ছিবছাকুম

ছিবছাকুম বা চিচেবাচুন হৈছে প্ৰাক-কলম্বিয়ান যুগত আলটিপ্লানো কুণ্ডিবোয়াচেন্সত বাস কৰা মুইস্কা ধৰ্মৰ বৰষুণ আৰু বজ্ৰপাতৰ দেৱতা।

বিৱৰণ

কাহিনী মতে, ছিবছাকুমৰ খং উঠিলে তেওঁ সমতল ভূমিলৈ প্ৰচণ্ড বৰষুণ পঠিয়াইছিল, যাৰ ফলত নদীবোৰ বানপানীত বুৰ গৈছিল, কৃষি আৰু মুইস্কাৰ ঘৰ (বোহিঅ’) ধ্বংস হৈছিল। যেতিয়া বৰষুণ শেষ হৈছিল আৰু সূৰ্য পুনৰ জিলিকি উঠিছিল, যাৰ ফলত কুছাভিৰাৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, তেতিয়া মানুহে তেওঁক ধন্যবাদ জনাই নিম্ন গ্ৰেডৰ সোণ বা সোণ-তামৰ মিশ্ৰণ (টুম্বগা), সাগৰীয় শামুক আৰু সৰু পান্না আগবঢ়াইছিল।

এটা কাহিনীত কোৱা হৈছে যে, কেনেকৈ মুইস্কাই এটা শিলক পূজা কৰিছিল আৰু বচিকাক পূজা কৰিছিল। ছিবছাকুমে বৰ খং কৰি বচিকাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। তেওঁ পৃথিৱীলৈ নামি গ’ল আৰু লক্ষ্য কৰিলে যে এগৰাকী মহিলা, চিয়ে পানী অলপ আনিবলৈ আহিছে। ছিবছাকুমে তেওঁক নিজৰ বিদ্ৰোহত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান কৰিছিল, প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে বচিকাৰ ধ্বংস হ’লে চিয়ে তেওঁৰ ৰাণী হ’ব। চিয়েও যোগ দিলে, আৰু অলপ পিছতে সকলোৱে যুঁজিবলৈ ধৰিলে, নিজকে আনতকৈ ভাল বুলি বিশ্বাস কৰি আৰু মিছা কথা ক’লে। ইয়াৰ ফলত গৃহযুদ্ধৰ সৃষ্টি হয়। চিয়েক বচিকাই গালি পাৰিলে আৰু তেওঁক ভঁৰালৰ উইচ্ছুলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হ’ল। তেওঁৰ পৰিকল্পনা বিফল হ’ল, ছিবছাকুমে নিজৰ প্ৰতিশোধৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰিলে। বিশাল বানপানীৰ সৃষ্টি কৰা এটা কু-মন্ত্ৰ কৈ তেওঁ নিজৰ প্ৰতিশোধ ল’লে। মানুহবোৰে বচিকাক চিঞৰি ক’লে যে তেওঁলোকক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক আৰু বিনিময়ত তেওঁলোকে বচিকাক পূজা কৰিব। গতিকে, এবাৰ বচিকাই বানপানীৰ পানী ধুই পেলাবলৈ উপত্যকা এটা সৃষ্টি কৰিলে, তেওঁ গম পালে যে তেওঁ ছিবছাকুমক শাস্তি দিব লাগিব। বচিকাই ছিবছাকুমক পিঠিত পৃথিৱী মাতৃক কঢ়িয়াই নিবলৈ বাধ্য কৰি গালি পাৰে।^১ সেয়ে আজিও মুইস্কাসকলে বিশ্বাস কৰে যে, যেতিয়া ভূমিকম্প হয়, তেতিয়া ছিবছাকুমে নিজৰ পিঠিৰ গধুৰ বোজা স্থানান্তৰিত কৰে।^২