অভিধানান্তৰ

অভিধানান্তৰ হৈছে মাৰাঠী ভাষাৰ এখন সাহিত্যিক আলোচনী, যাৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল কবিতা। এই আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল হেমন্ত দিৱাতে, যি এজন প্ৰসিদ্ধ মাৰাঠী কবি আৰু প্ৰকাশক। এই আলোচনীখন ১৯৯২ চনত অভিধা নামৰ এখন সৰু আলোচনী হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল^১ আৰু ১৯৯৮ চনত পঞ্জীয়নৰ সমস্যাৰ বাবে ইয়াৰ নাম অভিধানান্তৰ কৰা হৈছিল।^২ এই আলোচনীখন ২০০৯ চনত বন্ধ কৰা হয়।^১৩

অভিধানান্তৰ, শব্দবেধ, সৌষ্ঠৱ, খেল আৰু নৱাক্ষৰ দৰ্শন আদিৰ সৈতে একেলগে, ১৯৫০ৰ দশকৰ প্ৰসিদ্ধ মাৰাঠী কবিতাৰ ‘ক্ষুদ্ৰ আলোচনী আন্দোলন’ৰ পৰম্পৰাত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ অগ্ৰদূত আছিল প্ৰখ্যাত কবি দিলীপ চিত্ৰে আৰু অৰুণ কোলাতকাৰ।^১ এই আলোচনীখনৰ কেন্দ্ৰস্থলত আছিল সাহিত্য আৰু গ্ল'বেলাইজেশ্যনৰ মাজৰ সম্পৰ্ক আৰু ই তেনে কবিতা প্ৰচাৰ কৰিছিল, যি গ্ল'বেলাইজেশ্যনৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ভাষাগত সংকটৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। অভিধানান্তৰ-ক মাৰাঠী সাহিত্যত ইয়াৰ অৱদানৰ বাবে মাহাৰাষ্ট্ৰ ফাউণ্ডেশ্যন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

এই আলোচনীখনৰ গুৰুত্ব এইটোত আছিল যে ই বিভিন্ন সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ভৌগোলিক পৰিপ্ৰেক্ষিতৰ কবিসকলৰ বাবে এখন মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল, যি ১৭ বছৰৰ অধিক সময় ধৰি মৌলিক কবিতা ৰচনাত আগ্ৰহী আছিল। এই আলোচনীখনে বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ বিশেষ সংখ্যা প্ৰকাশ কৰিছিল, যেনে দিলীপ চিত্ৰে বিশেষ সংখ্যা, অৰুণ কোলাতকাৰ বিশেষ সংখ্যা আৰু গ্ল'বেলাইজেশ্যন আৰু মাৰাঠী কবিতা সম্পৰ্কীয় বিশেষ সংখ্যা। সলীল ৱাঘ, শচীন কেতকাৰ, মন্যা জোশী, সঞ্জীৱ খাণ্ডেকাৰ, মংগেশ নাৰায়ণৰাও কালে আদি বহুতো নতুন কবি আৰু সমালোচকৰ লগতে সম্পাদক হেমন্ত দিৱাতে এই আলোচনীখনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনাবলী প্ৰকাশ কৰিছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

• অভিধানান্তৰৰ ৱেবছাইট (আৰ্কাইভ)
• হেমন্ত দিৱাতেৰ সৈতে মেনকা শিৱদাচানিৰ সাক্ষাৎকাৰ