ছিচেলছৰ নাৰী

ছিচেলছৰ নাৰীসকলে (Women in Seychelles) পুৰুষৰ দৰেই আইনী, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক অধিকাৰ লাভ কৰে।^১

পাৰিবাৰিক জীৱন

ছিচেল সমাজ মূলতঃ মাতৃপ্ৰধান।[1]^২ ঘৰত মাতৃসকলে প্ৰভাৱশালী হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে৷ তেওঁলোকে বৰ্তমানৰ বেছিভাগ খৰচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু শিশুৰ স্বাৰ্থৰ যত্ন লয়।^১ অবিবাহিত মাতৃয়ে সমাজৰ নিয়ম মানে আৰু আইন অনুসৰি পিতৃয়ে সন্তানক পোহপাল দিব লাগে।^২ পুৰুষৰ উপাৰ্জন ক্ষমতাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিন্তু তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা ভূমিকা তুলনামূলকভাৱে পৰিসীমাত আবদ্ধ। বয়সস্থ মহিলাসকলে সাধাৰণতে ঘৰত থকা পৰিয়ালৰ সদস্যৰ পৰা আৰ্থিক সহায় বা ডাঙৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ উপাৰ্জনৰ পৰা পোৱা অৱদানৰ ওপৰত ভৰসা কৰিব পাৰে।^১

নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা

নাৰীৰ বিৰুদ্ধে ঘৰুৱা হিংসা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা আছিল।^২ ঘৰুৱা বিবাদত আৰক্ষীয়ে খুব কমেইহে হস্তক্ষেপ কৰিছিল যদিহে ইয়াৰ লগত কোনো অস্ত্ৰ বা গুৰুতৰ আক্ৰমণ জড়িত নাছিল।^২অভিযুক্তৰ ওচৰলৈ যোৱা কেইটামান গোচৰ কৰ্তৃপক্ষই প্ৰায়ে খাৰিজ কৰিছিল বা আদালতে অপৰাধীক লঘু শাস্তি দিছিল।^২ ঘৰুৱা হিংসাৰ প্ৰতি সমাজৰ চিন্তা ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছিল আৰু ইয়াৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ স্বীকৃতিও সমান্তৰালভাৱে বৃদ্ধি পাইছিল।^২

ধৰ্ষণ, পত্নীৰ ধৰ্ষণ আৰু ঘৰুৱা নিৰ্যাতন হৈছে দণ্ডনীয় অপৰাধ যাৰ শাস্তি সৰ্বাধিক ২০ বছৰৰ কাৰাদণ্ড।^২ ২০০৭ চনৰ ভিতৰত পৰিয়াল ন্যায়াধিকৰণে ৭৪টা ঘৰুৱা হিংসাৰ অভিযোগ পঞ্জীয়ন কৰে। আৰক্ষীয়ে ৫৬টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ আৰু চাৰিটা যৌন নিৰ্যাতনৰ চেষ্টাক গোচৰ পঞ্জীয়ন কৰে। স্বাস্থ্য আৰু সামাজিক উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ সমাজ পৰিক্ৰমা বিভাগ আৰু স্থানীয় বেচৰকাৰী সংস্থা মহিলা কৰ্ম আৰু সংহতি সংস্থাই ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা লোকসকলক পৰামৰ্শ সেৱা আগবঢ়ায়।^২

বৃহত্তৰ সমাজ

নিয়োগত আনুষ্ঠানিকভাৱে অনুমোদিত লিংগ বৈষম্য নাই আৰু ব্যৱসায়ত মহিলাসকলৰ যথেষ্ট প্ৰতিনিধিত্ব আছে।^২ ১৯৯৪ চনলৈকে দ্বীপসমূহৰ উচ্চতম শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠিত ছিচেলছ পলিটেকনিকত নামভৰ্তিৰ প্ৰায় আধাসংখ্যক মহিলাই আছিল। ২০০৭ চনলৈকে ৩৪খন আসনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাত ১০ গৰাকী মহিলা আছিল৷ সাতগৰাকী প্ৰত্যক্ষ নিৰ্বাচনৰ দ্বাৰা আৰু তিনিগৰাকী আনুপাতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৭ চনৰ জুলাই মাহত মন্ত্ৰীসভাৰ পৰিৱৰ্তনৰ পিছত মন্ত্ৰীসভাত দুগৰাকী মহিলা আছিল।^২

বেশ্যাবৃত্তি অবৈধ যদিও ই প্ৰচলিত। সাধাৰণতে আৰক্ষীয়ে বেশ্যাক গ্ৰেপ্তাৰ নকৰে যদিহে তেওঁলোকৰ কাৰ্য্যত অন্য অপৰাধ জড়িত নহয়।^২

এই আইনত যৌন নিৰ্যাতন নিষিদ্ধ কৰা হৈছে যদিও ইয়াক বলবৎ কৰাটো খুব কমেইহে দেখা যায়। উত্তৰাধিকাৰ আইনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য কৰা নহয়।^২