অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
ভাষা আৰু সাহিত্য

দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ

ইভেলিন শ্বাৰ্পৰ চুটিগল্প "দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ" (ইংৰাজী: The Wonderful Toymaker) হৈছে অল দ্য ৱে টু ফেয়াৰীলেণ্ড: ফেয়াৰী ষ্টৰিজ নামৰ সাধুকথাৰ সংকলনটোৰ এটা অংশ। কেম্ব্ৰিজ ইউনিভাৰ্ছিটি প্ৰেছে ১৮৯৭ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই সংকলনটো প্ৰকাশ কৰিছিল।

হালনাগাদ: ১৭ মাৰ্চ ২০২৬ ৬৩১ শব্দ · ৪ মিনিট সংগৃহীত ৭৬
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

ইভেলিন শ্বাৰ্পৰ চুটিগল্প "দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ" (ইংৰাজী ভাষা: The Wonderful Toymaker) হৈছে অল দ্য ৱে টু ফেয়াৰীলেণ্ড: ফেয়াৰী ষ্টৰিজ নামৰ সাধুকথাৰ সংকলনটোৰ এটা অংশ। কেম্ব্ৰিজ ইউনিভাৰ্ছিটি প্ৰেছে ১৮৯৭ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই সংকলনটো প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত প্ৰজেক্ট গুটেনবাৰ্গৰ জৰিয়তে ইয়াৰ এটা ই-বুক সংস্কৰণ উপলব্ধ কৰা হয়।১

কাহিনী

"দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ"ৰ কাহিনীটো পেটুলেণ্ট নামৰ এগৰাকী জেদী ৰাজকুমাৰীক লৈ আৰম্ভ হয়। আঠ বছৰীয়া এই ছোৱালীজনীক কোনো মূল্যৰ বিনিময়তে সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰি। তাইৰ দেউতাক অৰ্থাৎ ৰজাই ৰাজকুমাৰীৰ বাবে এনে এটা পুতলা বিচাৰিবলৈ এখন পৰিষদ গঠন কৰে যিটো আন সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ হ’ব। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ মাৰ্টিনক ৰাজকুমাৰীৰ বাবে এটা বিশেষ পুতলা বিচাৰি আনিবলৈ দায়িত্ব দিয়ে। মাৰ্টিনে ৰাজকুমাৰী পেটুলেণ্টৰ সৈতে কথা পাতে আৰু চাৰি সপ্তাহৰ ভিতৰত এটা আচৰিত পুতলা লৈ উভতি অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।

মাৰ্টিনৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ সকলো জনা 'পাৰ্পল এনচেণ্টাৰ' ববোলিঙ্কক লগ পায়। মাৰ্টিনে আশা কৰে যে ববোলিঙ্কে তেওঁক 'দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ'ৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ পথ দেখুৱাব। অৱশ্যে সকলোকে সকলো কথাৰ তথ্য দি দি ববোলিঙ্ক আমনি পাইছিল আৰু প্ৰথমতে মাৰ্টিনক সহায় কৰিবলৈ অনিচ্ছুক আছিল। কিন্তু মাৰ্টিনে আনৰ দৰে তেওঁক মিছা প্ৰশংসা নকৰা দেখি ববোলিঙ্কৰ মন সলনি হয় আৰু তেওঁ মাৰ্টিনক সহায় কৰিবলৈ আগ্ৰহী হৈ পৰে। ববোলিঙ্কে মাৰ্টিনক কয় যে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ হ’ল 'পাইন ড্ৱাৰ্ফ' বা বামনসকলৰ ওচৰলৈ যোৱা। তেওঁ মাৰ্টিনক সাৱধান কৰি দিয়ে যে সেই জীৱবোৰৰ সৈতে যাতে কথা নাপাতে, নহ’লে তেওঁ চিৰদিনৰ বাবে 'কথোপকথনৰ দেশ' (Country of Conversation)তে আৱদ্ধ হৈ থাকিব। মাৰ্টিনে প্ৰায় এটা শব্দও নোকোৱাকৈ সেই দেশখন পাৰ হ’বলৈ সক্ষম হৈছিল, কিন্তু হঠাত তেওঁৰ মনযোগ ভংগ হয় আৰু এটা মাছৰ সৈতে কথা পাতি পেলায়। মাৰ্টিনৰ এই ভুলৰ বাবে তেওঁ নিজেই "কথোপকথনলৈ ৰূপান্তৰিত" হয় আৰু তাৰ পৰা ওলাই অহাৰ কোনো পথ নোহোৱাকৈ আৱদ্ধ হৈ পৰে। ৰাজকুমাৰীয়ে ধৈৰ্য্যৰে অপেক্ষা কৰি থাকে যদিও মাৰ্টিন পুতলা লৈ উভতি নহাৰ বাবে তাই চিন্তিত হৈ পৰে। পৰিষদৰ সদস্যসকলো চিন্তাত পৰে যে মাৰ্টিন ক’ত থাকিব পাৰে। অকলশৰীয়াকৈ কান্দি থকা ৰাজকুমাৰীৰ ওচৰলৈ এজন পাইন বামন আহে আৰু মাৰ্টিনৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ বাট দেখুৱাই দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। ৰাজকুমাৰীয়ে কাণত কপাহ ভৰাই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে যাতে কাৰো কথা তাইৰ কাণত নপৰে।

ৰাজকুমাৰী পেটুলেণ্টে অৱশেষত এটা শব্দও উচ্চাৰণ নকৰাকৈ মাৰ্টিনৰ ওচৰত উপস্থিত হয় আৰু দুয়ো তাৰ পৰা পলাই যাবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁলোকে যিমান পাৰে জোৰেৰে দৌৰি পুতলাৰ দোকানখনলৈ যায়। টয়মেকাৰ অৰ্থাৎ পুতলা নিৰ্মাতাজনে তেওঁলোকক দেখি ইমান আনন্দিত হয় যে তেওঁলোকক চিৰদিনৰ বাবে তাতেই থাকি খেলিবলৈ অনুৰোধ কৰে। মাৰ্টিন আৰু ৰাজকুমাৰীয়ে জীৱনৰ আটাইতকৈ শ্ৰেষ্ঠ পুতলাবোৰৰ সৈতে খেলে, যিয়ে অৱশেষত ৰাজকুমাৰীৰ নতুন পুতলাৰ হেঁপাহ পূৰণ কৰে। মাৰ্টিন আৰু পেটুলেণ্টে টয়মেকাৰক জনায় যে তেওঁলোক বেছি সময় থাকিব নোৱাৰে। টয়মেকাৰৰ মনটো অলপ সেমেকি উঠিলেও তেওঁ তেওঁলোকক ঘৰলৈ উভতি যোৱাত সহায় কৰে। উভতি অহাৰ পিছত তেওঁলোকে গোটেই কাহিনীটো এজন ৰাজকীয় ইতিহাসবিদক কয় আৰু তেওঁ এই গোটেই কথাখিনি সেইখন কিতাপতে লিখি ৰাখে যিখন কিতাপত এই কাহিনীটো বৰ্তমান অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।২

লেখিকা

ইভেলিন শ্বাৰ্প (৪ আগষ্ট ১৮৬৯ – ১৭ জুন ১৯৫৫) আছিল লণ্ডনৰ ডেনমাৰ্ক হিলত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ ভোটাধিকাৰ কৰ্মী (Suffragette) আৰু শিশু সাহিত্যিক। পৰিয়ালৰ বাধাৰ বাবে তেওঁ বহু সময় ধৰি আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল, যদিও পিছলৈ তেওঁ বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু ক'লেজ ডি ফ্ৰান্সত অধ্যয়ন কৰে। শ্বাৰ্পে শিশুৰ দৃষ্টিভংগীৰ লগতে জীৱন, সামাজিক সমস্যা আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি তেওঁৰ ক্ৰমান্বয়ে সলনি হোৱা ধাৰণাসমূহ প্ৰতিফলিত কৰি উপন্যাস আৰু চুটি গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯০৬ চনত ভোটাধিকাৰ কৰ্মী এলিজাবেথ ৰবিন্সৰ এটা ভাষণৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ সক্ৰিয় হৈ পৰে আৰু মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ আন্দোলনত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে। ১৯৩৩ চনত শ্বাৰ্পে হেনৰী নেভিনছনৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৪১ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পিছত শ্বাৰ্প হতাশাত ভাঙি পৰে আৰু শেষলৈ অন্ধ হৈ পৰে; ১৯৫৫ চনত লণ্ডনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।৩

অন্যান্য কৃতি

১৯০৩ চনৰ পৰা তেওঁ এগৰাকী সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু মূলতঃ দ্য ডেইলী হেৰাল্ড, দ্য মানচেষ্টাৰ গাৰ্ডিয়ান, পল মল গেজেট আৰু দ্য মৰ্নিং লিডাৰৰ বাবে লিখিছিল।৪ শ্বাৰ্পৰ "প্ৰথম চুটি গল্পসমূহ দ্য ইয়েলো বুকত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস আছিল এট দ্য ৰেল্টন আৰ্মছ (১৮৯৫)।"৫

চিত্ৰকৰ

মিচেছ পাৰ্চি ডিয়াৰমাৰে শ্বাৰ্পৰ চুটি গল্পৰ সংকলন “অল দ্য ৱে টু ফেয়াৰীলেণ্ড: ফেয়াৰী ষ্টৰিজ”ৰ সকলোবোৰ অলংকৰণ বা ছবিসমূহ তৈয়াৰ কৰিছিল।৬

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Sharp, Evelyn. All the Way to Fairyland: Fairy Stories. 1st ed. Pp. 196. J. Lane, London & New York: University Press: John Wilson and Son, Cambridge, U.S.A., 2009(1898). Web. 3 Feb. 2013. <https://www.gutenberg.org/files/30400/30400-h/30400-h.htm>.
  2. ↑ Sharp, Evelyn. All the Way to Fairyland: Fairy Stories. 1st ed. Pp. 196. J. Lane, London & New York: University Press: John Wilson and Son, Cambridge, U.S.A., 2009(1898). Web. 3 Feb. 2013. <https://www.gutenberg.org/files/30400/30400-h/30400-h.htm>.
  3. ↑ John, Angela V. "Sharp, Evelyn Jane (1869-1955)." Oxford Dictionary of National Biography (2004): Web. 1 Feb. 2013
  4. ↑ Harris, Wendell. "H. W. Nevinson, Margaret Nevinson, Evelyn Sharp: Little-Known Writers and Crusaders." 45.3 (2002): 280-305. Web. 25 Jan. 2013
  5. ↑ Harris, Wendell. "H. W. Nevinson, Margaret Nevinson, Evelyn Sharp: Little-Known Writers and Crusaders." 45.3 (2002): 280-305. Web. 25 Jan. 2013
  6. ↑ Sharp, Evelyn. All the Way to Fairyland: Fairy Stories. 1st ed. Pp. 196. J. Lane, London & New York: University Press: John Wilson and Son, Cambridge, U.S.A., 2009(1898). Web. 3 Feb. 2013. <https://www.gutenberg.org/files/30400/30400-h/30400-h.htm>.

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

সাধুকথাচুটিগল্প

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “দ্য ৱাণ্ডাৰফুল টয়মেকাৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৮৯৫৪৫ (১৭ মাৰ্চ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।