ফ্ৰান্সিস্কা টিবাৰ্টিয়াছ

ফ্ৰান্সিস্কা টিবাৰ্টিয়াছ (২৪ জানুৱাৰী ১৮৪৩ – ৫ মে' ১৯২৭) এগৰাকী জাৰ্মান মহিলা চিকিৎসক আৰু মহিলা শিক্ষাৰ সমৰ্থক আছিল।

জীৱন আৰু কৰ্ম

সাম্ৰাজ্যবাদী জাৰ্মানীৰ চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত টিবাৰ্টিয়াছ অন্যতম।^১ প'মেৰনিয়াৰ ৰুগেন দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰা টিবাৰ্টিয়াছ ভাড়াতীয়া কৃষকৰ ৯টা সন্তান আৰু কন্যাৰ ভিতৰত সৰু আছিল।^২ যদিও তেওঁ শিক্ষয়িত্ৰী হোৱাৰ উদ্দেশ্য আছিল, তথাপি তেওঁৰ ভাতৃ কাৰ্ল টিবাৰ্টিয়াছ (সেনাবাহিনীৰ চিকিৎসক) আৰু ভনীয়েক হেনৰিট হিৰ্চফেল্ড-টিবাৰ্টিয়াছে (জাৰ্মানীৰ প্ৰথম মহিলা দন্ত চিকিৎসক) টিবাৰ্টিয়াছক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ বাবে উৎসাহিত কৰিছিল। জাৰ্মান চিকিৎসা কাৰ্যসূচীত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি টিবাৰ্টিয়াছে জুৰিখত চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৮৭৬ চনত পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়। সেই বছৰতে তেওঁ ড্ৰেছডেনৰ স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু প্ৰসূতি বিশেষজ্ঞ ফ্ৰান্স ভন উইংকেলৰ ওচৰত অভ্যন্তৰীণ চিকিৎসাৰ চিকিৎসক হিচাপেও ইণ্টাৰশ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৮৭৭ চনত টিবাৰ্টিয়াছে তেওঁৰ সতীৰ্থ ছাত্ৰী এমিলি লেহমুছ (১৮৪১-১৯৩২)ৰ সৈতে বাৰ্লিন-মিটত শ্ব’নহাউজাৰ ষ্ট্ৰেছ ২৩/২৪ত এখন মহিলা ক্লিনিক স্থাপন কৰে। কেইবাটাও আদালতৰ নিষেধাজ্ঞা আৰু নিন্দাকে ধৰি স্থায়ী বিৰোধিতা সত্ত্বেও তেওঁলোকৰ ক্লিনিকে এক বৃহৎ ক্লায়েণ্টেলক আকৰ্ষণ কৰিছিল।^২ ১৯০৮ চনত টিবাৰ্টিয়াছে তেওঁৰ সহকৰ্মী এগনেছ হেকাৰৰ সৈতে মহিলা চিকিৎসকৰ বাবে এখন অস্ত্ৰোপচাৰ ক্লিনিক মুকলি কৰে, য’ত ইচ্ছাকৃতভাৱে স্বাস্থ্য বীমাৰ অভাৱত মহিলা ৰোগীক গ্ৰহণ কৰা হয়। আৰ্তজনক বিনামূলীয়াকৈ ঔষধ যোগান ধৰা হৈছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

টিবাৰ্টিয়াছ জাৰ্মানীৰ নাৰী আন্দোলনৰ সদস্য আছিল। গোটেই কেৰিয়াৰটোত তেওঁ মহিলা শিক্ষা আৰু মহিলাসকলক অধ্যয়ন অব্যাহত ৰখাত বাধা দিয়া বিদ্যমান নিষেধাজ্ঞা বাতিলৰ পোষকতা কৰিছিল। হেলিন লেংগে আৰু মিনা কাউয়াৰৰ সহযোগত টিবাৰ্টিয়াছে বাৰ্লিনত দুবছৰীয়া ধাৰাবাহিক শিক্ষা কাৰ্যসূচী বা ৰিয়েলশ্বুল স্থাপন কৰাত সহায় কৰে।^৩ তেওঁৰ বাৰ্লিনস্থিত ক্লিনিকটোৱেও মহিলা চিকিৎসা শিক্ষাৰ বাবে শক্তি উৎসৰ্গা কৰিছিল।

অৱসৰৰ লগে লগে টিবাৰ্টিয়াছে আমেৰিকা আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু সমগ্ৰ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰে। ৰুগেনত থকা শৈশৱৰ বিষয়ে তেওঁ এখন আত্মজীৱনী প্ৰকাশ কৰে, মেম’ৰিজ অৱ এ অক্টোজেনেৰিয়ান। ১৯২৭ চনত বাৰ্লিনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।