অনৰণ্য

অনৰণ্য (২) (সংস্কৃত ভাষা: अनारण्य) হিন্দু সাহিত্যত প্ৰদৰ্শিত সূৰ্যবংশৰ এজন ৰজা। তেওঁৰ কিম্বদন্তি হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।^১ তেওঁক ৰাৱণে হত্যা কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ পৃশদশ্বই নতুন ৰজা হ’ল।

কিম্বদন্তি

অনৰণ্য ইক্ষ্বাকুৰ বংশধৰ, আৰু অযোধ্যাৰ ৰজা। ৰামায়ণৰ মতে, ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণে শিৱৰ পৰা পশুপাত অস্ত্ৰ লাভ কৰাৰ পিছত, তেওঁ মানুহৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে, আৰু অনৰণ্যৰ সৈতে যুদ্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকৰ বাহিনীৰ মাজত তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ৰাক্ষসসকলে ব্যৱহাৰ কৰা যাদুৰ বাবে অনৰণ্য সৈন্যৰ সৈতে পৰাজিত হয়। ৰাৱণৰ গদাৰ খুন্দাত তেওঁক ৰথৰ পৰা পেলাই দিয়া হৈছিল। আনকি ৰাক্ষসে ৰজা আৰু তেওঁৰ বংশক উপহাস কৰাৰ সময়তো অনৰণ্যই এক অভিশাপ দিছিল যে ৰাৱণে একেটা বংশৰ এজন বংশধৰেৰ যোগেৰে তেওঁৰ অন্তিম যাত্ৰাৰ সন্ধান পাব। এই অভিশাপ তেতিয়াই সত্য হয় যেতিয়া ৰামে ৰাৱণক পৰাস্ত কৰে।^২৩