কিয়াণ্ডা

কিয়াণ্ডা বা ডাণ্ডালুণ্ডা হৈছে সাগৰ আৰু পানীৰ দেৱী আৰু পৰম্পৰাগত এংগোলা সংস্কৃতিৰ মাছমৰীয়াসকলৰ ৰক্ষক।^১

পূজা

কিয়াণ্ডাৰ পূজা পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে খাদ্যৰ দৰে প্ৰসাদ আৰু কাপোৰ সাগৰত পেলাই দি কিয়াণ্ডাক পূজা কৰা হৈছিল।^২৩ প্ৰতি বছৰে নৱেম্বৰৰ দ্বিতীয় শুক্ৰবাৰে লুয়াণ্ডা দ্বীপত এই কিয়াণ্ডা নামৰ জলদেৱতা আৰু মাছমৰীয়া ৰক্ষকক সন্মান জনাই বাৰ্ষিক ভোজৰ আয়োজন কৰা হয়।^৪ এংগোলাত পোৱা মোছাছৰ প্ৰগনাথ'ডন কিয়াণ্ডাৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল।^৫

কলা আৰু সাহিত্য

এংগোলাৰ সাধাৰণ মানুহে জলপৰীৰ অস্তিত্বত দৃঢ় বিশ্বাস, যিসকল তেওঁলোকৰ মতে অলৌকিক শক্তিৰে সমৃদ্ধ। কুইম্বুণ্ডো ভাষাত জলপৰীক ইয়াণ্ডা বুলি কোৱা হয়, যিটো একবচনত কিয়াণ্ডা। প্ৰতিটো জলজ পৰিৱেশৰ জলপৰী থাকে, অৰ্থাৎ প্ৰতিটো নদী, হ্ৰদ বা পুখুৰীৰ নিজস্ব কিয়াণ্ডা থাকে যিয়ে নদী, হ্ৰদ বা পুখুৰীৰ নাম লয়। কিছুমান দিশত তাই জলজ পৰিৱেশৰ মূৰ্ত ৰূপ।

এংগোলাৰ লেখক পেপেটেলাই তেওঁৰ চুটিগল্প "মেগিয়াছ ডু মাৰ"^১ত এই কিয়াণ্ডাকে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে আৰু লগতে তেওঁৰ উপন্যাস অ' ডেজেজো দে কিয়াণ্ডা ( দ্য উইচ অৱ কিয়াণ্ডাৰ, ইংৰাজীত প্ৰকাশিত দ্য ৰিটাৰ্ণ অৱ দ্য ৱাটাৰ স্পিৰিট)ত কিয়াণ্ডাক চৰিত্ৰায়ণ কৰিছে।^৬