বৌদ্ধ ভিক্ষুু
৫ প্ৰবন্ধ
-
অভয়দত্ত শ্ৰী
অভয়দত্ত শ্ৰী (অভয়াদত্তশ্ৰী বা অভয়াদন বুলিও জনা যায়) দ্বাদশ শতিকাৰ এজন ভাৰতীয় বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আছিল, যাক তান্ত্ৰিক গুৰু মহাসিদ্ধসকলৰ পটভূমিৰ বিষয়ে বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা চতুৰাশিতিসিদ্ধপ্ৰৱৰ্তি (চৌৰাশী মহাসিদ্ধৰ জীৱন) ৰচনা কৰাৰ বাবে উল্লেখযোগ্যভৱে জনা যায়।
-
আনন্দগৰ্ভ
আনন্দগৰ্ভ আছিল নৱম শতিকাৰ ভাৰতীয় বৌদ্ধ তান্ত্ৰিক গুৰু। তিব্বতী সূত্ৰ অনুসৰি তেওঁ ২৫ খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে বুলি কোৱা হয়, যাৰ ভিতৰত কেইখনমান সংস্কৃত ভাষাতো পোৱা গৈছে।
-
দব্বা মল্লপুত্ত
দব্বা মল্লপুত্ত (পালি; সংস্কৃত: দ্ৰাব্য মল্লপুত্ৰ) গৌতম বুদ্ধৰ শিষ্য আছিল, বিশেষভাৱে তেওঁৰ যৌৱনকাল আৰু সংঘৰ সেৱাৰ বাবে বিশিষ্ট। সাত বছৰ বয়সত তেওঁ অৰ্হত হৈ পৰে আৰু প্ৰাথমিক বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ত সন্ন্যাসী হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। বিভিন্ন ধৰণৰ অলৌকিক ক্ষমতা প্ৰদৰ্শন কৰি কম বয়সতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
-
বুদ্ধভদ্ৰ
ধ্যান গুৰু বুদ্ধভদ্ৰ বা বাটুও শ্বাওলিন মঠৰ প্ৰথম সন্যাসী ভিক্ষু। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঐতিহ্য ৰেচম পথৰ মাজেৰে ইৰাণী বংশৰ পৰা আহিছিল। প্ৰাক্তন পণ্ডিতসকলে মাউণ্ট শ্বুয়াং-ফেং ষ্টুপত গোট খায় আৰু প্ৰত্যেকেই ডাৰ্ক প্ৰিন্সিপলৰ কথা কয়ত তেওঁৰ বিষয়ে তলত দিয়া উল্লেখ আছে: "ধ্যান গুৰু বুদ্ধই কৈছে: "চৰম নীতি…
-
বোধিৰুচি
বোধিৰুচি উত্তৰ ভাৰতৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকা) এজন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আছিল, যিয়ে চীনৰ লুওয়াং অঞ্চলত বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰিছিল। উত্তৰ ৱেইৰ সম্ৰাট জুয়ানউৱে তেওঁক ইয়ংনিং মঠত প্ৰধান অনুবাদক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। এই অনুবাদ কৰ্মত বোধিৰুচিক ভাৰতীয় সন্ন্যাসী ৰত্নমতীয়ে সহায় কৰিছিল।