সদৌ বংগ মহিলা সংঘ

১৯৩২ চনত পশ্চিম বংগৰ একাংশ মহিলাই সমাজৰ অসহায়, শোষিত আৰু বলি হোৱা মহিলাসকলক সহায় কৰিবলৈ এটা বিশেষ কেডাৰ গঠন কৰিছিল।^১ এয়াই আছিল সদৌ বংগ মহিলা সংঘ৷ (All Bengal Women's Union)

এই গোটটোৱে পশ্চিম বংগ আৰু কলিকতা অঞ্চলত মহিলা আৰু শিশুৰ সৰবৰাহৰ অভূতপূৰ্ব পৰিমাণে বৃদ্ধি পোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সমস্যাৰ সমাধানৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।^২৩

দুয়োখন বিশ্বযুদ্ধৰ মাজত নাৱিক আৰু সৈনিকৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছিল আৰু মাংসৰ ব্যৱসায়ে কলিকতাত সম্প্ৰসাৰিত বজাৰ লাভ কৰিছিল।^৪ আৰক্ষীয়ে বেশ্যালয়ৰ পৰা মহিলা আৰু শিশুক উদ্ধাৰ কৰাত সফল হ'বলৈ কলিকতাত অনৈতিক যান-বাহন দমন আইন আৰু শিশু আইন গৃহীত কৰা হৈছিল।^৫ ১৯৩২ চনত বংগ বিধানসভাৰ সন্মুখত এজন বিশিষ্ট অধিবক্তা আৰু সমাজকৰ্মী মিষ্টাৰ জে এন বাসুৱে The Bengal Suppression of Immoral Traffic Bill শীৰ্ষক এখন নতুন বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। বংগ প্ৰেচিডেন্সি কাউন্সিল অৱ উইমেন আৰু সদৌ বংগ মহিলা সন্মিলনে বংগত অনৈতিক সৰবৰাহৰ দমনৰ বাবে এটা স্বতন্ত্ৰ সংগঠন গঠনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। ^৬এই সমাজখন সদৌ বংগ মহিলা সংঘ নামেৰে গঠন হৈছিল আৰু ১৮৬০ চনৰ একাদশ আইনৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। ১৯৩৩ চনৰ ১ এপ্ৰিলত এই বিধেয়কখন গৃহীত হয়। প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য ৰমলা সিনহা পশ্চিম বংগৰ কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ ব’ৰ্ডৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল।^১

প্ৰতিষ্ঠানটোলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়োৱা আন উল্লেখযোগ্য মহিলাসকলৰ ভিতৰত শ্ৰীমতী মানেক মোডী, শ্ৰীমতী শ্বিলা ডাভাৰ আৰু শ্ৰীমতী বেলা সেন আছিল। ৰাজকুমাৰী এনৰ ভ্ৰমণ (২০০৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত)^৭ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনা আছিল। শ্ৰীমতী সিনহাৰ মৃত্যুত শ্ৰীমতী দাভাৰ ক্লাবৰ সভানেত্ৰী হয়। লাভলক প্লেচত অৱস্থিত বাষ্টি ৱেলফেয়াৰ ছ’চাইটিও প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। শ্ৰীমতী বেলা সেন দীৰ্ঘদিন ধৰি প্ৰডাকচন বিভাগৰ অধ্যক্ষ আছিল। সদৌ বংগ মহিলা সংঘক তেওঁলোকৰ কামত ছেভ দ্য চিলড্ৰেন ফাণ্ড নামৰ একাধিক বেচৰকাৰী সংস্থাই সহায় কৰিছিল।^৮