ভেনিজুৱেলাৰ নাৰী

ভেনিজুৱেলাৰ নাৰীসকল হৈছে দক্ষিণ আমেৰিকাৰ মহিলা যি ভেনিজুৱেলাত বাস কৰে বা ভেনিজুৱেলাৰ পৰা আহিছে।

হিংসা

২০০৭ চনত দেশখনে লে অৰ্গেনিকা ছ'ব্ৰে এল ডেৰচো দে লাছ মুজেৰেছ এ উনা ভিডা লিব্ৰে ডি ভায়লেন্সিয়া (মহিলাৰ হিংসামুক্ত জীৱনৰ অধিকাৰৰ ওপৰত জৈৱিক আইন) প্ৰণয়ন কৰে।^১

নিকোলাছ মাদুৰোৰ চৰকাৰৰ অধীনত ভেনিজুৱেলাৰ সংকটৰ সময়ত আটলাণ্টিক কাউন্সিলৰ মতে দুৰ্বল প্ৰতিষ্ঠান আৰু আৰ্থ-সামাজিক অসুবিধাৰ ফলত ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকল যৌন হিংসাৰ প্ৰতি অধিক দুৰ্বল হৈ পৰিছিল।^২ এই সংকটৰ ফলত ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকল যৌন সৰবৰাহ আৰু বেশ্যাবৃত্তিৰ জৰিয়তে শোষণৰ সন্মুখীন হৈছে।^২

লিংগ ভূমিকা

CEPAZ ৰ মতে, ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকল লিংগ বৈষম্য আৰু "ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকলৰ অতি যৌনতাবাদী কু-সংস্কাৰৰ" বাবে সংকটত পৰিছে।^২ভেনিজুৱেলাৰ পেছাদাৰী মহিলা আৰু ব্যৱসায়ী মহিলাসকলে সাধাৰণতে "মহৎ দেখুৱাবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে" আৰু তেওঁলোকে আপ্লুত কৰিবলৈ সাজ-পোছাক পিন্ধে। তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক সাজ-পোছাকত নাৰীসুলভ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰাটোও অন্তৰ্ভুক্ত।^৩

ৰাজনীতি

২০ শতিকা

ভেনিজুৱেলাত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰথমে ১৯৪৭ চনৰ সংবিধানৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হৈছিল, যিটোক পূৰ্বৰ সংবিধানৰ তুলনাত ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিকভাৱে আটাইতকৈ উদাৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।^৪৫১৯৩০ আৰু ১৯৪০ চনৰ আশে-পাশে একনায়কত্ববাদী জুয়ান ভিচেণ্টে গোমেজৰ মৃত্যুৰ লগে লগে মহিলাসকলে সংগঠিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।^৬ কিন্তু ১৯৫০ চনতহে সকলো সামাজিক শ্ৰেণীৰ মহিলাসকল জড়িত হৈ পৰে।^৭১৯৬০ চনৰ সময়ছোৱাত মহিলাসকলেও গেৰিলা সংগ্ৰামত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু এই যুঁজাৰু গোটসমূহৰ পুৰুষ প্ৰধান সাংগঠনিক চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁলোকে নেতৃত্বৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাছিল।^৮ ১৯৭০ চনত তথাকথিত জনপ্ৰিয় মহিলা মহল (Círculos Femeninos Populares)ৰ জৰিয়তে মহিলাসকলে স্বায়ত্তশাসিতভাৱে সংগঠিত হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল, দৰিদ্ৰ মহিলাসকলৰ সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিছিল আৰু স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু নিয়োগৰ পদক্ষেপত তেওঁলোকক সহায় কৰিছিল। কিন্তু বাহিৰৰ পুঁজিৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ নিৰ্ভৰশীলতা আৰু পুৰুষ শাসিত বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ সমৰ্থনে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ লক্ষ্যত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।^৭

একবিংশ শতিকা

হুগো চাভেজৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগে লগে ১৯৯৯ চনত নতুন সংবিধান গ্ৰহণ কৰা হয়, য'ত সমতাৰ নীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰা ২১ নং অনুচ্ছেদ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু "জাতি, লিংগ, ধৰ্ম বা সামাজিক অৱস্থানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি" কোনো ধৰণৰ বৈষম্যৰ অনুমতি নিদিয়ে।.^৯১০ চাভিছমো আন্দোলনে ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ পুনৰুত্থান ঘটায়^৭ আৰু নেচনেল ইনষ্টিটিউট ফৰ উইমেন (INAMujer) গঠন কৰে। এই অংগটোৱে বলিভাৰিয়ান মহিলা বাহিনী (ফুয়েৰজাছ বলিভাৰিয়ানাছ) আৰু মিটিং পইণ্ট (পুণ্টোছ ডি এনকুৱেণ্ট্ৰ')ৰ দৰে গোটসমূহৰ তত্বাৱধান কৰিছিল যিবোৰ মহিলাৰে গঠিত আছিল যিসকলে চাভেজ আৰু তেওঁৰ প্ৰশাসনৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকে ৰূপায়ণ কৰা কাৰ্যসূচীসমূহক সমৰ্থন কৰিছিল।^১১৭ এই সামাজিক কাৰ্যসূচীসমূহৰ লক্ষ্য আছিল নিম্ন শ্ৰেণীৰ জনসাধাৰণক সাক্ষৰতা, নিয়োগ প্ৰশিক্ষণ, স্বাস্থ্যসেৱা, হাইস্কুল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিগ্ৰী লাভৰ বাবে সহায় আৰু অতি বঞ্চিত চুবুৰীসমূহতো দৈনিক খাদ্যৰ ব্যৱস্থা কৰা। যদিও মহিলাসকল এই কাৰ্যসূচীসমূহৰ মূল অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল, এই কাৰ্যসূচী কেৱল মহিলাসকলৰ প্ৰতিহে নিৰ্দেশিত নাছিল, বৰঞ্চ সমগ্ৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰতিহে নিৰ্দেশিত আছিল।^১১