জৰিতা

জৰিতা (সংস্কৃত ভাষা: जरित, IAST Jaritā) আছিল সাৰংগিকা নামৰ প্ৰজাতিৰ এটা নিৰ্দিষ্ট মাইকী চৰাই, যাৰ কাহিনী মহাভাৰতত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পুত্ৰ নথকাৰ বিষাদৰপৰা ওলাই অহা সাধু মন্দপালে মতা চৰাইৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে আৰু তেওঁৰদ্বাৰা জৰিতাৰ গৰ্ভত চাৰিজন পুত্ৰৰ জন্ম দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ জৰিতাক পৰিত্যাগ কৰিলে। খাণ্ডৱ অৰণ্যৰ জুইত তাই নিজৰ সন্তানৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি অতি সচেতনতা দেখুৱাইছিল আৰু অৱশেষত অগ্নি দেৱতাৰ ওপৰত মন্দপালৰ প্ৰভাৱৰ ফলত তেওঁলোক ৰক্ষা পৰিছিল। তেওঁলোকৰ নাম আছিল জাৰিতৰী, সৰিস্কৃত, স্তম্বমিত্ৰ, আৰু দ্ৰোণ। তেওঁলোক আছিল "বেদৰ ব্যাখ্যাকাৰী; " আৰু ঋগবেদত দ্বিতীয় আৰু তৃতীয়ৰ নাম থকা গীত আছে।

ঋগবেদত জনজাতি হিচাপে জৰিতা

ঋকবেদ (X.27.1), (III.15.5), (VIII.100.4) ঋগবেদত জনজাতি হিচাপে জৰিতাৰ উল্লেখ:

असत सु मे जरितः साभिवेगो यत सुन्वते यजमनय शिक्षम | अनाशीर्दामहमस्मि परहन्ता सत्यध्व्र्तं वर्जिनायन्तमाभुम || ঋকবেদ (X.27.1)^১

অসত সু মে জৰিতাঃ স্বাভিবেগ যত শূন্যতে যজমানয় শিক্ষম | অনাশীৰ্দামহমস্মি পৰহন্তাসত্যধৰ্ত্তম ৱৰ্জিনায়ন্তমভূম || ঋকবেদ (X.27.1)

अछिद्रा शर्म जरितः पुरूणि देवानछा दीद्यानः सुमेधाः | रथो न सस्निरभि वक्षि वाजमगने तवं रोदसीनः सुमेके || ঋকবেদ (III.15.5)

achidrā śarma jaritaḥ purūṇi devānachā dīdyānaḥ sumedhāḥ | ratho na sasnirabhi vakṣi vājamaghne tvaṃ rodasīnaḥ sumeke ||

अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना | रतस्य मा परदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि || ঋকবেদ (VIII.100.4)

ayamasmi jaritaḥ paśya meha viśvā jātānyabhyasmi mahnā | ṛtasya mā pradiśo vardhayantyādardiro bhuvanā dardarīmi || ঋকবেদ (VIII.100.4)