চন্দ্ৰবংশ

চন্দ্ৰ বংশ হৈছে চন্দ্ৰ বা সোম (হিন্দু চন্দ্ৰ দেৱতা)ৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰা বংশ।^১

শতপথ ব্ৰাহ্মণৰ মতে পুৰুৰৱা বুঢ়া (নিজকে প্ৰায়ে সোমৰ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়) আৰু লিংগ পৰিৱৰ্তনকাৰী দেৱতা ইলা (মনুৰ কন্যা হিচাপে জন্ম)ৰ পুত্ৰ আছিল।^২ যদু (কিম্বদন্তি ৰজা), তুৰ্বসু, দ্ৰুহ্যু, অনু, পুৰু নামৰ পাঁচজন পুত্ৰ সন্তান যযাতিৰ প্ৰপৌত্ৰ আছিল। এইবোৰ বেদত বৰ্ণনা কৰা পাঁচটা বৈদিক জনগোষ্ঠীৰ নাম যেন লাগে।^৩

মহাভাৰতৰ মতে চন্দ্ৰ বংশৰ পূৰ্বপুৰুষ ইলা প্ৰয়াগৰ পৰা শাসন কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ এজন পুত্ৰ শশবিন্দু আছিল, যিয়ে বাহলী দেশত শাসন কৰিছিল।^৪ ইলা আৰু বুধৰ পুত্ৰ পুৰুৰৱা, যি প্ৰথম চন্দ্ৰবংশ, সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ সম্ৰাট হৈছিল। ইলাৰ বংশধৰসকলক আইলা বুলিও জনা গৈছিল।^৫

মহাভাৰতত

হিন্দু গ্ৰন্থত ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ মূল বিষয়বস্তু কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধখন বহুলাংশে চন্দ্ৰ বংশৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী শাখাসমূহৰ মাজত সংঘটিত হৈছিল, যাৰ ফলত অৰ্জুনে যুদ্ধৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল আৰু গুৰু কৃষ্ণৰ তিৰস্কাৰৰ সম্মুখীন হ’ব লগা হৈছিল। কৃষ্ণই অৰ্জুনক সোঁৱৰাই দিয়ে যে, ধৰ্ম সকলোৰে ওপৰত, আৰু গ্ৰন্থখনে চাৰিও ক্ষত্ৰিয় ঘৰৰ বাবে এক অবিচ্ছেদ্য সাংস্কৃতিক মূল শিলা গঠন কৰিছে।

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সামৰণিলৈকে যদুবংশ বংশৰ অধিকাংশই বিপদত পৰিছে। দ্বাৰকাৰ ডুব যোৱাৰ সময়ত অৰ্জুনৰ দ্বাৰা ৰক্ষা পোৱা আৰু পিছলৈ মথুৰাৰ ৰজা হোৱা বজ্ৰৰ বাহিৰে সমগ্ৰ যদুবংশ বংশৰ ধ্বংস হোৱা দেখা যায়।