দুৰ্গমাসুৰ

দুৰ্গমা, দুৰ্গমাসুৰ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত এজন অসুৰ ৰজা। তেওঁৰ কিংবদন্তি শাকম্ভৰী দেৱীৰ উৎপত্তিৰ সৈতে জড়িত।^১

কিংবদন্তি

দেৱী ভাগৱত পুৰাণ

হিৰণ্যক্ষ বংশ আৰু দৈত্য বংশৰ অন্তৰ্গত অসুৰ দুৰ্গমাই সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মাৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল। বহু বছৰৰ পাছত ব্ৰহ্মাই তেওঁক নিজৰ পছন্দৰ বৰদান ল’বলৈ দেখা দিলে। পূৰ্বপুৰুষৰ অমৰত্বৰ গতানুগতিক কামনাৰপৰা আঁতৰি আহি দুৰ্গমাই গ্ৰন্থ আৰু বেদৰ জ্ঞানৰ একমাত্ৰ মালিক হোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। বৰলাভ কৰি এই মালিকীস্বত্ব লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ তেওঁলোকক পাতালত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল, যাৰ ফলত পৃথিৱীৰ পুৰোহিত আৰু ঋষিসকলৰ বাবে তেওঁলোকক পাবলৈ দুঃসাধ্য হৈ পৰিছিল; কাৰণ ঋষিসকলক যজ্ঞ কৰিবলৈ দেৱতাসকলৰ প্ৰয়োজন আছিল। ইয়াৰ ফলত এই প্ৰথা বিলুপ্ত হ’ল, যাৰ ফলত দেৱতাসকলে নিজৰ ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলালে। জগতলৈ দুৰ্ভিক্ষ আৰু তৃষ্ণা নামি আহিল। দুৰ্গমাই সকলো দেৱতাক নিজৰ দাস কৰি ইন্দ্ৰৰপৰা স্বৰ্গৰ সিংহাসন দখল কৰাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰিলে। যিহেতু দুৰ্গমাৰ-পিটৃয়ে আগতেই সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৰ বাবে সুৰক্ষাৰ বৰ লাভ কৰিছিল, সেয়েহে এই সংঘাতত ভগৱান ত্ৰিমূৰ্তিয়ে একো মধ্যস্থতা কৰিব পৰা নাছিল। সেয়েহে তেওঁলোকে শান্তি-শৃংখলা পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ পৰম দেৱী জগদম্বিকাক আহ্বান কৰছিল। দেৱীয়ে পৃথিৱীলৈ নামি আহি মানুহৰ অৱস্থা দেখি দুখৰ চকুলো টুকিলে, যাৰ ফলত নদীৰ সোঁত বৈ আহিল আৰু শাক-পাচলি আৰু বনৌষধিৰেও মানুহক পুষ্টি দিলে।^২ দুৰ্গমাই নিজৰ সৈন্যৰে দেৱীক আক্ৰমণ কৰিলে। জগদম্বিকাৰ ৰূপৰপৰা তেওঁৰ শক্তিৰ প্ৰকাশ হিচাপে ধাৰিণী, বালা, ত্ৰিপুৰা, ভৈৰৱী আৰু কালীৰ উন্মেষ ঘটিছিল। দুৰ্গমাৰ সৈন্য নিঃশেষ হোৱাৰ পিছত ৰজা আৰু দেৱীৰ মাজত একক যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। অসুৰ ৰজাক দেৱীৰ শৰেৰে বধ কৰা হ’ল। বেদ মুক্ত হল আৰু শৃংখলা পুনৰুদ্ধাৰ হ'ল।^৩