নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণা

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই (Feminist peace research) গতানুগতিক শান্তি গৱেষণা পদ্ধতিৰ বিস্তাৰ কৰিবলৈ নাৰীবাদী কাঠামো ব্যৱহাৰ কৰে৷ লগতে ন্যায়ৰ সৈতে শান্তিৰ ধাৰণা অধিক সক্ৰিয়ভাৱে গঢ়ি তুলিবলৈ লিংগ আৰু অন্যান্য ক্ষমতাৰ গাঁথনিৰ ভূমিকা নিৰীক্ষণ কৰে।^১২ নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই শান্তি আৰু হিংসাক বহুল পৰিসৰত সংঘটিত হোৱা আন্তঃপ্ৰৱাহিত আৰু চলন্ত প্ৰক্ৰিয়া বুলি বুজে আৰু এই মাপদণ্ডসমূহ কেনেকৈ আন্তঃসংযোগী হৈ উঠিছে- সেইয়া আঙুলিয়াই দিয়ে।^৩ লিংগক শান্তি আৰু হিংসাৰ প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰধান লেন্স বুলি ভবা হৈছে যদিও এই গৱেষণাই ক্ষমতাৰ অন্যান্য ছেদক ব্যৱস্থা যেনে: জাতি, শ্ৰেণী, যৌনতা, আৰু অক্ষমতাই গতিশীলতাক জটিল কৰি তোলাৰ উপায়সমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰিছে৷^১৪

নাৰীবাদী বিশ্লেষণ

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ শিপাডাল নাৰীবাদী বিশ্লেষণত আছে, যিয়ে ক্ষমতাৰ ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত লিংগৰ গতিশীলতা কেনেকৈ প্ৰকাশ পায়-সেয়া শান্তি আৰু হিংসাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবেও পৰীক্ষা কৰে।^৫১নাৰীবাদী গৱেষক আৰু পণ্ডিতসকলে কৰা কামৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য হৈছে লিংগ ন্যায়, য'ত লিংগ সমতা এটা অন্তৰ্নিহিত উপাদান।^১৫ ইয়াৰ পিছত নাৰীবাদী গৱেষণাক নীতিগতভাৱে মূল্যায়ন আৰু সমালোচনা কৰা হয় আৰু একে সময়তে উন্নতিৰ বিকল্পৰ পোষকতাও কৰা হয়।^৪ এই লক্ষ্যসমূহ অধিক ব্যাপকভাৱে শান্তি গৱেষণাৰ পৰিপূৰক, যি সকলো ধৰণৰ হিংসাক নিৰ্মূল কৰিব বিচৰাৰ বাবে নীতিগত পন্থা গ্ৰহণ কৰে।^৫

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ ভিতৰত এই কথাত গুৰুত্ব দিয়া হয় যে শান্তি এটা শেষ বিন্দু নহয়, এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াহে।^১২ উইবেন আৰু অন্যান্যই বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি শান্তি "নিৰন্তৰ সৃষ্টি হৈ আছে,"কাৰণ ই সদায় চলি থাকে আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগৰ ভিতৰত অনন্যভাৱে বাস্তৱায়িত হয়।^১২তেনেদৰে নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই এই ধাৰণাটোক অবিশ্বাস কৰে যে শান্তি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে কিবা সাৰ্বজনীন সত্য আছে, আৰু অনুধাৱন কৰে যে শান্তিৰ প্ৰয়োগ কোনো বিচ্ছিন্ন, বাহ্যিক উৎসৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হ'লে ফলপ্ৰসূ হ'ব নোৱাৰে।^২৬ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াত জোৰ দিয়া হৈছে যে শান্তি গঢ়ি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত সম্বোধন কৰা হিংসাৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত লোকসকল জড়িত থাকিব লাগিব।^৬ ইতিবাচক শান্তিৰ ধাৰণাটোক বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া হয়, য'ত কেৱল যুদ্ধৰ অনুপস্থিতিত শান্তিৰ পৰিৱৰ্তে ন্যায়নিৰ্ভৰ শান্তিক গুৰুত্ব দিয়া হয় (যাক নেতিবাচক শান্তি বুলি জনা যায়)।^২ নাৰীবাদে হিংসাক (লগতে শান্তি) বহুল পৰিসৰত বিদ্যমান আৰু আন্তঃসংযোগী বুলি ভাবে, আৰু হিংসাৰ দৈনন্দিন আৰু বৃহৎ পৰিসৰৰ "দৰ্শনীয়" অভিজ্ঞতা দুয়োটাকে সম্বোধন কৰে।^৩

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষকসকলে শান্তি আৰু শান্তি নিৰ্মাণৰ সাধাৰণ লিংগভিত্তিক ভুল ধাৰণাসমূহো লক্ষ্য কৰে৷ এইবোৰক প্ৰায়ে "নাৰীসুলভ" বুলি লেবেল লগোৱা হয়৷ সেয়েহে যুদ্ধ আৰু হিংসাৰ সৈতে ইতিবাচক, পুৰুষসুলভ সম্পৰ্কৰ তুলনাত কমকৈ অপবাদ দিয়া হয়।^৪ নাৰীবাদৰ ভিতৰত ন্যায় আৰু সমতাৰ দিশত প্ৰচেষ্টা কেৱল নাৰীৰ বাবেই নহয়; শান্তি আৰু হিংসাৰ লিংগভিত্তিক গতিশীলতাৰ পৰীক্ষাত সকলো লিংগৰ অভিজ্ঞতাক সম্বোধন কৰাটো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^৪