ভিতৰত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে অন্ততঃ এটা যৌন সম্পৰ্ক থকা লোকৰ শতকৰা হাৰ মতা ৮% আৰু মহিলাৰ ৫.১% (প্ৰাক কিশোৰ-কিশোৰীৰ ১.৫% আৰু ৩.৬%) বুলি অনুমান কৰা হৈছে আৰু দাবী কৰিছিল যে ই গ্ৰাম্য জনসংখ্যাৰ বাবে ৪০–৫০% আৰু ৰোগীৰ মাজত আৰু অধিক শৈক্ষিক মৰ্যাদা কম।

১৯৭৪ চনলৈকে ১৯৪০ চনৰ তুলনাত আমেৰিকাত পামৰ জনসংখ্যা ৮০ শতাংশ হ্ৰাস পাইছিল, যাৰ ফলত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে জীয়াই থকাৰ সুযোগ হ্ৰাস পাইছিল; ১৯৭৪ চনৰ হাণ্টৰ অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে এই জনগাঁথনিগত পৰিৱৰ্তনৰ ফলত পশুপালনৰ ৰিপৰ্ট কৰা পৰিঘটনাৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল। ১৯৭৪ চনত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা মতা পুৰুষৰ শতকৰা হাৰ আছিল ৪.৯% (১৯৪৮: ৮.৩%), আৰু ১৯৭৪ চনত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ১.৯% (১৯৫৩: ৩.৬%)। মিলেটস্কিৰ মতে ইয়াৰ কাৰণ সুত হ্ৰাস পোৱা নাই বৰঞ্চ কেৱল সুযোগ হ্ৰাস পোৱাৰ বাবেই হৈছে।^৬

১৯৭৩ চনত নেন্সি ফ্ৰাইডেৰ নাৰী যৌনতাৰ ওপৰত লিখা কিতাপ মাই ছিক্ৰেট গাৰ্ডেনত বিভিন্ন মহিলাৰ প্ৰায় ১৯০টা কল্পনা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছিল; ইয়াৰে ২৩টাত জুফিলিক কাৰ্য্যকলাপ জড়িত।^৭

এটা অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে মানসিক ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ আন্তঃৰোগীৰ নিয়ন্ত্ৰণ গোটতকৈ (১০ শতাংশ) প্ৰকৃত যৌন সংস্পৰ্শ (৪৫ শতাংশ) আৰু যৌন কল্পনা (৩০ শতাংশ) দুয়োটাতে ৰিপৰ্ট কৰা পশুপালনৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰ (৫৫ শতাংশ) পৰিসংখ্যাগতভাৱে যথেষ্ট বেছি শতাংশ) আৰু মানসিক চিকিৎসক (১৫ শতাংশ)।^৮ Crépault & Couture (1980) এ ৰিপ'ৰ্ট কৰিছে যে তেওঁলোকে সমীক্ষা কৰা ৫.৩ শতাংশ পুৰুষে বিষমযৌন সম্পৰ্কৰ সময়ত কোনো প্ৰাণীৰ সৈতে যৌন কাৰ্য্যকলাপৰ কল্পনা কৰিছিল।^৯ ২০১৪ চনৰ এক অধ্যয়নত ৩% মহিলা আৰু ২.২% পুৰুষে কোনো প্ৰাণীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ কল্পনা কৰা বুলি কয়।^১০ ১৯৮২ চনৰ এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ১৮৬ জন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভিতৰত ৭.৫ শতাংশই কোনো প্ৰাণীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল।^১১ ২০২১ চনৰ এক পৰ্যালোচনাত অনুমান কৰা হৈছে যে সাধাৰণ জনসংখ্যাৰ ২% লোকৰ ক্ষেত্ৰত পশুকামি (জুফিলিক) আচৰণ দেখা যায়।^১২

ধৰ্মীয় দৃষ্টিভঙ্গী

হিন্দু মন্দিৰত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে প্ৰতীকী যৌন কাৰ্য্যকলাপত লিপ্ত ব্যক্তিৰ কেইটামান উল্লেখ আছে, যেনে খাজুৰাহোৰ মন্দিৰ কমপ্লেক্সৰ বাহিৰৰ অংশত "জীৱনৰ পৰিঘটনা"ৰ হাজাৰ হাজাৰ ভাস্কৰ্য্যৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত জীৱ-জন্তুৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা লোকৰ স্পষ্ট চিত্ৰণ। চিত্ৰকল্পবোৰ বহুলাংশে কিছুমান প্ৰাণীৰ যৌনকৰণৰ প্ৰতীকী চিত্ৰণ আৰু আক্ষৰিক অৰ্থত লোৱাৰ উদ্দেশ্য নহয়।^১৩ কামোদ্দীপক চিত্ৰকলা আৰু ভাস্কৰ্য্যৰ হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি কোনো প্ৰাণীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাটো প্ৰকৃততে এজন মানুহে প্ৰাণীৰ ৰূপত অৱতাৰ লোৱা দেৱতাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।^১৪ কিন্তু কিছুমান হিন্দু শাস্ত্ৰত, যেনে ভাগৱত পুৰাণ আৰু দেৱী ভাগৱত পুৰাণত জীৱ-জন্তুৰ লগত, বিশেষকৈ গৰুৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিলে নৰকলৈ লৈ যায়, য'ত ৰেজাৰ চোকাৰে কাঁইটীয়া গছত শৰীৰ ঘঁহি অত্যাচাৰ কৰা হয়।^১৫ একেদৰে ১১.১৭৩ পদত মনুস্মৃতিতো পশুসম্পত্তিৰ কাৰ্য্যক নিন্দা কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ বাবে শাস্তি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে:

যি পুৰুষে অমানৱীয় মাইকী মানুহৰ লগত, বা ঋতুস্ৰাৱী নাৰীৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছে, — আৰু যিয়ে নিজৰ বীৰ্য্য স্ত্ৰী অংগৰ বাহিৰে আন ঠাইত, বা পানীত নিৰ্গত কৰিছে, — তেওঁ ‘সন্তপন কৃচ্চ’ কৰিব লাগে।^১৬১৭</blockquote>

আইনী মৰ্যাদা

বহুতো ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰত পশু-সম্পৰ্কৰ সকলো কাৰ্য্য নিষিদ্ধ; আন কিছুমানে যৌন কাৰ্য্যকলাপৰ বিশেষ উল্লেখ নকৰাকৈ কেৱল জীৱ-জন্তুৰ সৈতে হোৱা দুৰ্ব্যৱহাৰক নিষিদ্ধ কৰে। যুক্তৰাজ্যত অপৰাধমূলক ন্যায় আৰু অভিবাসন আইন ২০০৮ৰ (এক্সট্ৰিম পৰ্ণগ্ৰাফী আইন বুলিও জনা যায়)ৰ ৬৩ নং ধাৰাত কোনো ব্যক্তিয়ে আন এটা প্ৰাণীৰ সৈতে (মৃত বা জীৱিত হওক) যৌন সম্পৰ্ক বা মৌখিক যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা বা কৰা দেখাৰ ছবি নিষিদ্ধ কৰা হৈছে।^১৮

শেহতীয়াকৈ প্ৰাণীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক নিষিদ্ধ কৰা বহুতো আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছে। ২০০০ আৰু ২০১০ চনত বিশ্বজুৰি ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে।

১৯৬৯ চনত পশ্চিম জাৰ্মানীয়ে পশুকামিতাক বৈধতা প্ৰদান কৰে।^১৯ কিন্তু ২০১৩ চনত পুনৰ নিষিদ্ধ কৰে।^২০

ৰোমানিয়াই ২০২২ চনৰ মে' মাহত পশুকামিতা নিষিদ্ধ কৰে।^২১