দ্বিবিদ

দ্বিবিদ হিন্দু ধৰ্মত প্ৰচলিত বিভিন্ন বান্দৰ সদৃশ এটা চৰিত্ৰৰ নাম।^১

• ব্ৰহ্ম পুৰাণ আৰু হিন্দু সাহিত্যৰ অন্যান্য গ্ৰন্থত তেওঁৰ অসুৰ। এই অসুৰক বলোৰামে বধ কৰে।
• ৰামায়ণ মতে ৰাম আৰু ভায়েক লক্ষ্মণক ৰাৱণক পৰাস্ত কৰাত সহায় কৰা মৈন্দাৰ অন্যতম ভাতৃ।

কিংবদন্তি

দ্বিবিদ আকৃতিত বান্দৰ সদৃশ, অসুৰৰ দৰে অতিশয় শক্তিশালী। বন্ধু নৰকাসুৰৰ মৃত্যুৰ পিছত কৃষ্ণ আৰু সকলো দেৱতাৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ শপত খায়। তেওঁ যজ্ঞ আৰু ইয়াৰ অনুশীলন কৰা সকলোকে বাধা দিয়ে। তেওঁ যজ্ঞৰ আচাৰ-অনুষ্ঠান ভাঙি ভূখণ্ড, চহৰৰ লগতে গাঁও জ্বলাই দিছিল। তেওঁ পাহাৰ উভালি সাগৰত পেলাই দিয়া বুলি কোৱা হৈছে। সাগৰ ইমানেই অত্যধিক দুৰ্দশাগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল যে পাৰৰ ওপৰেৰে ভাঁহি গৈছিল, ওচৰৰ গাঁও আৰু নগৰবোৰ বুৰাই পেলাইছিল। দুষ্ট জীৱটোৱে গছ-গছনিও ধ্বংস কৰিছিল, ইমানেই অত্যাচাৰী আছিল যে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই তেওঁৰ অস্তিত্বৰ বাবে শোক কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ বলোৰাম, পত্নী ৰেৱতী আৰু উদ্যান এখনত মদৰ চুমুক দিয়া কেইবাগৰাকীও সম্ভ্ৰান্ত মহিলাৰ সম্মুখীন হ’ল। অসুৰে বলোৰামৰ নাঙল আৰু গদাটো জব্দ কৰি তেওঁৰ সম্মুখতে তেওঁক অনুকৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ পাত্ৰবোৰ ধ্বংস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত খঙত বলোৰামে নিজৰ লোহাৰ গদাটো ধৰিলে আৰু তেওঁৰ ফালে নিক্ষেপ কৰা এটা শিল গদাৰ আঘাতেৰে টুকুৰা টুকুৰ কৰি পেলালে। যেতিয়া দ্বিবিদে বলোৰামৰ বুকুত আঘাত কৰে, তেতিয়া বলোৰামে অসুৰৰ ওপৰত মুঠিৰ আঘাত কৰি তেওঁক বধ কৰে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ লগে লগে দেৱতাসকলে তেওঁৰ ওপৰত পুষ্পবৃষ্টি কৰি তেওঁৰ নামৰ প্ৰশংসা কৰে।^২