মুকাছা

ৰুনিয়াকিতাৰা/ৰুতাৰা ভাষাত মুগাছা নামেৰে পৰিচিত মুকাছা^১ বাগাণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্মত দেৱতাৰ প্যান্থেয়ন বা বালুবালেৰ সদস্য আৰু তেওঁক সমৃদ্ধি, শস্য, উৰ্বৰতা আৰু স্বাস্থ্যৰ দেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়।^২ কেইবাটাও বিৱৰণীত তেওঁক ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু আকাশবাণীৰ সৈতেও জড়িত কৰা হৈছে।^৩ মুকাছা প্ৰথমে এজন নায়ক আছিল যিয়ে দেৱতা হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ বালুবালেৰ অন্যতম উচ্চ পদবীৰ দেৱতা,^৪ আৰু কিছুমান উৎসত, ইয়াৰ প্ৰধান হিচাপে জনা যায়।^৫

ভিক্টোৰিয়া হ্ৰদৰ অভিভাৱক হিচাপেও মুকাছাক স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। তেওঁৰ প্ৰাথমিক মন্দিৰটো বুবেম্বে দ্বীপত অৱস্থিত আৰু আজিও আছে।^৪

প্ৰতিনিধিত্ব

মুকাছাক এজন উপকাৰী দেৱতা বা লুবালে হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।^৩৫ তেওঁ হ্ৰদত বাস কৰাৰ কথা।^১ এপ'ল' কাগৱাই (১৯৩৪) বাগাণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ বিষয়ে কৰা বিৱৰণী অনুসৰি মুকাছা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা আৰু ইয়াক বহুলভাৱে পূজা কৰা হয়।^৪

পৰিয়াল

মুকাছা ৱানেমা দেৱতাৰ পুত্ৰ আৰু ভূমিকম্পৰ দেৱতা মুছিছিৰ নাতি। তেওঁৰ এজন ভাতৃ যুদ্ধৰ দেৱতা কিবুকা আছে।^২৫ তেওঁৰ তিনিগৰাকী পত্নী আছিল: নালৱাংগা, যাৰ পৰা তেওঁৰ দুটা সন্তান (লৱাংগা আৰু মুছ’জি); নাজেম্বা, যাৰ লগত দুটা সন্তান (বুগুংগু আৰু কিচিটুকা); আৰু নাকুৱে তেওঁৰ তিনিটা সন্তান (কৌমপুলি, নাইৰুমা, আৰু নানজিৰি)ক জন্ম দিছিল। তেওঁৰ পত্নী আৰু সন্তানসকলো বালুবালেৰ অংশ।^৩

কাহিনী

ঈশ্বৰত্বলৈ আৰোহণ

মুকাছা ল’ৰা হৈ থাকোঁতে হঠাতে অদৃশ্য হৈ গ’ল। মানুহে যেতিয়া তেওঁক বিচাৰিছিল, অৱশেষত তেওঁলোকে মুকাছাক তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা বহু দূৰৈৰ এটা দ্বীপৰ গছৰ তলত বহি থকা দেখিছিল।^৪ এই অদ্ভুত পৰিঘটনাৰ বাবে মানুহে মুকাছাক অতিমানৱ বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সন্মানত তেওঁক এটা ঘৰ সাজি দিছিল।^২ মুকাছাই তাত কিছুদিন থাকি স্বাস্থ্য আৰু সমৃদ্ধিৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়ত মানুহক সহায় কৰিছিল। কোৱা হয় যে মুকাছাই কেৱল জীৱ-জন্তুৰ হৃদযন্ত্ৰ, যকৃত আৰু তেজহে খাইছিল।^৪ এটা সূত্ৰৰ মতে, অৱশেষত মৰ্ত্যলোক মুকাছাৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁ দেৱতাত পৰিণত হয়।^২ আন এটা সূত্ৰই অৱশ্যে কয় যে মুকাছা কেৱল পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ গ'ল।^৩