ভাৰতীয় মনোৰঞ্জনত যৌনতা

ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনত, যৌনতাৰ চিত্ৰণ সম্পৰ্কে নিষেধাজ্ঞা কমি আহিছে। কিন্তু নগৰীয়া উচ্চ শ্ৰেণীৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি বলীউডৰ বহু ছবিত বেছিভাগ ভাৰতীয়ই যৌনতাৰ প্ৰকৃত মূল্যবোধৰ চিত্ৰণ দাঙি ধৰা কমেই পৰিলক্ষিত হয়। ভাৰতত বিভিন্ন কাৰণত যৌনতাৰ ওপৰত এক বৃহৎ নিষেধাজ্ঞা আছে, ইয়াৰে বহুতো সাংস্কৃতিক মূল্যবোধৰ লগত জড়িত।

চলচ্চিত্ৰৰ বিষয়বস্তু প্ৰমাণীকৰণৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় ব'ৰ্ডৰ অনুমোদন আৰু শ্ৰেণীবিভাজনৰ প্ৰয়োজন হয়।

ভাৰতৰ কিছু অংশত যৌনতাৰ প্ৰতি থকা নিষেধাজ্ঞাৰ উদাহৰণ হ’ল লেচবিয়ান সম্পৰ্কক চিত্ৰিত কৰা ফায়াৰ (১৯৯৬) চলচ্চিত্ৰখনক লৈ হোৱা বিতৰ্ক। মূলসুঁতিৰ চলচ্চিত্ৰসমূহে এতিয়াও বহুলাংশে ৰক্ষণশীল জনসাধাৰণৰ বাবে কাম কৰে, অৱশ্যে কলাত্মক চলচ্চিত্ৰ আৰু যৌনতা যুক্ত বিদেশী চলচ্চিত্ৰসমূহ নগৰীয়া (শিক্ষিত/সাক্ষৰ) ভাৰতীয়সকলে চাই থাকে আৰু ইণ্টাৰনেট ইয়াৰ এটা প্ৰধান উৎস। ২০ বা ৩০ বছৰৰ আগৰ তুলনাত বলীউড আজিকালি অধিক উদাৰ হোৱাৰ বিপৰীতে যৌনতা এতিয়াও নিষিদ্ধ বিষয় আৰু বলীউডৰ বেছিভাগ ছবিয়েই প্ৰেম কাহিনী হোৱাৰ পিছতো বিপুল সংখ্যক ছবিয়ে ৰোমাঞ্চৰ যৌন দিশটোক বিস্তাৰিত নকৰে।

ভাৰতৰ ভিতৰত এটা বৈধ পৰ্ণগ্ৰাফী উদ্যোগৰ উত্থান হোৱা নাই। বৰঞ্চ ভাৰতীয়ক লৈ বহু নিম্নমানৰ বিদেশী নিৰ্মিত ছবি বহিঃৰাজ্যত নিৰ্মাণ কৰি তাৰ পিছত আমদানি কৰা হয়।^১