দুৰুক্তি

দুৰুক্তি (সংস্কৃত ভাষা: दुरुक्ति) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ কলি (অসুৰ)ৰ ভগ্নী আৰু পত্নী।^১

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

দুৰুক্তি সংস্কৃত মূলৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে দুৰ্ অৰ্থাৎ "বেয়া" আৰু উক্তি অৰ্থাৎ “বাক্য"; অৰ্থাৎ বেয়া বা আপত্তিজনক কথা।^২

কিম্বদন্তি

দুৰুক্তি ক্ৰোধ আৰু হিংসাৰ কন্যা। ভয় নামৰ এজন পুত্ৰ আৰু মৃত্যু নামৰ কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। নৰীয়া (নৰক) নামৰ ল’ৰা আৰু যাতনা (নিৰ্যাতন) নামৰ ছোৱালী এজনীৰ আইতাকো তাইৰ সন্তান ভয় আৰু মৃত্যুৰ পৰা জন্ম দিয়া। সৃষ্টিৰ সময়ত ব্ৰহ্মৰ পিঠিৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা মাৰাত্মক অন্ধকাৰ আৰু পাপপূৰ্ণ দুৰ্দশা মালিনপাতকৰ পৰা ডাঙৰ হোৱা অধৰ্ম (অনুচিততা)ৰ বংশৰ অন্তৰ্গত দুৰুক্তি আৰু কলি। দুৰুক্তি লোভ আৰু নিকৃতি (অসৎ)ৰ নাতিনী, দম্ভ (অসাৰতা) আৰু মায়া (ভ্ৰম)ৰ আজোনাতি, আৰু অধৰ্ম আৰু মিথ্যাৰ পৰিনাতি।

কল্কি পুৰাণৰ মতে কলিৰ কিছু সময়ৰ আগতে দুৰুক্তিৰ মৃত্যু হয়।