বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ
৮ প্ৰবন্ধ
-
খুদ্দাকা নিকায়
খুদ্দাকা নিকায় (শব্দগত অৰ্থ 'ক্ষুদ্ৰ সংগ্ৰহ') হৈছে সুত্ত পিটকৰ পাঁচটা নিকায় বা সংগ্ৰহৰ ভিতৰত শেষ, যিটো থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ শাস্ত্ৰ পালি টিপিটক ৰচনা কৰা "তিনিটা টোপোলা"ৰ ভিতৰত অন্যতম।
-
অপাদান গ্ৰন্থ
অপাদান গ্ৰন্থ থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শাস্ত্ৰ পালি কেননৰ খুদ্দাকা নিকায়ত পোৱা জীৱনীমূলক কাহিনীৰ সংকলন। জি.পি. মালালাচেকেৰাই ইয়াক বুদ্ধৰ জীৱনকালত বাস কৰা বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসীসকলৰ 'বৌদ্ধ ভিটা চেণ্টাৰম' বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াক কেননৰ শেহতীয়া সংযোজনসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি ভবা হয়।
-
গন্ধবংশ
গন্ধবংশ (আক্ষৰিক অৰ্থত সাহিত্যৰ ইতিহাস; কুলাগন্ধবংশও) হৈছে নন্দপান্নাৰ ১৭ শতিকাৰ পালি সাহিত্যৰ এটা খণ্ড য'ত বাৰ্মা আৰু চিলনৰ উত্তৰ-কেননিক পালি সাহিত্যৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
-
চৰিয়াপিটক
চৰিয়াপিটক (চৰিয়া পালি ভাষাত "আচৰণ" বা "সঠিক আচৰণ" আৰু পিটকক সাধাৰণতে "ঝুৰি" হিচাপে অনুবাদ কৰা হয়) থেৰাভাদা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পালি ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ অংশ বৌদ্ধ গ্ৰন্থ। ইয়াক সুত্ত পিটকৰ পোন্ধৰখন গ্ৰন্থৰ শেষৰখন হিচাপে খুদ্দাকা নিকায়ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
-
থেৰাগাথা
থেৰাগাথা (জ্যেষ্ঠ সন্ন্যাসীসকলৰ পদ) হৈছে বৌদ্ধ গ্ৰন্থ, পালি ভাষাৰ চুটি কবিতাৰ সংকলন, যিবোৰ প্ৰাচীন বৌদ্ধ সংঘৰ সদস্যসকলৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াক সুত্ত পিটকৰ সৰু সৰু গ্ৰন্থৰ সংকলন খুদ্দাকা নিকায়ৰ অংশ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।
-
বুদ্ধবংশ
বুদ্ধবংশ (বুদ্ধৰ বুৰঞ্জী বুলিও কোৱা হয়) গৌতম বুদ্ধৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ পূৰ্বে বুদ্ধত্ব লাভৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা চৌব্বিছজন বুদ্ধৰ জীৱনৰ বৰ্ণনা কৰা এটা জীৱনীমূলক বৌদ্ধ গ্ৰন্থ। ই খুদ্দাকা নিকায়ৰ চতুৰ্দশ গ্ৰন্থ, যিখন পাছলৈ সুত্ত পিটকৰ পঞ্চম আৰু শেষ বিভাগ।
-
মিলিন্দপান্হা
মিলিন্দপান্হা (আক্ষৰিক অৰ্থত 'মিলিণ্ডৰ প্ৰশ্ন') খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ চনৰপৰা ২০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ কোনোবা এটা সময়ত ৰচিত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ গ্ৰন্থ। ইয়াত ভাৰতীয় বৌদ্ধ ঋষি নাগসেনা, আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ ভাৰত-গ্ৰীক ৰজা প্ৰথম মেনাণ্ডাৰ (পালি: মিলিণ্ডা)ৰ মাজত হোৱা সংলাপ লিপিবদ্ধ কৰা বুলি কোৱা হৈছে।
-
নিদ্দেছ
নিদ্দেছ (সংক্ষিপ্তভাৱে, "নিদ্দ") হৈছে থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পালি ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ অংশ, বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ। সুত্ত পিটকৰ খুদ্দাকা নিকায়ত ইয়াৰ অন্তৰ্ভূক্ত। ই সুত্তনীপতৰ কিছু অংশৰ টীকা ৰূপত। পৰম্পৰাগত উদাহৰণসমূহত ইয়াক বুদ্ধৰ শিষ্য সৰীপুত্তৰ বুলি কোৱা হয়।