সন্ত জনাবাই ভাৰতৰ হিন্দু পৰম্পৰাৰ এজন মাৰাঠী ধৰ্মীয় সন্ত আৰু কবি আছিল। তেওঁৰ জন্ম সম্ভৱতঃ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ সপ্তম বা অষ্টম দশকত হৈছিল। ১৩৫০ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।১
জনাবাইৰ জন্ম হৈছিল ১২৫৮-১৩৫০ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ গংগাখেদত২ প্ৰথম নাম দমা আৰু কৰুণ্ড নামৰ এহাল দম্পতীৰ ঘৰত। জাতি ব্যৱস্থাৰ অধীনত দম্পতীহাল মতাঙৰ অন্তৰ্গত আছিল। মাকৰ মৃত্যুৰ পাছত দেউতাকে লৈ যায় পান্ধৰপুৰলৈ। সৰুৰেপৰা জনাবাই পান্ধৰপুৰত বাস কৰা আৰু বিশিষ্ট মাৰাঠী ধৰ্মীয় সন্ত আৰু কবি নামদেৱৰ পিতৃ দামাশেতিৰ ঘৰত দাসী হিচাপে কাম কৰিছিল।৩ জনাবাই সম্ভৱতঃ নামদেৱতকৈ অলপ ডাঙৰ আছিল, আৰু বহু বছৰ ধৰি তেওঁৰ যত্ন লৈছিল।
বিশেষকৈ মাৰাঠী ভাষী হিন্দুসকলৰ মাজত পান্ধৰপুৰৰ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য উচ্চ। জনাবাইৰ মালিক দমাশেতি আৰু তেওঁৰ পত্নী গোঁনাই অতি ধৰ্মীয় আছিল। চৌপাশৰ ধৰ্মীয় পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ আৰু জন্মগত প্ৰৱণতাৰ মাজেৰে জনবাই সদায় ভগৱান বিঠালৰ উগ্ৰ ভক্ত আছিল। তেওঁ এগৰাকী প্ৰতিভাৱান কবিও আছিল।৪ যদিও তেওঁৰ কেতিয়াও কোনো আনুষ্ঠানিক স্কুলীয়া শিক্ষা নাছিল, তথাপি তেওঁ আভাং (अभंग) ৰূপৰ বহুতো উচ্চমানৰ ধৰ্মীয় পদ্য ৰচনা কৰিছিল।৫৬ নামদেৱৰ ৰচনাৰ লগতে তেওঁৰ কিছুমান ৰচনা সংৰক্ষিত হৈ আছিল। প্ৰায় ৩০০ আভাঙৰ লেখকত্ব পৰম্পৰাগতভাৱে জনবাইৰ বুলি কোৱা হয়।৭৮
জ্ঞানেশ্বৰ, নামদেৱ, একনাথ আৰু তুকাৰামৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিশেষকৈ ৱাৰাকাৰী (वारকৰী) পন্থাৰ অন্তৰ্গত মাৰাঠী ভাষী হিন্দুসকলৰ মনত জনাবাইৰ এক পূজনীয় স্থান আছে।৯১০ ভাৰতত সম্পূৰ্ণৰূপে সাধু বুলি গণ্য কৰা ব্যক্তিক সন্ত (সন্ত) উপনাম দিয়াৰ পৰম্পৰা অনুসৰি জনবাইকে ধৰি ওপৰৰ সকলো ধৰ্মীয় ব্যক্তিকে সাধাৰণতে মহাৰাষ্ট্ৰত সেই উপনাম বুলি কোৱা হয়। এইদৰে জনবাইক নিয়মিতভাৱে সন্ত জনবাই (सन्त जनाई) বুলি কোৱা হয়। বহু কবিতা ৰচনা কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Dalbir Bharti. (2008). Women and the Law. APH Publishing. পৃ. 18
- ↑ Ranade, Ramchandra Dattatraya. (1983-01-01). Mysticism in India: The Poet-Saints of Maharashtra. SUNY Press. ISBN 978-0-87395-669-7
- ↑ Feldhaus, Anne; Feldhaus, Professor of Religious Studies Anne. (1996-01-01). Images of Women in Maharashtrian Literature and Religion: A Translation of the Pratyabhijnahrdayam with an Introduction and Notes, by Ksemaraja. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-2837-5
- ↑ Constable, Philip. (May 1997). Early Dalit Literature and Culture in Late Nineteenth- and Early Twentieth-Century Western India. Modern Asian Studies. পৃ. 317–338
- ↑ Novetzke, Christian Lee. (2015-10-05). 5. Note to Self: What Marathi Kirtankars' Notebooks Suggest about Literacy, Performance, and the Travelling Performer in Pre-Colonial Maharashtra. পৃ. 169–184. ISBN 978-1-78374-102-1
- ↑ Feldhaus, Anne; Feldhaus, Professor of Religious Studies Anne. (1996-01-01). Images of Women in Maharashtrian Literature and Religion: A Translation of the Pratyabhijnahrdayam with an Introduction and Notes, by Ksemaraja. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-2837-5
- ↑ Pawar, Nitya. (2022). Janabai. The Palgrave Encyclopedia of Medieval Women's Writing in the Global Middle Ages. Springer International Publishing. পৃ. 1–4. ISBN 978-3-030-76219-3
- ↑ Glushkova, Irina. (October 2021). Janabai and Gangakhed of Das Ganu: Towards ethnic unity and religious cohesion in a time of transition. The Indian Economic & Social History Review. পৃ. 505–532
- ↑ Glushkova, Irina. (2000). "GIVE ME BACK MY BLANKET!": VARKARI SAINTS STRIVING FOR THEIR BODIES (Metaphor and Metonymy in the Construction of Divinity). Annals of the Bhandarkar Oriental Research Institute. পৃ. 15–34
- ↑ Glushkova, Irina. (October 2021). Janabai and Gangakhed of Das Ganu: Towards ethnic unity and religious cohesion in a time of transition. The Indian Economic & Social History Review. পৃ. 505–532
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “জনাবাই” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৫৯৪১ (১৭ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।